ایران برای ادامه برنامه هستهای خود دلایل قانع کننده زیادی دارد و همین امر موجب میشود غرب ترغیب شود بسته پیشنهادی بزرگتری را برای تهران بفرستد. انستیتو بروکینگز که از موسسات مطالعاتی - پژوهشی دست راستی آمریکا و از مهمترین نهادهای فکری موثر در صحنه سیاست خارجی ایالات متحده است در تحلیلی به قلم کنتپولاک، کارشناس مسائل ایران و خاورمیانه همین پیشنهاد را مورد تاکید قرار میدهد: بسته پیشنهادی بزرگتر. به باور نویسنده تحلیل حوادث تابستان سال جاری (جنگ 33 روزه اسرائیل علیه حزبالله لبنان) ایران را تقویت کرده است. تخریب مداوم موضع آمریکا در عراق به همراه پیروزی حزبالله هم سبب شده که تهران احساس امنیت بیشتری را در جامعه بینالملل داشته باشد. پولاک مینویسد: رهبران ایران اطمینان دارند که با گرفتارشدن آمریکا در عراق و حمایت نکردن مردم آمریکا از این ماموریت، واشنگتن جرات حمله به آنها را ندارد. در ایران سه دلیل عمده برای اصرار بر تداوم برنامه هستهای خود دارد که عبارتند از: بازدارندگی، غرور ایرانی و صدور انقلاب. ایران میتواند به فراتر از مرزهای خود نگاهی بیندازد و تهدیدهای بالقوه زیادی را ببیند که شامل آشفتگی در عراق یا افغانستان، پاکستان مسلح به سلاحهای هستهای، اسرائیل و نظامیان آمریکایی در طول مرزهای خود میباشد. این همان اصل بازدارندگی است. اعتبار و حیثیت یا غرور ایرانی دومین دلیل است چرا که ایرانیها خود را وارثان یک فرهنگ چند هزار ساله میدانند که اولین ابرقدرت جهان در زمان خود بود. صدور انقلاب هم محرک دیگر آنها در این مسیر است. نکته کلیدی برای آمریکا هم پیمانان خود، وادار کردن ایرانیها برای انتخاب بین برنامه هستهای و بالاترین اولویت آنها اقتصاد است.
این کار نیز از طریق تحریمهای چند جانبه صورت میگیرد که شامل ممنوعیت سرمایه گذاری غرب در ایران و به ویژه در بخش نفت و گاز آن است. در ازای موافقت ایران برای کنار گذاشتن برنامه هستهای خود به گونهای قابل تایید، غرب و یا شورای امنیت بسته بسیار بزرگتری نسبت به بستههایی که تاکنون مطرح شده به ایران پیشنهاد خواهند کرد. پولاک پیشنهاد میدهد این بسته شامل پیوستن ایران به سازمان تجارت جهانی و ورود به اقتصاد جهانی، لغو تحریمهای اقتصادی سازمان ملل، تضمین برای سرمایه گذاری در این کشور، تهیه راکتورهای پادمانی آب سبک، شرایطی برای دستیابی ایران به فناوری غنی سازی هستهای (بدوم مواد خام، تجهیزات و یا سوخت مصرف شده) و تضمینهای امنیتی باشد. در واقع مشوقها شامل یک معماری جدید امنیتی در خلیج فارس شبیه به سازمان امنیت و همکاری اروپا خواهد بود.
این مساله به ایران اجازه میدهد تا به نگرانیهای امنیتی قانونی خود از طریق فرآیند صلح آمیز گفتوگو و در نهایت کنترل تسلیحاتی توجه کند. هم هویجها و هم چماقهای (تشویق و تنبیه) درخواست شده از سوی جامعه بینالمللی باید بسیار بزرگ باشد. از آنجا که ایران دارای سرمایههای استراتژیک، ایدئولوژیکی و روانشناختی برای برنامه هستهای خود است، از موضع خود تکان نمیخورد. هویجهای کوچک که توسط جورجبوش رئیسجمهور آمریکا در 10 مارس به ایران پیشنهاد شد- پیوستن به سازمان تجارت جهانی و فروش قطعات یدکی هواپیمای مسافربری- احتمالا هویجهای مناسبی نیستند.