دغدغه‌های آتش‌بس

* در شرایطی که حملات اسرائیل علیه لبنان در دو روز گذشته یعنی پس از تصویب قطعنامه شدت یافته است. با این توصیف چشم انداز تحقق سخنان کوفی‌عنان مبنی بر برقراری آتش‌بس از صبح امروز چگونه خواهد بود؟
** اظهارات دبیرکل سازمان ملل متحد زمانی می‌تواند عملیاتی شود که شورای امنیت این اطمینان را داشته باشد که در صورت ادامه حملات اسرائیل به لبنان، بتواند فشارهایی را به این رژیم وارد کند. این نکته برای تل آویو روشن شده که ادامه جنگ بر خسارات و تلفات این رژیم خواهد افزود که فشار افکار عمومی داخل خود را نیز باید تحمل کند. در روز شنبه بیشترین تلفات جنگ را اسرائیل تجربه کرده است. لذا تصور می‌شود که سخنان کوفی‌عنان با این مفروض صورت گرفته که اسرائیل با ادامه جنگ هزینه‌های گزافی را پرداخت خواهد کرد.
* علی‌رغم این در قطعنامه 1701 حقوق اساسی دولت لبنان چندان مورد توجه قرار نگرفته اما این قطعنامه مورد پذیرش دولت و حزب‌الله لبنان واقع شده است. آیا می‌توان گفت که برقراری آتش‌بس یا صلح فرعی تحمل خواسته‌های تل آویو و حامیان غربی آن است؟
** دولت و حزب‌الله لبنان در شرایطی این قطعنامه را پذیرفته که در اوج پیروزی نظامی قرار داشته است هر چند که بسیاری از ملاحظات و خواسته‌های این کشور مورد توجه واقع نشده است. شاخص دیگری وجود دارد که نشان می‌دهد که دولت و حزب‌الله لبنان از همان ابتدا خواهان صلح و برقراری آتش‌بس بوده است که تاکید بر تمایل به پایان جنگ در همان روزهای نخست درگیری‌ها، بیانگر این نکته اساسی است.
امریکا و اسرائیل با همکاری و پشتیبانی برخی کشورهای عربی و غربی، جنگ را در لبنان ادامه دادند تا با توجه به ناکامی‌هایی که اسرائیل در عرصه نظامی داشته، در ابتدا با طولانی کردن جنگ و مخالفت با برقراری آتش‌بس شکست‌های خود را جبران کنند و در این رهگذر قدرت چانه‌زنی واشنگتن در شورای امنیت افزایش یابد. با توجه به این که روند تحولات نظامی با ادامه جنگ، چندان به سود تل آویو نخواهد بود، لذا امریکا از موضع قبلی خود در پیش فرض قطعنامه عدول کرد و به نفس برقراری آتش‌بس تن داد. با عنایت به این که قطعنامه مصوب با تحولات میدانی همخوانی نداشته، تلاش امریکا و اسرائیل بر این نکته متمرکز شود که قطعنامه را در مراحل اجرایی به گونه‌ای مدیریت کنند تا بتوانند خواسته‌های سیاسی خود را تامین کنند.