لیکود کادیما را می‌بلعد

نتانیاهو بازی جدیدی را در کنست رژیم صهیونیستی آغاز کرده‌است، بازی که در آن قرار است لیونی حذف و کادیما قربانی لیکود حزب نتانیاهو شود، هر چند تقابل این دو بیشتر شبیه درگیری گروه‌های خیابانی است، اما نتایج آن قطعا در سرنوشت سیاسی رژیم صهیونیستی موثر است.
به گزارش فارس، روزنامه عبری زبان "هاآرتص " نوشت: "زیپی لیونی " رئیس حزب کادیما اسرائیل به دنبال پایان دادن به اختلافات بوجود آمده در این حزب، به دنبال برگزاری انتخابات زود هنگام برای تعیین ریاست دوره‌ای این حزب است.
لیونی این اقدام را به عنوان یک فعالیت عادی درون حزبی معرفی کرده است ولی "شائول موفاز " رقیب مهم لیونی در این حزب اعلام کرده است که با شرایط کنونی در صورت برگزاری انتخابات، شانس خوبی برای بدست آوردن ریاست حزب کادیما را دارد.
لیونی هفته گذشته تقاضای "بنیامین نتانیاهو " نخست‌وزیر این رژیم را برای پیوستن به ائتلاف تحت رهبری وی و حزب "لیکود " رد کرد.
یک سال پیش و چندی پس از پایان جنگ 22 روزه غزه در حالیکه نتایج انتخابات و وضعیت سیاسی در درون سرزمین‌های اشغالی خبر از پیروزی لیونی و به قدرت رسیدن او می‌داد؛ شیمون پرز تصمیم دیگری گرفت و بنیامین نتانیاهو راستگرا را به جای لیونی به عنوان نخست‌وزیر به کنست رژیم صهیونیستی معرفی کرد و از همان روز و البته روزهای پیش از آن زیپی لیونی وزیر امور خارجه پیشین رژیم صهیونیستی به یکی از منتقدان و مخالفان سرسخت نتانیاهو و کابینه‌اش تبدیل شد.
اختلافات میان لیونی و نتانیاهو گاه از انتقادات تند فراتر رفته و به درگیری لفظی نیز کشید با این حال همزمان جریان دیگری نیز پی‌گیری می‌شد، این تلاش‌ها در زمینه رضایت لیونی برای حضور خود و حزبش در کابینه ائتلافی "بی‌بی "-نامی که رسانه‌های صهیونیستی نتانیاهو را به آن می‌شناسند- بود.
با این همه لیونی هرگز پیشنهاد نتانیاهو را نپذیرفت و گفت درکابینه‌ای که نتانیاهو رئیس آن باشد هرگز شرکت نخواهد کرد و ترجیح می‌دهد تا به عنوان اپوزیسیون این کابینه باقی بماند. با این وصف کابینه رژیم صهیونیستی با ائتلاف راست‌های افراطی همچون "لیبرمن " با حزب "اسرائیل خانه ما " و حزب تندرو "شاس " آغاز به کار کرد. اگر چه تلاش‌های اولیه برای ایجاد ائتلاف به نتیجه‌ای نرسید، با این حال نتانیاهو هر از چندگاهی پیشنهاد اتحاد را به لیونی یادآوری می‌کرد؛ آخرین بار لیونی برای پیوستن به کابینه خواستار تغییر در ترکیب کابینه و سیستم سیاسی آن شده بود که این تقاضا بوسیله نتانیاهو رد شد.
اگر نتانیاهو به واقع به دنبال جلب حمایت لیونی و کادیما برای کابینه‌ ائتلافی خود باشد، راه ساده‌ای را در پیش رو نخواهد داشت. مشکل نتانیاهو در این است که وزیر خارجه کابینه و حزب متبوع او یعنی "آویگدور لیبرمن " و حزب "اسرائیل خانه‌ما " تنها با یک شرط حاضر شده‌اند تا در این کابینه شرکت کنند، آن هم عدم مشارکت حزب کادیما در کابینه ائتلافی است؛ بُعد دیگر ماجرا نیز این است که بخش عمده‌ای از محبوبیت نتانیاهو در میان صهیونیست‌های افراطی بواسطه حضور افراطی‌هایی مانند لیبرمن در کابینه است و بعید به نظر می‌رسد که نتانیاهو حاضر شود تا محبوبیت خود را قربانی این ائتلاف کند.
برخی دیگر از ناظران سیاسی معتقدند که مقصود نتانیاهو از پیشنهاداتی که برای لیونی مطرح می‌کند تشکیل دولت ائتلافی نیست، چرا که نتانیاهو تنها چند پست غیر کلیدی و کم اهمیت را برای اعضای کادیما در نظر گرفته است، تنها چند پست تشریفاتی وزیر مشاور.
"کادیما تنها حزب یک زن نیست "این جمله‌ای است که موفاز پس از یک انتقاد تند از لیونی به عنوان ختم کلامش می‌آورد.اوضاع لیونی در داخل کادیما نیز اوضاع مناسبی نیست،علاوه بر "موفاز "، "عنتئیل شنیلر " نیز تاکید کرد که در صورت مخالفت لیونی با پیشنهاد نتانیاهو کادیما دچار شکاف خواهد شد و 12 عضو این حزب در کنست، کادیمای حقیقی را تشکیل می‌دهند. ماجرا این است که نتانیاهو به موازات پیشنهاد‌هایی که به لیونی ارائه می‌دهد برای هر یک از اعضای مهم کادیما نیز پیشنهاد‌هایی را آماده کرده است.
اما این اتفاقات و موضع‌گیری‌ها علیه لیونی بی‌دلیل نیست، نتانیاهو و دوستانش در لیکود تلاش‌های فراوانی برای به نتیجه رساندن طرح شکاف در کادیما پی‌گیری می‌کنند؛ لیکودی‌ها موفق شده‌اند از 12 نماینده عضو کادیما که با آنها تماس گرفته‌اند،‌7 نفر را متقاعد کنند تا به دار و دسته لیکودی‌ها بپیوندند.
نتانیاهو سیستم سیاسی رژیم صهیونیستی را به سرعت به سمت افراطی‌تر شدن پیش می‌برد و در این مسیر سعی دارد تا همه رقبای جدی خود را از پیش رو بردارد، به نظر می‌رسد با بلعیده شدن کادیما، توسط لیکود باید منتظر اقداماتی جدید در کارنامه لیکود و نتانیاهو بود، اقداماتی که فعالیت‌های سال گذشته لیبرمن تنها به عنوان مقدمه‌ای برای آن محسوب شود.