تاریخ انتشار : ۰۲ ارديبهشت ۱۳۸۹ - ۰۸:۴۶  ، 
کد خبر : ۱۳۵۷۰۹
گفت‌وگوی اشپیگل با ریچارد هالبروک نماینده ویژه آمریکا در افغانستان و پاکستان

افغانستان؛ یک بحران و چند دیدگاه (بخش اول)

اشاره: اوباما استراتژی جدید آمریکا را در مورد افغانستان روز 2 دسامبر اعلام کرد و به این ترتیب بار دیگر مسأله این کشور بحران زده در رأس دغدغه‌های کشورهای درگیر، به ویژه اعضای ناتو قرار گرفت. مقاله حاضر به انعکاس دیدگاه دو چهره تأثیرگذار در تحولات افغانستان می‌پردازد: ریچارد‌هالبروک نماینده ویژه اوباما در افغانستان و پاکستان و آندرس فوگ راسموسن، دبیرکل ناتو که مطمئناً آشنایی با دیدگاه های این دو، در تحلیل مسائل آینده افغانستان مؤثر است. ریچارد‌هالبروک معتقد است که سوابق و تجربیاتش در جنگ ویتنام، می‌تواند وی را در انجام ‎وظایف و ارزیابی دقیق از اوضاع این دو کشور یاری کند. به گفته وی آمریکایی‌ها برای ‎ایجاد یک دموکراسی کامل به افغانستان نیامده‌اند.‌هالبروک، کرزی را شریک آمریکا ‎می‌داند و امیدوار است که رئیس‌جمهوری افغانستان افراد کارآمد و درستی را در کابینه ‎تازه‌اش جای دهد. ‎ ‎نماینده ویژه دولت آمریکا در امور افغانستان و پاکستان در مصاحبه با هفته‌نامه ‎«اشپیگل» در مورد اهداف واشنگتن در افغانستان، استراتژی جدید جنگ دولت اوباما و چشم‌‎انداز دادن مسئولیت تامین امنیت افغانستان به دولت کابل سخن گفت. ‎ متن این مصاحبه درپی از نظر گرامی خوانندگان می‌گذرد:

* ‎شما بخشی از تیم ویتنام ‎رئیس جمهور جانسون بودید. شما حتی بخشی از اسناد پنتاگون را نیز نوشته‌اید که سوابق ‎واقعی جنگ ویتنام را بر ملا کرد. از آن تجربه‌ها چه چیزهایی آموخته‌اید و آیا ‎می‌توانید از آن تجارب در شغل فعلی‌تان استفاده کنید؟ ‎
** ‎زمانی که در امور ‎ویتنام فعالیت‌ می‌کردم (بین سال‌های 1963 تا 1969) بسیار جوان بودم. بله من در آن ‎زمان در کاخ سفید با رئیس جمهور جانسون همکاری داشتم و عضو تیم مذاکراتی در ‎پاریس بودم. مشاهده می‌کردم که افراد با تصمیم‌های بزرگی روبه‌رو هستند. در آن ‎زمان یاد گرفتم که چگونه در لحظات حساس و سخت، عمل و شرایط را تجزیه و تحلیل ‎کنم. ‎
* ‎با توجه به تجاربی که ‎دارید، آیا فکر می‌کنید واقعا ارزش دارد که آمریکا در جنگ‌های مناطق دور افتاده و‏ ‎بی‌ثبات بویژه آنهایی که پیشتر مشهور بوده‌اند. گورستان امپراتور‌هاست بجنگد؟ ‎
** ‎البته جنگیدن در ‎افغانستان سخت، اما لازم است؛ چون حوادث 11 سپتامبر 2001 رخ دادند. این تفاوت ‎اصلی جنگ افغانستان و جنگ ویتنام است. ما در افغانستان نیستیم تا یک دموکراسی کامل ‎در آنجا ایجاد کنیم. ما می‌دانیم که چالش‌های جدی پیش‌رویمان در افغانستان است. اما ‎باید در راستای اهداف‌مان رو به جلو حرکت کنیم. باید به مردم افغانستان کمک کنیم تا ‎توانایی‌هایشان را تقویت کنند. ما در افغانستان نیستیم تا این کشور را تصرف کنیم. ‎ما در این کشور هستیم تا به مردم افغانستان کمک کنیم توانایی‌هایشان افزایش یابد و ‎بدین ترتیب نیروهای امنیتی‌ این کشور بتوانند جایگزین نیروهای بین‌المللی شوند. ‎
* ‎آیا این موضوع به فکرتان ‎رسیده است (حتی برای یک لحظه کوتاه) که نیروهای آمریکایی ممکن است همچون نیروهای ‎شوروی سابق افغانستان را ترک کنند؟ یعنی احتمالاً با شکست افغانستان را ترک خواهند ‎کرد.‎
** ‎خیر. من با سفیر سابق ‎روسیه در کابل صحبت کردم. وی هم اکنون همتای من در مسکو است. ‎
* ‎مهمترین موضوعی که از ‎گفت‌وگو با سفیر سابق روسیه در کابل آموختید چه بود؟ ‎
** ‎این که آنچه شوروی ‎سابق انجام داد، شما انجام ندهید؛ (به گلوله بستن و کشتن شمار زیادی از مردم با ‎حملات زیاد). نیروهای آمریکایی و هم پیمانان ما در افغانستان این کار را انجام ‎نمی‌دهند. ژنرال مک کریستال سرمشق‌های دقیقی را تعیین کرده است که نیروهای‏ ‎بین‌المللی از آنها استفاده می‌کنند. تلفات غیرنظامیان همانند دوران حمله شوروی ‎سابق به افغانستان نیست. شوروی سابق در افغانستان تنفر میان مردم این کشور ایجاد ‎کرده بود اما ناتو این کار را نکرد! ‎
* ‎اوضاع در افغانستان ‎چگونه است؟ ژنرال مک کریستال توانست 30هزار نیروی بیشتر را به افغانستان بکشاند.
** ‎نمی‌خواهم دررابطه با ‎موضوعات داخلی بحث کنم اما ارزیابی ژنرال مک کریستال در اوضاع افغانستان شبیه ‎ارزیابی خود من است.
 * ‎هفته‌ها تیم امنیتی‏ ‎رئیس جمهوری آمریکا در مورد استراتژی جدید در افغانستان بحث و تبادل نظر ‌کرد. چرا ‎مدت‌ زمان طولانی برای دستیابی به تصمیم نهایی وجود داشت. ‎
** ‎من تقریبا در اکثر این ‎مذاکرات حضور داشتم. این یکی از دقیق‌ترین و جامع‌ترین نگرش‌هایی است که تاکنون ‎دیده‌ام. ‎
* ‎آیا راه‌های دیگری برای ‎حرکت رو به جلو در جنگ افغانستان وجود دارد؟ اکثر کارشناسان جنگ افغانستان را جنگ ‎غیر قابل پیروزی نامیده‌اند. ‎
** ‎ما باید اهدافمان را در ‎افغانستان تعریف کنیم. ما به دنبال این نیستیم هر فردی را که از طالبان حمایت می‌کند، ‎را نابود کنیم. این یک هدف غیرقابل تحقق است. هدف ما نابودی القاعده، یک سازمان ‎تروریستی با فعالیت‌های بین‌المللی است که حملات تروریستی در لندن، مادرید، بالی، ‎بمبئی و اسلام آباد انجام داده است. ‎
* ‎بنابراین می‌خواهید بین ‎افراطیون، طالبان، دیگر شبه‌نظامیان و هم‌چنین شبه‌نظامیان القاعده تمایز قائل ‎شوید؟ ‎
** ‎هیلاری کلینتون، وزیر ‎خارجه آمریکا در ماه ژوئیه آشکارا اعلام کرد که اکثر افراد گروه طالبان از دیدگاه‌های ‎افراطی «ملاعمر» حمایت نمی‌کنند و این شرایط برای آنها مهیاست که به جامعه و عرصه ‎سیاسی افغانستان بازگردند؛ در صورتی که القاعده و طالبان را رد کنند و این یکی از ‎بخش‌های سیاست‌ ماست. ‎
*  ‎اما هنوز هم سؤال در ‎رابطه با نیروهای بیشتر مطرح است. ژنرال جیمز جونز، مشاور امنیت ملی آمریکا اخیرا ‎در گفت‌وگو با «اشپیگل» اعلام کرده بود که حتی 200 هزار نیرو در افغانستان نیز بلعیده‏ ‎خواهند شد. وی به این نتیجه رسیده است که نمی‌توان صرفا راه‌حل نظامی برای ‎افغانستان مطرح کرد. ‎
** ‎بله من با ژنرال جونز ‎موافقم. پیشتر نیز این موضوع را مطرح کرده بودم. هدف اصلی ما ایجاد زمان و فضای ‎کافی برای مردم افغانستان در راستای پذیرش مسئولیت تامین امنیت کشورشان است. این هسته ‎اصلی استراتژی ماست. ‎
* ‎منظورتان از زمان و فضای ‎کافی چیست؟ ‎
** ‎قصد ندارم یک جدول زمان ‎بندی خاص ارائه کنم. ‎
* ‎آیا این آغاز عقب نشینی ‎آمریکا خواهد بود؟ ‎
** ‎منظور سؤالتان را ‎نفهمیدم. دولت آمریکا متعهد به اعزام 30 هزار نیروی بیشتر شده و در حال بررسی‏ ‎اعزام نیروها است. رئیس جمهوری آمریکا علنا اعلام کرده است که ما قصد نداریم ‎افغانستان را ترک کنیم. همپیمانان ما از جمله آلمان، انگلیس، فرانسه و دیگر کشورها ‎نیز به تعهداتشان وفادارند. ژاپن نیز 5 میلیارد دلار به افغانستان کمک خواهد کرد‏. ‎بنابراین چرا مردم فکر می‌کنند که ما از افغانستان عقب نشینی می‌کنیم؟ آن هم زمانی که ‎اقداماتمان را برای کمک به افغانستان و تاکید بر نابودی القاعده و طالبان افزایش ‎می‌دهیم. ‎
* ‎چون اخیرا کمتر در مورد ‎بازسازی افغانستان می‌شنویم و فقط و فقط در مورد استراتژی خروج، گزارش‌های متنوعی را ‎می‌شنویم. ‎
** ‎استنباط ما شامل این ‎است که آمریکا، هم‌پیمانانش و مردم افغانستان برای افزایش توانایی‌ها کمک ‎خواهند کرد. فقط موضوع بازسازی افغانستان مطرح نیست. ‎
* ‎غرب به این موضوع افتخار ‎می‌کند که مدارس دخترانه در افغانستان با کمک‌های بین‌المللی بازگشایی شده‌اند، آیا ‎این موضوع را می‌توانید تضمین کنید که مدارس دخترانه در افغانستان تا 10 سال دیگر‏ ‎به روال فعلی خود ادامه دهند؟ ‎
** ‎می‌توانم این را تضمین بدهم؟ نمی‌توانم؛ اما امیدوارم به روال فعلی خود ادامه دهد. ‎
* ‎اعطای مسئولیت تامین ‎امنیت نیروهای داخلی افغانستان ایده خوبی است، اما سخت است. در این راستا باید ‎نیروهای پلیس و امنیتی کارآمدی در افغانستان حضور داشته باشند. آلمان‌ها تعداد ‎اندکی از نیروهای پلیس افغانستان را آموزش می‌دهند و در آن سو، آمریکایی‌ها نیروهای ‎زیادی از پلیس افغانستان را آموزش می‌دهند اما بسیار کند و ضعیف. آیا از این موضوع ‎می‌توانید به عنوان یک پیروزی واقعی یاد کنید؟ ‎
** ‎هیچ کس نمی‌تواند آموزش ‎پلیس در افغانستان را طی پنج یا شش سال گذشته یک پیروزی بنامد. ما در حال تغییر ‎نگرشمان در مورد آموزش نیروهای پلیس افغانستان هستیم. ‎
* ‎شما در مورد فعالیت‌های ‎همپیمانانتان در جنگ افغانستان سخن گفته‌اید. بعضی از کشورها از جمله آلمان، موضوع ‎طرح اعزام نیروهای بیشتر به افغانستان را رد کرده‌اند، برخی دیگر نیز در حال خروج ‎از افغانستان هستند (نیروهای کانادایی و هلندی) اوباما از همپیمانان خود در آینده ‎چه درخواست‌هایی خواهد کرد. ‎
** ‎همکاری‌های کشورهای ‎اروپایی در افغانستان بسیار مهم است. امیدوارم که ادامه پیدا کند. در مورد این ‎موضوع با همپیمانانمان در لندن، پاریس و برلین صحبت کرده‌ایم. مذاکرات خوبی بود، اما هر کشوری مختار است که در این رابطه، خود تصمیم بگیرد. ‎
* ‎آیا حامد کرزی، رئیس ‎جمهوری افغانستان هنوز هم شریک آمریکا در این جنگ محسوب می‌شود؟ ‎
** ‎کرزی، رئیس جمهور ‎منتخب افغانستان است. ما به او احترام می‌گذاریم و امیدواریم که همکاری بسیار ‎نزدیکی با او داشته باشیم. بله او شریک ماست. ‎
* ‎شما قصد دارید به کابل ‎سفر کنید. آیا قصد دارید در این سفر به کرزی بگویید که وی چه کسی را می‌تواند به ‎عنوان فرماندار یا وزیر در دولتش انتخاب کند؟ ‎
** ‎ما قصد داریم از کرزی ‎بخواهیم افراد قابل و موثری را در کابینه خود انتخاب کند. پس از گذشت 30 سال‏ ‎و تجربه جنگ‌های مداوم، افغانستان هنوز هم از داشتن رهبری قوی رنج می‌برد. اما ‎افراد خوبی در این کشور وجود دارند و ما قصد داریم کرزی را تشویق کنیم تا ‎فرمانداران استانی کارآمد و وزرای مؤثری را در کابینه‌اش قرار بدهد.
‎راسموسن و شتاب در مأموریت
این در حالی است که دبیرکل ناتو اظهار داشت: ماموریت در افغانستان ‎به زودی شتاب خواهد یافت. ‎آندرس ‎فوگ راسموسن، دبیرکل ناتو، اظهار داشت که مطمئن است سال آتی، ناتو می‌تواند روند ‎انتقال کنترل امنیتی مناطق را به نیروهای افغان واگذار کند و این امکان فراهم شود ‎که نیروهای تحت امر ناتو به تدریج به سمت ماموریت حمایتی پیش روند. ‎
راسموسن خاطر نشان کرد نگرانی‌های مردم را در ‎خصوص هزینه‌های ماموریت ناتو در افغانستان درک می‌کند. ‎وی تصریح کرد: اما مردم ‎باید اطمینان یابند که ماموریت در این کشور به زودی شتاب خواهد یافت و من انتظار دارم در چند هفته ‎آتی، ناتو در خصوص رویکرد جدیدش با پذیرش اعزام 7000 سرباز، اتخاذ تصمیم کند
راسموسن در توضیح سخنان خود گفت: من مطمئن هستم ‎رویکرد جدید، رویکردی ضد شورشی با اعزام نیروی بیشتر خواهد بود. در این رویکرد هم ‎چنین تلاش خواهد شد که امنیت غیر نظامیان و حمایت از بازسازی و پیشرفت در افغانستان ‎در مرکز تلاش‌های جمعی نیروهای ناتو قرار گیرد. ‎دبیرکل سازمان پیمان آتلانتیک شمالی اظهار داشت‎: ‎ناتو خروج از بخش‌هایی از خاک افغانستان را جزو اهداف آتی خود در مورد افغانستان ‎قرار داده است. ‎
راسموسن گفت: واقع بینانه است که روند واگذاری ‎مسئولیت امنیتی بخش‌هایی از افغانستان را که شرایط این مناطق به ما این اجازه را ‎می‌دهد، در سال 2010 آغاز کنیم‏. ‎
راسموسن افزود: ابتدا سرباز، نیروهای ‎آموزشی و پول بیشتری برای آموزش نیروهای امنیتی افغانستان مورد نیاز است.          ادامه دارد...

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات