التهاب به سود کیست؟

22 خرداد 1388 میلیون ها ایرانی عاشقانه و صادقانه پای صندوق های رای آمدند تا در کمال آرامش و امنیت ، رئیس جمهور دهمین دوره ریاست جمهوری را برگزینند.
اگر آن روز از کسی سوال می شد چه آینده ای برای خود و کشورتان پیش بینی می کنید ؟ بدون لحظه ای درنگ و تامل نگاهی به افتخارات و دستاوردهای عظیم پشت سر خود می انداخت و با سربلندی و غرور از ایرانی آباد و پیشرفته سخن می گفت، اما چندی نگذشت که تمامی پیش بینی ها به گونه ای دیگر محقق گردید و نه تنها دیگر افتخارات و غرور و بالندگی ایرانی مسلمان به شدت مخدوش شد بلکه آرامش و امنیت فردی در کمکش های قدرت طلبی و عافیت جویی به انزوا گروید .
التهابات و ایجاد فضای غبارآلود و هیجانی در چند ماه گذشته معلول علت های بسیاری بود که از آن در جامعه به فتنه تعبیر می شود، ولی هر چه که نامیده شود همین فضا به تدریج بحرانی را به وجود آورد که آشوب طلبان و التهاب آفرینان بساط بزم خود را گستراندند و فعالانه عرصه را جولانگاه ترکتازی های خود قرار دادند .
ولی این سوال مطرح است که چه کسانی از التهاب و بحران و آشوب سود می جویند و آیا الزاما التهاب آفرینی فقط در انحصار یک فرد و گروه و جریان می باشد . تردیدی نیست که حوادث شش ماه گذشته حاصل فعالیت و عملکرد افراطیونی می باشد که در هر پوستینی به شعله ور ساختن آتش فتنه و کینه کمک کردند ، در این نوشتار به برخی از گروه هایی که ضمن ایجاد بلوا سعی در زنده نگاهداشتن آشوب و التهابات دارند ، اشاره می شود.
1- براندازان ؛ این دسته که شاید در ظاهر بیشترین بهره و منفعت را از التهابات اخیر بردند و نتیجه ایجاد بلواها برای آنها حداقل طرح موضوع براندازی در رسانه های رسمی کشور بود ، سعی دارند به هر طریقی آتش این بحران روشن باشد تا در آتش فتنه و اختلاف به خواسته سی ساله خود برسند و به جامعه ایرانی این تلقی را منتقل سازند که نظام مستحکم اسلامی ایرانی قابلیت دارد تا پا در وادی براندازی گذارد. هر چند پایه های انقلاب اسلامی استوارتر و مستحکم تر از رویاهای کودکانه این جماعت کوته بین می باشد اما هر لطمه و آسیب به انقلاب اسلامی و هزینه زائی برای نظام جمهوری اسلامی بزرگترین رهاورد مطلوب آنها محسوب می شود.
2- کینه توزان ؛ این جماعت که برخی نیز درون نظام رشد و نمو پیدا کرده اند به واسطه دست نیافتن به رانت ها و امتیازات ویژه دائمی و مستمر، در طول مسیر انقلاب کینه اصحاب و یاران راستین نهضت امام خمینی (ره) را به دل گرفتند و هر گاه اندک مجال ظهور و بروز پیدا می کردند به التهاب آفرینی دست می زدند تا عقده های درونی خود را بگشایند. کینه توزان صرفا به دنبال انتقام گیری هستند و تاب تحمل هیچ انتقادی را ندارند و در فضای غبار آلود بهترین فرصت ها برای انتقام گیری به وجود می آید.
3- ورشکستگان سیاسی؛ تاریخ پرافتخار انقلاب اسلامی با خود صفحاتی را به همراه دارد که در آنها برخی فعالان سیاسی و اجتماعی در مقاطعی از این تاریخ مناصبی را کسب کرده بودند لیکن به دلیل عدم درک صحیح و دقیق از مطالبات حقیقی ملت مسلمان و آگاه ایران نتوانستند خود را با قافله رو به رشد ایرانیان هماهنگ سازند و لذا از این قافله عقب مانده و از ادامه مسیر بازماندند ، لذا هرگونه التهاب و ایجاد فضای هیجانی و بحرانی می تواند از سرعت قافله تمدن ساز ایرانی انقلابی بکاهد و زمینه حضور مجدد ورشکستگان سیاسی و شعارهای نخ نما شده آنها را فراهم سازد. ورشکستگان سیاسی که همچون برگ خزان در حال ریزش می باشند با وجود کهولت در تصمیم گیری همچنان خود را محبوب می دانند و با وهم محبوبیت با شکل گیری کوچکترین بلوا و التهابی به خود نمایی می پردازند.
4- مغضوبین ملت؛ استواری و ایستادگی مردم ایران در نیل به اهداف متعالی و الهی آنها باعث گردید تا عده ای که فقط به دنبال عافیت جویی و قدرت طلبی بودند و هر از گاهی فتح خاکریز های حاکمیت را با رنگ و لعاب های مختلف احیا می کردند ، مورد خشم و غضب مردم قرار گیرند و مطرود ایرانیان شدند. این عده نیز حیات خود را در التهاب و بلوا می بینند و احساس می کنند چانچه شرایط کشور ملتهب باشد بستر به قدرت رسیدن آنها بیش از گذشته فراهم خواهد شد. مغضوبین و مطرودین که برخی از آنها سابقه ای از جنایات و کشتار مردم را به همراه دارند و هنوز آثار وحشی گری های آنها بر پیکره جامعه باقی مانده است ، شرف خود را در مزدوری با دشمنان مردم این کشور در اردوگاهی غصبی و عاریه ای جای گذاشته اند لذا از هر تلاطمی استقبال کرده و سعی می کنند بر آتش تلاطمات بدمند. برخی دیگر از مطرودین پس مانده های فراری و غارتگران ثروت های ملی ایرانیان می باشند که در محافل خوشگذرانی به این خیال مشغول هستند که آشوب و بلوا می تواند احیاگر دوران جور و ستم پادشاهان و سلاطین باشد .
5- ناکارآمدان؛ بخش قابل اهمیت ساختار هر جامعه ای را مسئولان و مجریان آن اجتماع شکل می دهند، مدیران و مجریان ناکارآمد برای پنهان ساختن ناتوانی خود همواره ایجاد بلوا و آشوب و التهاب را در دستور کار خود قرار می دهند تا راه فراری برای عدم پاسخگوئی به مردم داشته باشند، این دسته نیز چون زوال خود را حتمی می دانند لذا بحران سازی مصنوعی و التهاب آفرینی کاذب را بهترین نسخه برای بقای خود تلقی می کنند. ناکارآمدان که تنها هنر آنها تهمت زدن و هتاکی و گسترش بساط افترا می باشد و عوام فریبی را نسخه رهایی بخش خود از مسئولیت پذیری می دانند بسیار تلاش دارند امنیت و آرامش به طور کامل برقرار نباشد تا ضمن آنکه از خود قهرمان بسازند ، شانه از بار مسئولیت خالی کنند.
6- قانون ستیزان؛ قانون میثاق ملی جوامع بشری و منشور فرهنگی هر اجتماعی می باشد ، اجرای قانون همواره منافع و مصالح منفعت طلبان را هدف قرار می دهد و باعث گسترش عدل در جامعه می شود. از این رو منفعت جویان هیچ گاه اجرای قانون را بر نمی تابند و به دنبال راه هایی برای خارج ساختن قانون از مدار قدرت و توجه می باشند ، تعطیلی قانون برای این عده فرصت مغتنمی را به وجود می آورد تا در سایه قانون گریزی به خواست های خود دست یابند ، قانون ستیزان صرفا نمی توانند محدود به افرادی خارج از دایره حاکمیت باشند، چه بسا صاحبان قدرت و منصب نیز برای ایجاد دیکتاتوری و استبداد ،قانون ستیزی و درگیر شدن با دیگر نهادهای قانونی را مبنای فعالیت خود قرار دهند و با چماق قانون بر سر قانون بکوبند. صاحب منصبان قانون ستیز بیشترین بهره را از التهاب و آشوب می برند چرا که با دسترسی به منابع قدرت بهتر از دیگران می توانند شرایط تقویت قدرت خود را فراهم سازند .
7- ساختار شکنان؛ باور عده ای از بدخواهان انقلاب اسلامی ملت ایران این است که پایه های انقلاب اسلامی ایران بسیار قوی و ریشه در اعماق وجودی ایرانیان دارد ، این گروه به این نتیجه رسیده اند که براندازی و سقوط یک نظام برخواسته از مردم امکان پذیر نیست لذا روشی ساختارشکنانه را پیش گرفته اند که بر مبنای آن به زحمت انداختن نظام و شکستن حرمت ساختارهای انقلاب را بهترین مسیر مبارزه خود تلقی می کنند . ساختار شکنان فضای التهاب را بهترین مجال برای خود می دانند و هرچند می دانند هیچ توفیقی در غایت آمال و آروزهای خود ندارند لکن با شعارها و طرح مطالب ساختار شکنانه قصد دارند تصویری مخدوش و امیدوار کننده برای اربابان خود در آن سوی مرزها مخابره کنند لذا در التهابات اخیر شاهد بودیم عده ای بسیار کم تعداد که به هیچ مرامی جز هرج و مرج معتقد نبودند اقداماتی ساختار شکنانه انجام دادند و حتی به مقدسات مذهبی و اعتقادی مردم که ریشه در قرون متمادی داشت توهین و حرمت شکنی کردند.
حال با توجه به موارد فوق تنها راه فائق آمدن بر التهابات و بحران و زدودن غبار از فضای جامعه ، برخورد و حذف جدی افراطیون و التهاب آفرینان می باشد . گرفتن مجال بروز و عرضه اندام از آشوب طلبان که حتی می توانند در پوستین صلاح و منصب نیز قرار گیرند ضامن آرامش و امنیت فردی و اجتماعی می باشد.