تاثیر جنگ عراق بر ارتش آمریکا

فصلنامه راسی ارگان قدیمی‌ترین نهاد مولد اندیشه در انگلیس به نام موسسه نیروهای مسلح سلطنتی متحده برای مطالعات درباره دفاع و امنیت در مقاله‌ای به تحلیل شرایطی پرداخته که پس از جنگ عراق پیش روی نیروهای مسلح آمریکا قرار دارد. الیوت کوهن نویسنده این مقاله که استاد مطالعات راهبردی در مدرسه عالی مطالعات پیشرفته بین‌المللی در دانشگاه جان هاپکینز است، تحلیل خود را مبتنی بر گمانه‌زنی می‌داند که محصول دانش دست اول وی از موقعیت نیروهای مسلح آمریکا و آشنایی با بسیاری از افسران ارشد در این نیروها و نیز بازدید از عراق است.
در این مقاله به دو موضوع که مورد توجه رسانه‌ها و نیز جامعه بین‌الملل بوده اما از دیدگاه نویسنده ربطی به مساله مورد بررسی ندارد یعنی نتایج مادی یا اقتصادی جنگ و بخصوص پیامدهای آن برای نیروهای مسلح آمریکا و این نکته که آیا جنگ عراق کمر ارتش آمریکا را خواهد شکست یا نه، پرداخته نشده است. از نظر نویسنده، بودجه نظامی آمریکا در قیاس با همه کشورهای دیگر چنان بزرگ است که به واشنگتن اجازه می‌دهد به آسانی ‌از شمار تعدادی ‌از دست‌اندازها و چاله‌ها عبور کند. دیگر آنکه نیروهای مسلح و ارتشها معمولا دچار پدیده شکستگی کمر نمی‌شوند مگر آنکه با بحرانی در ابعاد بسیار بزرگ مواجه شوند و چنین امری به ادعای نویسنده در عراق برای ارتش آمریکا روی نخواهد داد.
نویسنده اذعان دارد که تاکنون فشار زیادی به نظامیان آمریکا وارد آمده از جمله آنکه آمار طلاق در میان آنان افزایش یافته (هرچند که سرعت این روند در سال گذشته تثبیت شده) و در عین حال با افزایش شمار کسانی که به ارتش و نیروهای مسلح می‌پیوندند، از کیفیت نیروها تا اندازه‌ای کاسته شده است. همچنین ناراحتی‌های روانی و جسمانی ناشی از عوارض جنگ و فشارهای عصبی حاصل از آن در بین نیروهای آمریکایی حاضر در عراق افزایش یافته است.
کوهن افزود: در پی حمله به عراق شمار افسرانی که به درجات بالاتر از سرگردی و سرهنگ دومی ارتقا درجه پیدا کرده‌اند و نیز سربازانی که با ضریب هوش پایین‌تر از حد متوسط استخدام شده‌اند، بالا رفته است. با این حال به ادعای نویسنده، در یک مقیاس گسترده‌تر تصویر مثبتی پدیدار شده است. کافی است ماجرای ویتنام و تبعات پس از آن و روایت‌هایی که سربازان در دوران جنگ بازگو می‌کردند را به یاد آوریم. روایت‌های مربوط به اعتیاد به مواد مخدر، افسردگی روحی شدید، خشونت‌های روحی، ارعاب و فشار از سوی مسئولان ارتش و نظایر آن.
وی اضافه کرد: هیچ یک از این قبیل روایت‌ها توسط نظامیانی که از جنگ عراق بازگشته‌اند، بازگو نمی‌شود. وب لاگ‌های ارتشیان بازگشته از جنگ عراق بازگوکننده سیری از روحیات و ذهنیات این افراد است اما در هیچ یک احساس نوعی فساد و تباهی و سقوط و بی‌هدفی از آن نوع که در جنگ ویتنام به چشم می‌خورد، مشاهده نمی‌شود. نویسنده همچنین مدعی است گزارش‌هایی که از دوستان نظامی خود دریافت داشته همگی از نوعی خوش‌بینی معتدل درباره اوضاع حکایت دارد.
هیچ کدام این نکته را انکار نمی‌کنند که جنگ عراق طولانی و طاقت‌فرسا خواهد بود، اما اعتقاد بر این است که ارتش عراق به تدریج در حال قوت گرفتن بوده و میزان موفقیت آمریکا در مقابله با شورشیان در کنار ارتش عراق در حال افزایش است و برخی از بخش‌های جامعه عراق نیز به تدریج کم‌تر از ابزار خشونت استفاده می‌کنند و این‌ها همه نشانه‌های پیشرفت می‌باشد. به اعتقاد کوهن، جنگ کنونی در عراق تاثیر گسترده‌ای بر روحیه و ذهنیات افسران جوان آمریکایی که نسل بعدی فرماندهان را تشکیل می‌دهند، برجای می‌گذارد.
این جنگ در عین حال نظامیان آمریکایی را وادار می‌سازد که در نظام آموزشی نیروهای مسلح تجدید نظر اساسی انجام دهند و این امر از هم اکنون آغاز شده است. باور عمومی نظامیان آمریکایی این است که آموزش‌های گذشته برای ورود در جنگی مشابه آنچه که در عراق در حال وقوع است کفایت نمی‌کند. نویسنده افزود: نهادهای آموزش نظامی در آمریکا در حال حاضر از کارآیی چندانی برخوردار نیستند و بعید به نظر می‌رسد که در شکل کنونی بتوانند بهبود بیش‌تری در شرایط خود به وجود آورند. از سوی دیگر شماری از متخصصان با تجربه‌های دست اول در تلاشند تا نظام آموزشی هماهنگ جدیدی را برای مقابله با چالش‌های ناشی از جنگ‌های غیر منظم تدوین کنند.
ارتش آمریکا سرگرم بازنویسی تمام‌ عیار کتابچه‌های راهنمای مربوط به مقابله با نیروهای شورشی است. همچنین این نکته بر نظامیان ارشد آمریکا روشن شده که باید تمام افسران جوان را در دوره‌های فوق‌لیسانس و بالاتر در معرض آموزش‌های جدی و عمیق قرار داد. در دوران جنگ سرد این رویه برقرار بود اما در سال‌های اخیر از شمار افسرانی که در دوره‌های فوق لیسانس به تحصیل پرداخته‌اند تا حد زیادی کاسته شد. امیدواریم که در دو سال آینده بخصوص با توجه به این‌ که به افسران اجازه داده شده تا در رشته‌های علوم انسانی و اجتماعی نیز به تحصیل ادامه دهند، بر شمار افسران دارای درجه فوق لیسانس و دکتری تا حد زیادی افزوده شود.
کوهن می‌نویسد که نکته‌ای که توسط دیوید پترائوس فرمانده لشکر 101 هوابرد آمریکا برای او بازگو شده بر اعتقاد وی به اهمیت مساله آموزش عالی برای افسران افزوده است. پترائوس به کوهن یادآور شده که مهمترین آموزش و دانشی که به او در هنگام مواجهه با شرایط جنگی در موصل در شمال عراق کمک کرد، تجربیات وی در دوران جنگ بوسنی نبود بلکه درس‌هایی بود که هنگام تحصیل در دوره دکتری در مدرسه وودرو ویلسون در پرینستون فراگرفته است.
کوهن در بخش دیگری از مقاله خود به ایجاد تغییرات گسترده در رابطه میان ارتشیان آمریکا با شهروندان عادی و با رسانه‌های جمعی پرداخته و تصریح دارد: با درس‌هایی که از تجربه جنگ ویتنام و نیز تجربه سه ساله عراق گرفتم این نکته روشن شده که بدون جلب حمایت افکار عمومی نمی‌توان ارتشی کارآمد در اختیار داشت.