مبارزه برای استقلال در آفریقا

سرویس‌ ترجمه: در سال 1991 با سقوط دولتهای دست‌نشانده آفریقایی؛ چون جعفر نمیری در سودان، موبوتوسسکو در کنگو، محمد زیادباره در سومالی و نیز سایر کشورهای آفریقایی، موج خشونتها و درگیری‌های داخلی و مرزی همچنان مناطق جنگ‌زده و فقیر و گرسنه را رها نکرد.
با سقوط حکومت دیکتاتوری جعفر عامل دست‌نشانده غرب، ابتدا ژنرال سوارالذهب و سپس عمرالبشری با نخست‌وزیری حسن ترابی به قدرت رسیدند. اما اختلافات میان هر یک از آنها و جنگهای استقلال‌طلبانه شورشیان جنوب به رهبری جان کارانگ مسیحی ابعاد فاجعه را عمیق‌تر نمود تا آنکه با جدایی حسن ترابی و تشکیل جبهه واحد علیه عمرالبشیر، حکومت مرکزی تضعیف گردید.
این در حالی بود که سرانجام پس از ماه‌ها گفتگو با جان کارانگ، رهبر شورشیان جنوب و واگذاری پستی دولتی در حکومت سودان به وی، آرامش نسبی در این مناطق برقرار گردید.
اما هنوز این آرامش و صلح ناپایدار کاملاً تأمین و برقرار نشده بود که شورشیان دارفور به جنگ خونین و قتل‌عام مردم بی‌گناه این منطقه پرداختند که تمامی سازمانهای جهانی و امدادرسانی از فاجعه دارفور، ابراز شگفتی و انزجار کردند. این بحران آن ‌قدر رقت‌بار و اسفناک است که حتی کوفی عنان، دبیرکل سازمان ملل بارها و بارها با پیامهای طولانی و تأثیرگذارش خواستار مداخله جامعه جهانی در امور دارفور برای توقف قتل‌عام زنان و کودکان و نیز کمک به گرسنگان و قحطی‌زدگان شد.
در کشور آفریقایی کنگو (زئیر) رهبر انقلابی و مردمی این کشور به نام پاتریس لومومبا توسط آمریکا و عوامل داخلی آن کشته شد او که سالها برای کسب استقلال از بلژیک مبارزه کرده بود، را به دلیل آنکه حاضر نشده بود استعمار آمریکا را جایگزین استعمار بلژیک نماید، کمتر از دو سال که از نخست‌وزیری دولت مردمی‌اش می‌گذشت، به دست موبوتوسسکو، لوران کابیلا و نیز موسی چومبه، در نقاط مختلف این کشور زرخیز از معادن الماس و طلا زنده‌زنده در دیگی مملو از اسید کشته شد.
پس از 30 سال حکومت دیکتاتوری موبوتوسسکو، وی نیز با شورش شورشیان داخلی به رهبری لوران کابیلا، به پاریس فرار کرد و در آن جا ترور شد. چند سال پس از جنگهای داخلی تحت ریاست جمهوری لوران کابیلا، او نیز توسط مخالفانش ترور شد و سرانجام پسرش به جانشینی وی برگزیده شد، اما این کشور آفریقایی همچنان در آتش جنگهای داخلی و نیز همسایگانش در حال سوختن است.
سومالی این کشور شاخ آفریقا، پس از سقوط دیکتاتوری چندین دهه خود به نام محمد زیادباره در سال 1991 وارد مرحله جدی شد. او در دوران جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به عنوان میانجی به ایران و عراق سفر کرده بود، اما با سقوط و فرار کردن زیادباره، هرج‌ومرجی عجیب در این کشور 8 میلیونی به وجود آمد.
بوش پدر در عملیاتی به نام «امید» و با شعار نجات مردم گرسنه و جنگ‌زده سومالی به این کشور لشکرکشی کرد و وارد باتلاق جدیدی به نام سومالی گردید.
بوش پدر پس از آنکه کشته‌های بسیاری را در برخورد با مردم سومالی برجای گذاشت، هر آن‌چه که در توان داشت به کار برد تا شاید با خروجی آبرومندانه از سومالی بتواند زمینه‌های پیروزی خود و جمهوریخواهان را که 12 سال، از دوران ریگان، کاخ سفید را اشغال کرده بودند، فراهم آورد. اما شکست سخت وی در مقابل بیل کلینتون پایان مأموریت حضور نیروهای آمریکایی را به دموکراتها واگذار کرد. کلینتون، بدون سروصدا بی‌آنکه حتی رسانه‌های آمریکا به آن بپردازند، نیروهای مضمحل و شکست‌خورده خود را از سومالی خارج کرد. این آبروریزی به حدی بود که رایدلی اسکات فیلمی با نام سقوط بلک هاوک از این بحران ساخت تا به دموکراتها خدمت و جمهوریخواهان را مدیون کلینتون کند.
درگیری‌های خونین میان دو جناح رقیب در سومالی بین محمد مهدی و علی محمد به جایی رسید که حتی پس از توافق آتش‌بس میان آن دو، دولت ائتلافی آشتی ملی تشکیل شد و سرانجام محمد مهدی ترور و علی محمد نیز در مقابل مخالفان از قدرت خلع گردید و جنگ خانگی در سراسر سومالی بویژه در مگادیشو پایتخت سومالی ابعاد وسیعی یافت.
طی چند روز گذشته نیز یک گروه شبه‌نظامی اسلامگرا پس از مدتها درگیری پایتخت سومالی را در اختیار گرفته است. شریف شیخ احمد، رهبر اتحاد دادگاه‌های اسلامی که بخش زیادی از مگادیشو را به اشغال خود درآورده می‌گوید که بدنبال مقابله با اشغالگران و ایجاد امنیت در سومالی است. درگیری‌های او با شورشیان داخلی 122 کشته و زخمی برجای گذاشته است.
برخی رسانه‌های آفریقایی او را نماینده بن لادن و برخی او را یک اسلامگرا از نوع احمد مدنی، رهبر جبهه نجات اسلامی الجزایر می‌دانند. شریف شیخ احمد یک تاجر بازرگان معروف است که بیش از یکصد میلیون دلار سرمایه، چندین هتل، مرکز تجاری و... دارد. اما او با نوشتن نامه‌ای به سازمان ملل، اتحادیه عرب، اتحادیه آفریقا و وزارت امور خارجه آمریکا و نیز به تعدادی از سفارتخانه‌های آفریقایی و اروپایی اعلام کرد، حاضر است ضمن فرونشاندن نگرانی‌ها این اطمینان را بدهد که هرگز به دنبال گسترش و توسعه خشونت نیست بلکه تنها خواهان پایان دادن به بحران و خونریزی در پایتخت و بازسازی کشورش می‌باشد.
شریف شیخ احمد در نامه‌اش گفته است که قویاً هرگونه ارتباط و یا همکاری با تروریستها را تکذیب و نیز هیچ‌گونه اهداف و یا روشهای خاص مشترکی با گروه‌هایی که تروریستها را حمایت مالی می‌کند، ندارد.
وی اعلام کرده که جامعه به خدمات نیازمند است. دادگاه‌ها برای همکاری و وحدت در تمام سطوح جامعه برای ایجاد تحولات بنیادی در پایتخت سومالی آمادگی لازم را دارند.
او تأکید کرد ما مسلمانیم و نیازی به پیوستن به القاعده نداریم، بویژه که یک چنین مسأله‌ای ما را از اهداف‌مان در سومالی دور می‌کند حال آن که برای ساختن سومالی آباد و پایدار، ما نیازمند کمکهای مادی و معنوی جامعه جهانی هستیم و دست کمک و یاری و حمایت خود را به سوی آن‌ها بویژه کشورهای اسلامی دراز می‌کنیم.