خبر برگزاری مناظرات تلویزیونی میان نامزدها هنوز در حد شایعه بود که اطرافیان نامزدها برای اعلام آمادگی نامزد مورد نظر خویش از یکدیگر سبقت میگرفتند. اما با هرچه قطعیتر شدن این خبر، مسابقه اعلام اعتمادبهنفس هم از رونق میافتاد تا جایی که با اعلام زمانبندی مناظرهها تردیدهایی جدی نسبت بهحضور برخی نامزدها در پای میز مناظره شدت میگرفت. هرچند اکثر مردم میدانستند که کدام نامزد از ظرفیت غیبت در مناظرهها برخورد است اما ارگانهای رسانهای هر نامزد، دیگر رقبا را به ترس از مناظره محکوم میکردند و در این رابطه خبرهایی جعلی نیز منتشر مینمودند. اینهمه درحالی بود که خبر توصیه تئوریپردازان اصلاحطلب به نامزد خود درباره عدم شرکت در مناظره با رئیسجمهور دهان به دهان میگشت و از طرفی هم طرفداران دکتر احمدینژاد با شور و شعف اقدام به اطلاعرسانی درباره زمان انجام مناظرهها مینمودند. تا جاییکه برخی پوسترهای تبلیغاتی این نامزد چیزی نبود جز اعلام زمانبندی این رویارویی چرا که قرار بود «همه چیز پای میز مناظره» مشخص شود.
شامگاه سهشنبه 12 خرداد 1388 درحالی مهدی کروبی و محسن رضایی در برابر هم قرار گرفتند که همگان این مناظره را همچون دیدار ردهبندی میدانستند که دو طرف برای کسب مقام سومی رقابت میکنند. هرچند که بعداً مشخص شد که رقیب محسن رضایی بر سر راه کسب مقام سومی، نه کروبی که کس دیگریست!
کروبی به قید قرعه شروعکننده مناظره بود. او اعلام کرد «کسانی که از سوی شورای نگهبان برای نامزدی در انتخابات تأیید شدهاند شایستگی اداره کشور را دارند و بنده فکر میکنم در بین این نامزدها خصوصیاتی در بنده موجود است که برای اداره کشور نسبت به دیگران تقدم دارم.» او در ادامه از سوابق انقلابی و کاری خود و ماجرای تشکیل بنیاد شهید گفت و بر این نکته تأکید کرد که: «امام... حکمی برای بنده صادر کردند و در این حکم 10 بند برای اجرای کار تعیین کرده بودند که یکی از آن بندها به اینجانب اجازه میداد که بهطور مستقیم با امام در ارتباط باشم.» کروبی بخش اول صحبتهایش را در حالی به پایان برد که بر ارتباط با مردم و انواع قومیتها تأکید داشت.
محسن رضایی بخش اول صحبتهای خودش را اینگونه آغاز کرد:«اولین کسی هستم که به مردمیترین شکل کار کردهام.» اشاره او به زمان جنگ بود که «ناچار به استفاده از مردم بودیم.» رضایی اولویت اول خود را اقتصاد دانست تا به این ترتیب بر روی کیفیت زندگی مردم تأثیر بگذارد. او گفت:«کل کارکردهای اقتصادی را از مسیر دولتی و رانتی خود خارج و بهسمت ساختارهای جدید که بهرهوریاش بالا است سوق خواهم داد.»
نوبت به کروبی که رسید، او باز هم از سوابقش گفت: «بنده 16 سال در مجلس بوده و 16 بودجه را تصویب کرده و برای برنامههای خود یک تیم قوی بههمراه دارم.» او با این مقدمه وعده داد که با «واگذاری سهام نفت»، «نهضت ملی شدن صنعت نفت را تکمیل خواهم کرد» و به این طریق«ماهیانه هفتاد هزار تومان به افراد بالای 18 سال خواهم داد.»مبلغی که نسبت به چهارسال پیش بیستهزار تومان افزایش داشت. او از حقوق شهروندی هم صحبت کرد و مدعی شد که اقوام مختلف از برخورد دولت با آنها ناراضیاند چرا که «دولت به آنها اعتنا نمیکند.»
رضایی در دومین بخش صبحتهای خود گفت: «تفاوت نظر بنده با آقای کروبی در این است که بهره چگونه بهدست مردم برسد و در این جهت دیدگاه من تولید و اشتغال است لذا در این راستا طرح ایجاد صندوق توسعه ملی را دادهام»و «اگر این کار از ابتدای انقلاب صورت میگرفت در حال حضار 200 میلیارد دلار پول ذخیره شده داشتیم و از طرفی نیز ماهیانه 100 هزار تومان میتوانستیم به مردم بدهیم.» سیهزار تومان بیشتر از وعده کروبی! او طرح «ایرانگردی سلامت»را مطرح کرد که «با تأسیس بیمارستانهای نمونه» امکانپذیر خواهد بود. او گفت: «اگر امام خمینی انقلاب اسلامی را با یک تیم پیشرو که پشتسرش بود به پیروزی رساند، بنده نیز انقلاب اقتصادی را با تیمی پیشرو که در کنار خود دارم ایجاد خواهم کرد.»
مهدی کروبی هم در ادامه گفت: «احساس میکنم نظرات بنده با رضایی در الفاظ متفاوت است و تنها ما میگوییم نفت در اختیار دولت نباشد» او همچنین در تبیین رابطه سیاست خارجی و قیمت نفت افزود: «اگر سیاستهای خود را تغییر دهیم و روابط خود را با دنیا بهبود بخشیم قیمت نفت بالا خواهد رفت» و سپس گفت: «مشکلات سهمیهبندی جنسی خانمها را برطرف خواهم کرد.»
رضایی که بهقید قرعه پایان دهنده این مناظره بود گفت: «بنده و کروبی نیتمان یکی است و آن مردم است و در اینکه مردم صاحب نفت باشند با کروبی مشترک هستم.»
این مناظره آغاز عقب افتادن مهدی کروبی از کورس انتخابات بود. کروبی شعار و حرف تازهای نداشت: هفتادهزارتومان، دانشجویان، قومیتها. سوابق انقلابی و ... . او حتی در بیان درست همان شعارهای دور قبل خود هم ناتوان بود؛ چه از لحاظ انسجام مطالب و چه از نظر قدرت سخنوری. احتمالاً از همین جهت بود که او و تیم انتخاباتیاش بر انجام مناظرهها بین کارشناسان تأکید میکردند.