مواضع سوال برانگیز نخست وزیر پاکستان

شوکت عزیز - نخست وزیر پاکستان - در تازه‌ترین اظهاراتی که در جمع خبرنگاران ابراز داشت، اعلام کرد که کشورش عجله‌ای برای انعقاد قرار دارد انتقال گاز ایران به شبه قاره هند ندارد و ترجیح می‌دهد که منتظر نتیجه تحولات مربوط به پرونده هسته‌ای ایران باشد و تصمیم درباره آن قرارداد را بعد از روشن شدن اوضاع، اتخاذ خواهد کرد.
شوکت عزیز در حالی این اظهارات را بر زبان آورد که دو روز بعد از آن، نیکلاس برنز- معاون وزیر خارجه آمریکا - با برگزاری یک نشست داخلی در سفارت آمریکا در اسلام آباد با حضور جمعی از نمایندگان احزاب پاکستانی، راههای کمک به آنان را جهت تغییر فضای سیاسی پاکستان مورد بررسی قرار داد.
واقعیت این است که اظهارات نخست وزیر پاکستان نمی‌تواند تأمین کننده منافع ملی این کشور و مصلحت سنجی حاکم بر روابط این کشور با ایران، خاستگاه ابراز چنین اظهاراتی نبوده است و این، البته مایه تأسف است.
واقعیت این است که همکاریهای امنیتی پاکستان و آمریکا در بالاترین سطوح و در گسترده‌ترین زوایا و ابعاد، بر ناظران سیاسی پوشیده نبوده و پاکستانیها، منابع فراوانی را در اختیار آمریکا در جهت مبارزه علیه القاعده قرار دادند که در سرکوب این گروه تروریستی، تأثیر بسزایی داشته است.
با این حال، این همکاری‌ها هر چند با مخالفت گروه‌های بسیاری از مردم و احزاب سیاسی این کشور روبرو است، از نظر مقامات اسلام‌آباد، منافع این کشور را تأمین کرده است. با این حال، انتظار نمی‌رفت که ژنرالهای ارتش پاکستان که قدرت سیاسی را در این کشور قبضه کردند، تا این حد، تحت تأثیر مستقیم واشنگتن و دیپلماتهای رده چندم آن، مانند «برنز» قرار بگیرند.
گفته می‌شود در ملاقات پرویز مشرف - رییس جمهوری پاکستان - با برنز- وی مجبور شد توضیح دهد یونیفرم نظامی‌اش مانعی در مسیر استقرار دموکراسی نبوده و تلاش می‌کند تا سال آتی مسیحی این یونیفرم را از تن برکند! و از طرفی، «برنز» با اطلاع مقامات پاکستانی، جلسه‌ای را با حضور پاره‌ای از سیاستمداران این کشور در سفارت آمریکا برگزار کرده است که یادآور رایزنی‌های سیاسی قرنهای هیجده و نوزده میلادی است.
از طرفی، باید گفت چه ارتباطی میان پرونده هسته‌ای ایران با کشیدن خط لوله گاز که بنا به گفته «شوکت عزیز» می‌تواند اقتصاد این کشور را احیا کره و موجب بالندگی و شکوفایی آن گردد، وجود دارد که نخست وزیر پاکستان در انتظار فرجام نهایی آن نشسته است؟ آیا این مقوله، با منافع ملی پاکستان همخوان است و آیا شوکت عزیز که به تازگی از دیدار مقامات آمریکایی در واشنگتن بازگشته است این اظهارات را خاستگاه ملی مطرح کرده است و یا اینکه تحت تأثیر و فشار مقامات آمریکایی، به چنین اظهاراتی مبادرت ورزیده است؟! بهرحال، این رویکرد نقطه منفی در کارنامه شوکت عزیز بر جای گذاشته است.