نگرانی‌های دیکتاتور نظام مصر!

محمدعلی جعفری
حسنی مبارک حاکم نظامی مصر برای این که بتواند نگرانی ناشی از تزلزل و فروپاشی حکومت خود را به نحوی فرافکنی کند و به خارج از مصر و دنیای عرب نسبت دهد؛ اخیراً در مصاحبه‌ای این گونه بیان کرده است که "شیعیان در کشورهای مختلف به جای این که به وطن و کشور خود تعلق داشته باشند؛ به ایران وابسته هستند. "این مطلب گرچه در مورد مردم عراق بیان شده لکن به نظر می‌رسد حکومت مصر، گرفتار چالش‌های اساسی در درون و بیرون می باشد که ما به مواردی از آنان اشاره می کنیم.
با پیروزی جنبش اسلامی مردم فلسطین در انتخابات اخیر مجلس قانون‌گذاری و تشکیل دولت حماس، مسلمانان در سراسر جهان از این پیروزی با جشن و شادی استقبال کردند و تا حدی توانستند پیمان خفت بار کمپ دیوید را، که هدف آن نابودی حنبش مردم فلسطین و حذف جغرافیای آن بود، بعد از 28سال فراموش نمایند؛ و امضاء کنندگان آن را به زباله‌دان تاریخ بیندازند، پیروزی حماس موجب تحقیر دیکتاتور نظامی مصر شده و علاوه بر آن با نسبت دادن دولت حماس به عنوان دولت ایران در فلسطین تحقیر دیکتاتور دو چندان شده است، نکته‌ی دیگر این که هم اکنون ایران به عنوان بازی‌گر و تاثیر گذار اصلی بر تحولات خاورمیانه در جهان مطرح شده و ابتکار عمل را از دست دولت‌های فسادی که جزء نوکری سیره‌ی دیگران ندارند، خارج کرده است؛ نشانه‌ی آن برگزاری پرشور کنفرانس بین المللی قدس و حمایت از حقوق مردم فلسطین در تهران بود که تمام گروه‌های جهادی و 23 نفر از مسئولین کشورهای مختلف در آن شرکت داشتند.
تاثیر این پیروزی در داخل مصر موجب شد که برای اولین بار اخوان المسلمین که مخالفان سرسخت دولت محسوب می‌شوند در صحنه‌ی انتخابات مجلس به عنوان رقیب و آلترناتیوی قدرتمند برای دوران بعد از سقوط دیکتاتور ظهور کنند، که اگر دخالت‌های همراه با تقلب‌های انتخاباتی توسط دولت نبود، اخوان المسلمین از هم اکنون می‌بایستی دولت را در مصر تشکیل می‌داد؛ که در این صورت اتفاقی فراتر از انتظارات همگان در مصر به وقوع می‌پیوست و نشان می داد؛ دولتی که با حمایت بیگانگان در این کشور حکومت می‌کند چقدر ناتوان و پوسیده است؛ گرچه در طول سالیان اخیر برای تحقیر ملت مسلمان خود و نشان سرسپردگی به اربابان دست به هر اقدامی زده است؛ از آن جمله باید به گسترش مسیحیت برای ایجاد اختلافات داخلی در مصر اشاره کرد؛(مراجعه کنید به مقاله‌ی مجله‌ی 25 .WORL ژانویه 2003 با عنوان "کریسمس در قاهره" که نویسنده از اقدام حسنی مبارک در تعطیلی عمومی ژانویه در مصر به عنوان هدیه‌ای بسیار با ارزش برای آمریکا تلقی می کند و از ابتکار حسنی مبارک در کشوری که 90 در صد آن را مسلمانان تشکیل می‌دهند؛ عملی تاریخی یاد کرده است).
نکته‌ای که باید به آن اشاره شود این است که حضور ملت عراق در دنیای عرب کفه ترازوی قدرت را به نفع مردم مظلوم خاورمیانه تغییر خواهد داد؛ در طول تاریخ عراقی‌ها از نظر فرهنگی بر دنیای عرب تاثیر‌گذار بوده‌اند؛ و در تاریخ معاصر دولت‌های غربی با گماردن حاکمان ظالم اجازه نداده‌اند که این ملت نقش خود را ایفاء نماید و لذا تمام تلاش‌هائی که در عراق برای ناتوان کردن این ملت در حل مسائلش صورت می‌گیرد برای این است که نگذارند ملت عراق از مسائل داخلی خود رها شود؛ و وارد صحنه‌ی منطقه‌ای و بین‌المللی گردد تا به عنوان دولتی قدرتمند نقش تاریخی خود را بازیابد؛ لذا بدخواهان این ملت به پیش داوری برخواسته‌اند که عراقی‌ها در صحنه‌ی بین المللی همان نقشی را بازی خواهد کرد که ایران برای آن در نظر گرفته است و با چنین تبلیغاتی سعی دارند که نگذارند ملت و دولت عراق در تاریخ معاصر اصلا نقشی داشته باشد چنانچه ناکنون این گونه بوده است.
در انتها باید به این نکته توجه شود که پیشرفت‌های علمی ایران در فن‌آوری هسته‌ای بسیاری از کشورها را خرسند و تعدادی را ناخشنود کرده است زیرا با توجه به وابستگی این کشورها به قدرت‌های سلطه‌گر در عمل این وابستگی هیچ دست‌آوردی برای ملت‌های آنان نداشته و ارتباط و وابستگی تنها موجب عقب‌افتادگی این کشورها شده است و لذا باید رای مثبت دولت مصر در آژانس را بر علیه ایران این گونه توجیه کرد که پیشرفت ایران در حوزه‌ی تکنولوژی برتر موجب بی‌ثباتی حکومت‌های وابسته و از جمله مصر شده است که متاسفانه به جای این که از خواب غفلت بیدار شوند سعی می‌کنند که این نورالهی را با تلاش‌های بی فائده خاموش کنند؛ حال آن که "والله متم نوره".