تحلیل سیاسی هفته

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
هفته جاری ایران اسلامی سرشار از عطر ولایت بود و گل گلزار رسول و نورچشمان بتول، این سرزمین را به تجلی انوار جمالش نورانی کرد. خورشید دین از سرزمین طوس جلوه‌گری کرد و همه از هر سو به سوی خراسان و به پابوس کعبه دل‌ها روان شدند. مهر تابان، در ملک سلیمان، عالمتاب بود و عاشقان حجت ثامن بهر زیارت همچون پروانه بر گرد این رواق زرنگار طواف کرده و میلاد هشتمین گل باغ محمدی(ص) را گرامی داشتند. دست های التجاری بسیاری از راه های دور به دامان کعبه نور دراز شد و از این گلشن همیشه گل‌افشان سرمدی بهره‌مند گردید.
حدود نیم قرن پیش در چنین روزی و در 16 آذر سال 1332، تاریخ این سرزمین یادآور روییدن نهال جنبش دانشجویی بود که با خون سه تن از دانشجویان دانشگاه تهران در اعتراض به سفر نیکسون معاون رئیس‌جمهور آمریکا آبیاری شد. این روز در تاریخ این کشور به عنوان روز آگاهی و پایمردی دانشجویان در تاریخ مبارزات ملت ایران به ثبت رسید. از آن پس جنبش دانشجویی ایران در صف اول مبارزه با آمریکا قرار گرفت و در مقاطع مختلف، نقش مهمی در خنثی کردن توطئه‌های آمریکای جهانخوار در ایران برعهده گرفت. به همین دلیل، دشمن از همان ابتدا درصدد خنثی‌سازی نقش برجسته نهضت دانشجویی در عرصه مبارزات ضداستکباری ملت ایران و نفوذ در مراکز دانشگاهی بود که این تلاش تاکنون نیز ادامه دارد. هم‌اکنون توطئه‌گران فرهنگی سعی دارند دانشجویان و محیط‌های علمی و دانشگاهی کشوری را به مراکزی منفعل، وابسته و ضدارزش تبدیل کنند. از این رو دانشجویان و متولیان امور دانشگاهی باید با درک این حساسیت، با آفات و تهاجماتی که دانشگاه ها را تهدید کرده مقابله نموده و دانشجوی ایرانی را به عناصری با نشاط، خلاق، اثرگذار، مستقل و راهگشا تبدیل کنند.
موضوع هسته‌ای ایران هفته جاری همچنان در معرض توجهات محافل غربی قرار داشت. اعضای گروه 1+5 سه‌شنبه شب بعد از هفته‌ها ناکامی بار دیگر در پاریس تشکیل جلسه دادند تا بار دیگر موضوع تهیه قطعنامه پیشنهادی به شورای امنیت سازمان ملل را مورد بررسی قرار دهند ولی بار دیگر اختلافات اعضا باعث شد آمریکائی ها در تلاش خود ناکام مانده و به اعتراف رسانه‌ها و محافل غربی، این بار نیز این نشست با شکست به کار خود پایان داد و تنها توافقی که در آن حاصل شد، آن بود که رایزنی‌ها در نیویورک ادامه یابد. به هر صورت مردم و مسئولین جمهوری اسلامی ایران صرفنظر از اقدامات کارشکنانه و خصومت‌آمیز غرب با خودکفایی هسته‌ای ایران به تلاش خود برای رسیدن به قله‌های پیشرفت ادامه خواهد داد و در این راه منتظر تصمیمات و دستورات دیگران نمی‌مانند.
هفته جاری با نزدیک شدن زمان برگزاری انتخابات خبرگان و شوراهای اسلامی شهر و روستا، جو تبلیغاتی و رقابت انتخاباتی گسترش یافت و با گذشت ایام، هر چه به زمان برگزاری انتخابات نزدیک‌تر می‌شویم، رقابت‌ها از حساسیت بیشتری برخوردار می‌شود. در این مرحله مردم با بررسی کاندیداها و مقایسه آنها، برای انتخاب افراد اصلح و حضور پرشکوه در روز 24 آذر ردپای صندوق‌های رأی آماده می‌شوند. از طرف دیگر گروه های سیاسی، کاندیداها و طرفداران آنها در کنار گرم کردن تنور انتخابات وظیفه دارند از غبارآلود کردن صحنه انتخابات و توهین به یکدیگر و تخریب افراد جداً خودداری کنند تا مردم بتوانند در کمال آرامش، گزینه‌های شایسته را انتخاب کنند.
در هفته جاری جمهوری اسلامی ایران میزبان دو هیأت عالی رتبه از کشورهای گامبیا و ترکیه بود که برای رایزنی درباره بسط و توسعه روابط و تبادل‌نظر پیرامون مسائل بین‌المللی به تهران آمدند. رئیس‌جمهور گامبیا و نخست‌وزیر ترکیه در این سفرها به طور جداگانه با رهبر معظم انقلاب دیدار کردند. در این ملاقات‌ها حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با اشاره به لزوم گسترش تعاملات کشورهای اسلامی و جهان سوم با یکدیگر و ایستادگی در برابر زورگویی قدرتهای جهانی، آمریکای جهانخوار و اسرائیل غاصب را عامل ناآرامی‌های منطقه‌ای خواندند و دولت های را به تقویت همکاری ها دعوت کردند.
در صحنه بین‌المللی، پیروزی «هوگو چاوز» در انتخابات ریاست جمهوری ونزوئلا، تشدید بحران در لبنان، تحولات عراق و ادامه بحران سیاسی در دولت بوش، از رخدادهای مهم هفته بوده است. در این هفته مردم ونزوئلا با انتخاب مجدد چاوز، یکبار دیگر بر حمایت خود از سیاست های داخلی و خارجی چاوز تاکید کردند. چاوز در حالی به پیروزی قاطع دست یافت که آمریکا تلاش زیادی را برای جلوگیری از انتخاب دوباره وی صورت داد و حمایت‌های گسترده‌ای از رقیب وی به عمل آورد.
واشنگتن در چارچوب اقدامات چندین ساله خود برای ساقط کردن حکومت چاوز حتی به حربه کودتا نیز متوسل شد و در سال 1381 با پشتیبانی از ژنرال‌های متحد خود، قصد خلاص شدن از رژیم ضدآمریکایی چاوز را داشت که همه این توطئه‌ها تاکنون شکست خورده است و آنچنانکه سفیر ونزوئلا در تهران در سخنان روز سه‌شنبه خود اظهار داشت، «انتخابات مجدد چاوز سنگ قبر سیاست های بوش در آمریکای لاتین بود.»
با انتخاب دوباره چاوز، باید در آینده انتظار انزوای بیشتر آمریکا در قاره آمریکای لاتین بود به ویژه اینکه رخدادهای اخیر در این منطقه و روی کار آمدن دولت های ضدآمریکائی، یکی بعد از دیگری در کشورهای آمریکای لاتین، واشنگتن را به شدت در این منطقه مستأصل و مطرود کرده است.
آنچه که امروزه در آمریکای لاتین مشاهده می‌شود قطعاً چیزی کمتر از یک قیام تمام عیار علیه استعمار، که امروزه آمریکا نماد آن می‌باشد، نیست.
مردم آمریکای لاتین، همچون ملت‌های مناطق دیگر جهان، بیدار و آگاه شده‌اند و دیگر حاضر نیستند تابع قدرت های بزرگ و دولت های وابسته به این قدرت ها باشند. روندی که طی سال های اخیر در آمریکای لاتین همزمان با مناطق دیگر جهان، برپایه تفکر استقلال‌طلبی و استثمارستیزی آغاز شده، روزبه‌روز در حال گسترش است و این امر، اضمحلال و فروپاشی قطعی امپریالیسم را در آینده‌ای نه چندان دور نوید می‌دهد.
بحران لبنان در طول هفته جاری کماکان ادامه یافت و در این رابطه شمار معترضانی که در راستای ایجاد دولت وحدت ملی، در میدان مرکزی بیروت تجمع کرده‌اند همچنان در حال افزایش است. این در حالی است که دولت «فواد سنیوره» و جریان غربگرای موسوم به «14 مارس» همچنان بر مواضع غیراصولی خود در بی‌اعتنایی به خواسته معترضان و مخالفان، که خواسته اکثر لبنانی‌هاست تأکید می‌ورزند. در همین حال کشورهای غربی که از بیم سقوط دولت متحد خود در لبنان به وحشت افتاده‌اند شتابزده به حمایت از دولت سنیوره برخاسته و با تکرار پشتیبانی خود از دولت، به زعم خود، درصدد حفظ پایه‌های لرزان دولت سنیوره می‌باشند.
مخالفان نیز اعلام کرده‌اند در صورت بی‌توجهی دولت به درخواست‌های آنان، اعتراض‌ها را وارد مرحله جدیدی خواهند ساخت و ترتیبات تازه‌ای اتخاذ خواهند کرد. دولت سنیوره که جناح موسوم به «14 مارس» اکثریت آنرا تشکیل می‌دهد که با استفاده از فضای احساسی پس از ترور مشکوک رفیق حریری، نخست‌وزیر اسبق لبنان به سر کار آمدند پس از تهاجم وحشیانه صهیونیست ها به لبنان در تابستان گذشته، به شدت در موضع ضعف قرار گرفته‌اند.
مردم لبنان، به دلیل مواضع مذبوحانه و خیانت‌باری که این جریان در آن تهاجم جنایت‌بار صهیونیست ها پیش گرفتند از این گروه فاصله گرفته و در مقابل، پایگاه مردمی جریان مقاومت به طلایه‌داری جنبش حزب‌الله، به سبب مقاومت حماسی در برابر دژخیمان صهیونیست، به طور گسترده‌ای تقویت شد. در چنین شرایطی، دولت سنیوره توان ادامه کار را نخواهد داشت و چاره‌ای جز تن دادن به اراده و خواست مخالفان ندارد.
در عراق، خونریزی و خشونت در یک هفته گذشته نیز ادامه یافت و صدها نفر دیگر در حملات اشغالگران و انفجارهای عوامل تروریست و عناصر تکفیری به خاک و خون کشیده شدند. در صحنه سیاسی نیز پیشنهاد کوفی عنان مبنی بر تشکیل یک کنفرانس بین‌المللی برای رسیدگی به وضعیت عراق خشم مقامات عراقی را برانگیخت. رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر، مجلس و رهبران گروه های سیاسی عمده، پیشنهاد عنان را تحقیرآمیز خوانده و رد کردند. به گفته مقامات عراقی در حالی که این کشور دارای دولت قانونی است نیازی نیست تا بیگانگان برای مردم عراق تعیین تکلیف کنند.
پیشنهاد کوفی عنان در حالی مطرح می‌شود که در محافل سیاسی شایعه خروج ناگهانی ارتش آمریکا از عراق مطرح است. بر این اساس، آمریکا درصدد است تا با خروج یکباره از عراق، زمینه‌های هرج و مرج و فروپاشی دولت فعلی و حتی تجزیه عراق را فراهم سازد.
به عبارت دیگر، جنگ‌افروزان کاخ سفید که با آمدن خود به عراق مصیبت و کشتار به همراه آوردند، اکنون قصد دارند با رفتن بدون هماهنگی با دولت عراق، فاجعه به بار بیاورند چرا که آمریکائی ها در عراق به این جمع‌بندی رسیده‌اند که تمامی تلاش‌های و برنامه‌های آنها برای عراق به شکست منجر شده است.
در این میان، بحران در کاخ سفید که بر اثر شکست تهاجم بوش به عراق به وجود آمده است در هفته جاری ادامه یافت و یکی دیگر از متحدان بوش را که سهم عمده‌ای در راه‌اندازی جنگ عراق داشت، قربانی گرفت. جان بولتون، از نومحافظه‌کاران افراطی و کسی که منصب شخص بوش در سازمان ملل بود، استعفا کرد. کناره‌گیری یا بهتر گفته شود کنار گذاشته شدن بولتون را باید از تبعات شکست سیاست خارجی بوش و گرفتار کردن آمریکا در باتلاق عراق دانست. اکنون از تیم موسوم به «بازها» که بوش را تحریک به لشکرکشی به افغانستان و عراق کردند و سیاست‌های به اصطلاح تهاجمی وی را ترسیم نمودند تنها کاندولیزا رایس وزیر خارجه این کشور باقی‌مانده است که با توجه به شرایط سیاسی وخیم دولت بوش، بعید به نظر می‌رسد وی نیز بتواند مدتی طولانی دوام بیاورد.
دامنه سیاست‌‌های غلط و شکست‌های مفتضحانه دولت بوش که منجر به شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات اخیر شد، اکنون به آن حد گسترده شده است که احتمال اینکه بوش بتواند تا پایان دوره ریاست جمهوری بر مسند باقی بماند به شدت ضعیف است. بیهوده نیست که بوش پدر روز گذشته هنگام یادآوری شکست‌های یکی دیگر از فرزندان بیخردش اشک ریخت.