چهار چوب اطلاعاتی
چهارچوب اطلاعاتی ریشه در دیدگاههای ارتباطی جامعه ائتلافی در انتقال اطلاعات دارد که با هدف تحریک یا کنترل صورت می گیرد. ویژگی مسلط چهارچوب های ابتکار اطلاعاتی، نقش محوری است که طراحی و ارسال بر عهده دارد. اطلاعات مجموعه ای از، سیاست پیشرفت منافع سیاسی و تاکید بر به کار گرفتن آن در دستیابی به اهداف سیاسی شخص است.ویژگی عمده اطلاعات، کنترل اولیه آن است. اسپانسرهای سیاسی می توانند به طور یک جانبه در مورد هدف، پیام، قالب زمانی، کانال ها و اهداف مخاطبین تصمیم بگیرند.
اسپانسر ها همچنین می توانند ابتکار عمل را به دست بگیرند و کنترل کنند . برای اینکه پیام ها با دقت تدوین گردند اسپانسر ها خط مشی و انسجام و استمرار پیام های مختلف ارتباطی را بررسی می کنند.ویژگی دیگر ابتکار اطلاعاتی در محدودیت و انحصار تعامل بین اسپانسر های سیاسی و عامه مردم است. در ابتکار اطلاعاتی مردم ساختی از هدف مخاطبین می باشند. جدا کردن مخاطبین از اسپانسر ها نقش انفعالی و محدود کننده دارد.
یک مخاطب انفعالی نمی تواند نقشی فعال در برنامه ریزی و اجرای ابتکار اطلاعاتی بازی کند. مخاطبین ممکن است باز خوردی را فراهم سازند اما تصمیم گیران نهائی اسپانسر ها هستند و آنها تصمیم می گیرند آیا باز خورد را وارد کنند یا نه.
دیگر ویژگی ابتکار اطلاعاتی استفاده های گوناگون از کانال های ارتباطی و ارسال اطلاعات بینا فردی است، مانند امور بصری، چاپ و سخن پراکنی رسانه های گروهی و الکتریکی. سخن پراکنی رسانه های گروهی و الکتریکی ارزش خاصی دارند. برای اینکه آنها اطلاعات کافی در اختیار می گذارند که بیشترین مردم در کمترین زمان به آن دسترسی پیدا می کنند. رسانه های گروهی به وسیله موسسان و حامیانشان کنترل می شوند و اجازه دارند بیشتر پیام ها طراحی و ارسال شوند. در نهایت چهار چوب اطلاعاتی برای رسیدن به اهداف خاصی طراحی می شوند. مانند تاکید در خط مشی ها یا تقویت پرستیژ کشور.
اقدام وارد کردن فشار در اجرای موفق یک نتیجه عینی است. معمولی ترین فشار ابتکار اطلاعاتی شامل اندازه گیری اطلاعات خروجی در گستره مخاطبین می باشد. تاثیر خروجی فشار اطلاعات تغییر و ارزیابی انتخابات عمومی در دانش مخاطبین و رفتار آن هاست. تحت چارچوب های اطلاعاتی انواع مختلفی از ابتکار اطلاعاتی مناسب، وجود دارد. کسانی که اطلاعات متمرکزی را طراحی و ارسال می کنند انواع متفاوتی از کنترل به منظور ترغیب در مفهوم عملکرد و کانال های ارتباطی را نیز پردازش می کنند.
برای مثال زمانی که ابتکار اطلاعاتی در تلاش است همه مفاهیم را کنترل کند، ارسال همه پیام ها به نسبت کم و با جدیت کنترل می شود، مانند تاکید بر ترغیب و تشویق که می تواند طیفی از تلاش های ارسالی اطلاعات بی اساس به منظور فشار در تبلیغات را بفرستد اما پرستیژ و اعتبار را به یک مجادله اطلاعاتی تبدیل کند.امروزه رقابت در محیط اطلاعاتی بالا گرفته است؛ در جایی که موجودیت سیاست باید رقابتی باشد.
ابتکار فراوان
پیام های مخاطبین قابل ارزیابی است. اعتبار در حال تعیین کردن و تشویق ارزش هاست. اعتبار زیاد در مفهوم اطلاعات یا منبع آن ها، تشویق کننده ارزش ها می باشد. این تشویق ها پیش از این در گرو سوء استفاده از اطلاعات بود اما با گسترش و تنوع منابع اطلاعاتی سعی در سوء استفاده از آن ها میباشد که البته با سهولت افشا شده و آشکار می شوند. ناکامی در ایجاد و حفظ اعتبار ابتکارات اطلاعاتی می تواند تضعیف کننده باشد. جوزف نای پیش بینی می کند که منازعات در ارتباطات آینده (رقابت اعتباری) خواهد بود. در زیر شمایی از انواع ابتکارت اطلاعاتی ذکر می شود.
تبلیغات
شاید تبلیغات قدیمی ترین و عمده ترین نوع از ابتکارات اطلاعاتی باشد که سیاست تا به حال به خود دیده است. تبلیغات سیاسی نماینده حد اعلایی از کنترل و طرح ریزی و نشر اطلاعات است که سعی بر عبور از حمایت فشار عمومی دارد. فریب و تحریف اطلاعاتی استراتژی هایی هستند که تبلیغات در حال دستیابی به آن هستند که جایگزین منابع گوناگون اطلاعاتی شده اند و مخاطبین کمتر توانایی وارسی و تعیین اعتبار آن اطلاعات را دارند.
در معرض قرار دادن اطلاعات گم شدن ارزش ها را در پی دارد. امروزه در جوامع باز، کثرت و گوناگونی منابع اطلاعاتی و استفاده تبلیغات رسانه های سنتی ممکن است مشکل زا باشد اما جنگ الکترونیکی فضای مجازی را پیشنهاد می کند که به خوبی مرزهای تبلیغاتی را نفوذ پذیر و ممکن ساخته است.
برند ملی
برند ملی یکی دیگر از انواع ابتکارات است که در زمره ابتکارات دیپلماسی عمومی قرار دارد. سیمون آم هولد کسی است که حامی برند ملی به لحاظ دیپلماسی عمومی است. او یکی از ابعاد تکمیلی و تقویت کننده برند ملی را صادرات، توریسم، و سرمایه گذاری خارجی می داند. با این حال اگر چه دیپلماسی عمومی به مثابه مولفه ای از برند ملی می تواند باشد اما طراحی و مخابره اطلاعات باید بر رقابت مبتنی گردد. رقابت در برند ملی در گوناگونی آن است. هسته مرکزی برند ملی مجموعه ای از تدابیر و ویژگی های کشورها و امکانات و دارایی کشور در داخل یا خارج است.
خبر پراکنی بین المللی
شرکت سخن پراکنی انگلیس (BBC) یکی از قدیمی ترین و برجسته ترین شبکه های رادیو تلویزیونی در سخن پراکنی اطلاعاتی است. این شبکه در سال1922 تاسیس شد و برنامه و مخاطبینش را گسترش داد. دامنه سخن پراکنی این شبکه به100 زبان می باشد. اخبار این شبکه که نوعآ رقابتی -تفسیری هستند به وسیله اسپانسر های سیاسی و کنترل کنندگانی که به عنوان شریک دولت توسط کانال های ارتباطی در نشر افکار عمومی همکاری می کنند گسترش می یابند. تلویزیون بین اللملی بی بی سی 24 ساعته از چین به زبان انگلیسی برنامه پخش میکند. در حالیکه بنگاه های سخن پراکنی اغلب برچسب تبلیغاتی دارند ولی در حال گمراه کردن چهره واقعی منبع فریبکاری یا فشار می باشند.
فعالیتهای اطلاعاتی
عملیات های اطلاعاتی یکی دیگر از ابتکار اطلاعات محوری هستند که دارای گرایش به موضوع خاص و هدایت شده توسط رسانه بوده که در روابط عمومی شکل بندی می شوند. در متون روابط عمومی الگوی استاندارد بر چهار مرحله تاکید دارد که با تکیه بر پژوهش برای شناسایی مخاطبین بالقوه و آزمایش پیام ها شروع می شود. مراحل کلیدی، ترسیم خطوط کلی و عینی استراتژی و تاکتیک را ایجاب می کند. مراحل اجرایی شامل طراحی، پخش اطلاعات در جهت اهداف مخاطبین است.
کانال های ارتباطی جمعی دارای ویژگی سلطه برای رسیدن به عامه هستند به همین منظور اولین دیپلماسی دولت امریکا بعد از حملات تروریستی11 سپتامبر توسط القاعده همین بود. بروشورها و محصولاتشان در انگلستان ترجمه شد و در کشورهای اسلامی و به زبانهای گوناگون ترجمه و توزیع شد. مرحله آخر تحول در فشارهای رقابتی در رسیدن به هدف مخاطبین است.
چهارچوب اطلاعاتی
چهارچوب اطلاعات دیپلماسی، موازی است با چهارچوب ارتباطی. چهارچوب ارتباطی ریشه در دیدگاه ارتباطات دارد. همکاری ها بخش محوری در ارتباطات و ابتکار عمل در دیپلماسی عمومی متمرکز در شناسائی روابط دارد. در کل دیپلماسی عمومی بهبود و نگهداری روابط بین المللی به صورت نرم می باشد. ابتکار عمل در روابط، پیدا کردن خواسته مردم یا منافع دو جانبه بین هدایت کنندگان ارتباطات می باشد. دیپلماسی عمومی به جای داشتن پیام های کلیدی، اغلب بر حوزه کنش های خاص ژست های نمادین مقابله مثل و عمل متقابل مبتنی می شود.
زیربنای همکاری بر طراحی متاثر از همکاری ها و سهیم کردن گروها در تصمیم گیری و کنترل برنامه هاست. شماری از کارشناسان این عمل را متقابل دانسته اند. این عمل متقابل در دیپلماسی عمومی باید اعتماد سازی شود. در ابتکار عمل ارتباطی دیدگاه مشارکت کنندگان به عنوان حامیان اهمیت دارد. ابتکار عمل به لحاظ دیپلماسی عمومی بیشتر پروسه ای است در جهت تولید.
عمل ابتکاری گرایش به تمرکز و مستحکم کردن کانال ها و تعامل های ارتباطی و سپس تاکید در گسترش آن ها دارد. بزرگ ترین ابتکار عمل ارتباطاتی مورد استفاده، گرایش به بومی گرائی رسانه ها هست. پژوهش های انجام گرفته بین روابط عمومی سازمانها، نشاندهنده تاثیرات استراتژی ارتباط سازی و فشار در طول قدرت و درک و فهم رضایت در میان گروههاست.
در نگاهی دیگر به دیپلماسی عمومی، درجه بندی از همکاری مشارکت کنندگان -دامنه -طول زمان بایستی مسائلی عینی باشد؛ اما بررسی این درجه بندی تدریجی و دامنه آن می تواند ابتکار عمل وسیع تر و پیچیده تری از مباحث معمولی متون دیپلماسی عمومی مورد پژوهش را نشان دهد.