گردآوری و ترجمه: فرزاد محمدزاده ابراهیمی
جیمی کارتر، رئیسجمهوری پیشین ایالات متحده اظهار کرد که اسرائیل دست کم 150 فروندبمب اتمی در زرادخانههای خود دارد.
اسرائیل هرگز به طور رسمی در اختیار داشتن سلاحهای هستهای را تأیید نکرده است، با این وجود بعد از افشاگریهای تکنیسین اسرائیلی «موردخای وانونو» در سال 1980 که پرده از فعالیتهای هستهای اسرائیل برداشت، مشخص شد که این رژیم دارای سلاح هستهای است.
کارتر سخنان خود را در کنفرانس مطبوعاتی فستیوال ادبی سالانههای «در والس» عنوان کرد.
او همچنین رفتار اسرائیل را با فلسطینیها به عنوان یکی از بزرگترین جنایتها علیه حقوق بشر بر روی زمین قلمداد کرد.
کارتر اظهارات خود را درباره زرادخانه هستهای اسرائیل در واکنش به سؤالی درباره سیاست ایالات متحده در مورد امکان مسلح شدن ایران به سلاح هستهای عنوان کرد و افزود: کشورهایی که هماکنون در صدد دستیابی به دانش هستهای هستند با نابرابری وسیعی مواجهاند و این در حالی است که ایــالات متحــده بیش از 12 هزار جنگافزار هستهای در اختیار دارد. روسیه نیز در همین حدود و بریتانیا و فرانسه هم چند صد سلاح اتمی دارند. اسرائیل هم 150 یا بیشتر بمب اتمی در اختیار دارد.
کارتر اعلام کرد: «ما تواناییهای زیادی در سلاحهای هستهای داریم که این نه فقط جنگافزارها را در برمیگیرد، بلکه سیستمهای موشکی را هم شامل میشود که هر کدام از آنها میتوانند اهداف را با دقت بسیار بالایی هدف قرار دهند.»
اکثر کارشناسان معتقدند اسرائیل بین 100 تا 200 کلاهک هستهای در اختیار دارد که اطلاعات آنان عمدتاً براساس اظهارات درج شده در روزنامه ساندی تایمز مورخ 1980 توسط موردخای وانونو، تکنیسین پیشین راکتور هستهای دیمونا است.
ایالات متحده، متحد اصلی اسرائیل، از سیاست ابهام هستهای این دولت حمایت میکند، به طوری که وجود زرادخانه یاد شده، نه مورد تأیید و نه مورد تکذیب آنها قرار میگیرد.
ایهود اولمرت، نخستوزیر پیشین اسرائیل در دسامبر 2006 در اظهارات خود، اسرائیل را در میان دارندگان سلاح هستهای قرار داد. رابرت گیتس، وزیر دفاع ایالات متحده نیز یک هفته پیش از آن، سخنان مشابهی را در سنا ایراد کرده بود.
«آهرون زیوی فارکاش»، رئیس پیشین اطلاعات ارتش اسرائیل، در گفتوگویی با خبرگزاری رویتر، اظهارات کارتر را «غیرمسئولانه» تلقی کرد.
او افزود: «مسأله این است که وقتی تلاشهایی برای جلوگیری از دستیابی ایران به توان هستهای صورت میگیرد، برخی این سخنان را عنوان میکنند!»
کارتر طی مصاحبه مطبوعاتی خود، ضمن حمایت از اسرائیل به عنوان یک کشور، از سیاست داخلی و خارجی آن انتقاد کرد.
او عنوان کرد: «یکی از بزرگترین جنـایات روی زمین، گرسنگی دادن و حبس کـردن بیش از 5/1 میلیون فلسطینی است.»
کارتر با ارائه آماری گفت: مقدار دریافتی خوراک تعدادی از کودکان فلسطینی، پایینتر از کودکان آفریقایی زیر صحرا است و موضع اروپا را در قبال اسرائیل در بهترین حالت «منفعلانه» توصیف کرد.
در چنین شرایطی، شاید بد نباشد که با زبان آمار به بررسی توان تسلیحاتی رژیم صهیونیستی بپردازیم و قضاوت را به خوانندگان بسپاریم.
آنچه در ادامه میآید، نگاهی به تواناییها و برنامههای تسلیحاتی اسرائیل است که از طرف مرکز مطالعات منع تکثیر تسلیحات کشتار جمعی «جیمز مارتین» منتشر شده است.
برنامههای تسلیحاتی اسرائیل هستهای
1ـ برنامه پیشرفته سلاحهای هستهای با دارا بودن حدود 100 تا 200 سلاح هستهای، که میتوانند به وسیله موشکهای بالستیک یا هواپیما حمل شوند.
2ـ به احتمال زیاد در زرادخانه هستهای اسرائیل، بمب هستهای حرارتی نیز وجود دارد.
3ـ راکتور آب سنگین مدل «آی.آر.آرـ2» با قدرت 40 تا 150 مگاوات و تأسیسات تهیه و تولید پلوتونیوم در دیمونا، که هیچ کدام تحت نظارت بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی قرار ندارد.
4ـ راکتور تحقیقاتی مدل «آی.آر.آرـ1» با قدرت 5 مگاوات در «نخل سورک» که تحت نظارت آژانس بینالمللی انرژی اتمی قرار دارد.
5 ـ اسرائیل تاکنون پیمان عدم تکثیر سلاحهای هستهای را امضا نکرده است.
شیمیایی
1ـ برنامه تسلیحاتی فعال، اما به نظر نمیرسد به صورت کلاهک شیمیایی در موشکهای بالستیک مورد استفاده قرار گیرد.
2ـ توانایی تولید عامل شیمیایی اعصاب و گاز خردل
3ـ امضای کنوانسیون سلاحهای شیمیایی، اما تاکنون تصویب نکرده است.
میکروبی
1ـ گزارشهایی مبنی بر توانایی تولید و تحقیقات وسیع در مؤسسه تحقیقاتی بیولوژیکی در «نسزیونا»
2ـ مدرکی دال بر تولید سلاحهای میکروبی وجود ندارد.
3ـ کنوانسیون سلاحهای بیولوژیکی را امضا نکرده است.
موشکهای بالستیک
1ـ حدود 50 فروند موشک «اریحاـ2» با برد 1500 کیلومتر و قابلیت حمل 1000 کیلوگرم مواد با توانایی حمل کلاهک هستهای
2ـ حدود 50 تا 100 فروند موشک «اریحاـ1» با برد 500 تا 100 کیلومتر و قابلیت حمل 500 کیلوگرم مواد.
3ـ موشکهای «ام.جی.ام ـ52 لانس» با برد 130 کیــلومتر و قابلیت حمل 450 کیلوگرم مواد.
4ـ وسیله پرتاب فضایی شاویت (اس.ال.وی) با برد 4500 کیلومتر و قابلیت حمل 150 تا 250 کیلوگرم مواد.
5 ـ گزارشهای غیررسمی از برنامه در دست اجرای «اریحا ـ3» با استفاده از فنآوری «شاویت»، با برد بیش از 4800 تا 7000 کیلومتر و قابلیت حمل 1000 تا 1300 کیلوگرم مواد.
6ـ توسعه سیستمهای «ال.کی.اِ» و «ال.کی ـ2» سیستم به روز شده شاویت به ترتیب با قابلیت حمل 350 و 800 کیلوگرم مواد.
موشکهای کروز
1ـ موشک کروز ضــد کشتی «گابـــریل ـ4» با برد 200 کیلومتر و قابلیت حمل 500 کیلوگرم مواد.
2ـ موشک کروز ضد کشتی «هارپون» با برد 120 کیلومتر و قابلیت حمل 220 کیلوگرم مواد.
3ـ بنابر گزارشهای غیررسمی، اسرائیل موشک کروز هوا به هوای «پوپی توربو» را با برد 200 تا 300 کیلومتر در اختیار دارد که قابلیت حمل آن مشخص نیست.
سایر سامانههای حمل کننده
1ـ هواپیماهای جنگنده و بمبافکن شامل: 25 فروند «اف ـ15.ای»، 6 فروند «اف ـ15.دی»، 18 فروند «اف ـ15.سی»، 2 فروند «اف ـ15.بـــی»، 36 فروند «اف ـ15.ا»، 52 فروند «اف ـ16.ای»، 54 فروند «اف ـ16.دی»، 76 فروند «اف ـ16.سی»، 8 فروند «اف ـ16. بی»، 67 فروند «اف ـ16. ا»، 50 فروند «اف ـ4 ـ 2000»، 20 فروند «اف.4. ای»، 5 فروند «کفیر c ـ7»، 79 فروند «اـ4ـ ان»
2ـ سامانههای زمینی شامل: توپخانه و پرتابکنندههای راکت. همچنین موشک هوا به هوا و هوا به زمین «پوپی ـ3» با برد 350 کیلومتر و قابلیت حمل 360 کیلوگرم مواد و موشک هوا به هوا و هوا به زمین «پوپی ـ1» با برد 100 کیلومتر و قابلیت حمل 395 کیلوگرم مواد.
سامانههای حملکننده هوایی بدون سرنشین
1ـ سیستم هوایی بدون سرنشین و مخرب «هارپی» با برد 500 کیلومتر و قابلیت حمل نامشخص.
2ـ سیستم هـــوایی بدون سرنشین «دلیــلاه ـ استارـ1» بـــا برد 400 کیلومتــر و قابلیـت حمل 50 کیلوگرم مواد.
3ـ سیستم هوایی بدون سرنشین «هانتر» با برد 300 کیلومتر و قابلیت حمل 114 کیلوگرم مواد.
4ـ سیستم هــوایی بدون سرنشین «هــرون» با برد بـالای 1000 کیلومتـر و قابلیتـت حمـــل 250 کیلوگرم مواد.
5 ـ سیستــم هـــوایی بدون سرنشیـن «هرمس ـ 450» با برد 200 کیلومتر و قابلیت حمل 150 کیلوگرم مواد.
6ـ سیستم هوایی بدون سرنشین «پایونیر» با برد 185 کیلومتر و قابلیت حمل تقریبی 15 تا 25 کیلوگرم مواد.
7ـ سیستمهای هوایی بدون سرنشین «اسکوت» و «ماستیف» با برد و قابلیت حمل نامشخص.
8 ـ سیستم هوایی بدون سرنشین «سرچر» با برد 250 کیلومتر و قابلیت حمل 100 کیلوگرم مواد.
9ـ سیستم هوایی بدون سرنشین «رنجر» با برد 100 تا 150 کیلومتر و قابلیت حمل 45 کیلوگرم مواد.
10ـ تکمیل و توسعه مینی سیستم هوایی بدون سرنشین «اسکای لارک» با برد 10 کیلومتر و قابلیت حمل نامشخص.