اختلافهای موجود بین سه کاندیدای حزب سوسیالیست فرانسه به ویژه در خصوص مساله اروپا و ایران بیش از پیش مشخص شده است. خانم سگولن رویال 53 ساله که در تاریخ 16 نوامبر از سوی حزب سوسیالیست برای شرکت در انتخابات ریاستجمهوری سال 2007 نامزد شد، اعلام کرده: «من میخواهم که اروپا مجددا روی پای خود بایستد. باید اروپا را از نو ساخت.»
سه کاندیدای حزب سوسیالیست درخصوص ترکیه بر این عقیده اند که این کشور برای وارد شدن به اتحادیه اروپا دارای معیارهای لازم و کافی نیست و هنوز 10 تا 15 سال زمان نیاز دارد که خود را به سطح دیگر کشورهای اروپایی برساند.
با این حال رویال برخلاف لوران فابیوس، نخست وزیر سابق و عضو حزب سوسیالیست و دومینیک اشتراوس کان وزیر سابق اقتصاد و عضو حزب سوسیالیست که براساس چارچوب پیمان منع گسترش اتمی خواستار دستیابی ایران به انرژی اتمی هستند به مخالفت با این مساله پرداخته است.
به همین علت خانم میشل الیوت ماری وزیر دفاع فرانسه در بیانیهای او را مواخذه و اعلام کرده است که مخالفت مطلق خانم رویال با این مساله نشان از نسنجیدگی او دارد.
خانم رویال در این ارتباط اظهار داشت: «من با دیدگاهی بسیار محتاطانه به این مساله نگاه میکنم و معتقدم بسیار بهتر خواهد بود اگر ایران برای تولید اورانیوم غنی شده از همکاریهای بینالمللی مثلا با روسیه سود ببرد.»
به این ترتیب به نظر میرسد خانم رویال در دیدگاه خود توجهی چندانی به پیمانهای بینالمللی ندارد. البته این مساله باعث نمیشود که خانم رویال مانند آقای اشتراوس کان در صورت رسیدن به منصب ریاست جمهوری فرانسه، ریاست جمهوری احمدینژاد را پذیرا نشود. ولی از طرف دیگر آقای فابیوس حاضر نیست شخصیتی را که آرزوی محو اسراییل را در سر میپروراند بپذیرد.
خانم سگولن رویال در خصوص برنامه هستهای ایران همچنین اظهار داشت: «ایران پیمان منع گسترش اتمی را به امضاء رسانده و این پیمان طبیعتا دستیابی به انرژی هستهای نظامی را ممنوع و مردود میشمارد. ولی در این پیمان همچنین آمده است که دستیابی به انرژی صلحآمیز هستهای نیز باید تحت کنترل و نظارت کامل انجام شود. در حال حاضر ایران حاضر نیست در خصوص نظارت بر روند دستیابی به انرژی صلحآمیز هستهای همکاری کند و به همین دلیل است که من گفتم و در اینجا باز هم تکرار میکنم که مخالف با برنامه دستیابی ایران به این انرژی هستم.»
او میافزاید: «فعالیتهای غنیسازی برای مصارف صلحآمیز به ایران اجازه خواهد داد بر کلیه فناوریهای غنیسازی اورانیوم تسلط و مهارت یابد و اگر دستیابی به فناوریها کنترل نشوند مطمئنا این برنامه به تدریج به سوی مصارفی با ابعاد نظامی منتهی خواهد شد. وظیفه کنونی ما در برابر کشوری که آرزوی محو اسراییل را دارد و همچنین اجازه نمیدهد از مراکز هستهایاش بازرسی و نظارت به عمل آید این است که مسئولیتپذیر باشیم و نگذاریم به چنین فناوری دست یابد.»
از طرف دیگر دومینیک اشتراوس کان نیز در شبکه آرتی ال اظهار داشت: «سگولن رویال زمانی که درخصوص پرونده ایران به بحث پرداخته مرتکب «اشتباه» شده است.»
اشتراوس کان معتقد است: «باید مذاکرات بسیار شفافی را با این کشور آغاز کرد مذاکراتی که در دو رویکرد خلاصه میشوند: 1- دستیابی به فنآوری صلحآمیز هستهای در صورت انجام نشدن یک بازرسی کامل منتفی است. 2- توانایی یافتن برای تولید اورانیوم غنی شده که در هیچ مرکزی کاربرد نداشته باشد نیز منتفی است.»
اشتراوس کان میگوید: «مطمئنا با اتخاذ چنین رویکردهایی، میتوانیم در مذاکره با ایران بسیار قاطع ظاهر شویم و در عین حال راه پیشرفت هستهای این کشور نیز بسته نخواهد شد.
از طرف دیگر دو گشایش جدید نیز ممکن خواهد بود: پذیرش برنامه تحقیقاتی ایران در زمینه انرژی صلحآمیز هستهای به شرط نظارت کامل آژانس و اتمی؛ تولید اورانیوم غنی شده به میزان ضعیف توسط یک کنسرسیوم بینالمللی جهت استفاده در مراکز هستهای آینده.
در صورت انجام این تمهیدات مطمئنا میتوان یک همکاری سریع را با این کشور آغاز کرد. منطق رویارویی و مقابله به هیچوجه کارآمد نیست و صرفا شرایط را پرتنشتر خواهد کرد. با این حال نباید فراموش کرد که قاطعیت شرط اولیه یک مذاکره موفق است.»