جهانی شدن، فرصت یا تهدید

جهانی شدن، فرصتها و تهدیدهایی را به دنبال دارد که ضروری است از فرصتهای آن سود برد و هزینه‌های آن را کاهش داد.
به گزارش ایرنا جهانی شدن پدیده‌ای است که برخی از اندیشمندان از آن به عنوان ادغام بیشتر بازار جهانی، برخی به عنوان الگوی تکامل یابنده‌ای از فعالیتهای مرزی بنگاهها که شامل سرمایه‌گذاریهای بین‌الملل، تجارت و همکاری برای ابداع و نوآوری و توسعه فرآورده‌های نو است، یاد می‌کنند.
در این گزارش تعریف جامع‌تری در خصوص جهانی شدن ذکر شده که می‌توان ویژگیهای، برداشته شدن مرزهای ملی برای جداسازی بازارها، تخصصی شدن کارخانه‌های بین مرزی که به شکل شبکه‌های تولیدی چند ملیتی منجر می‌شود، شبکه‌های اطلاعات جهانی و رقابت هر چه فشرده‌تر مراکز مالی جهانی را برای آن، برشمرد. این مقاله با اشاره به تاریخچه روند جهانی شدن می‌افزاید: جهان، چندین موج جهانی شدن را پشت سر گذاشته است که مهمترین آنها به قرن سیزدهم میلادی که مارکوپولو به قصد تجارت از کشور ایتالیا به کشورهای شرقی سفر کرد، باز می‌گردد. دومین موج جهانی شدن پس از پایان دو جنگ جهانی به همراه کاهش هزینه حمل و نقل طی سالهای 60 ـ 1940 میلادی، به وقوع پیوست. این گزارش موج جدید جهانی شدن را ناشی از رشد بی‌سابقه رایانه و توسعه فناوریهای مخابراتی که از دهه 1970 میلادی در جهان آغاز شده، عنوان کرده است. نویسنده این گزارش جهانی شدن را فرآیندی می‌داند که طی آن جریان آزاد اندیشه، انسان، کالا، خدمات و سرمایه سراسر جهان را تحت تاثیر قرار داده است. بدون تردید دو دیدگاه در خصوص جهانی شدن با یکدیگر در تقابل هستند که هر کدام از آنها، دلایلی در توجیه خود، ارایه می‌کنند. در ادامه این دیدگاه آمده است، امید زندگی در کشور هند از دهه 1960 تاکنون 20 سال افزایش یافته و میزان بیسوادی در کره جنوبی از 30 درصد به حدود صفر، رسیده است. در این مقاله در خصوص نگرانیهایی جهانی شدن آمده است: تجارت جهانی به سود کشورهای توسعه یافته است و بازارهای جهانی سرمایه به زیان کشورهای فقیر، عمل می‌کنند. مخالفان جهانی شدن اذعان می‌کنند که شروع سال 2005 میلادی نیمی از کودکان جهان (حدود یک میلیارد نفر) به دلیل فقر، جنگ، ایدز از دوران کودکی خوبی، برخوردار نبودند.
در ادامه مقاله آمده است: هم‌اکنون حدود 184 میلیون نفر در جهان بیکار هستند که 53 میلیون نفر آنها در کشورهای صنعتی و کشورهای در حال گذر و بقیه در کشورهای در حال توسعه، زندگی می‌کنند.
همچنین حدود 310 میلیون نفر در کشورهای در حال توسعه از کار مناسب که معاش آنها را به شکل مناسبی تامین کند، محروم هستند.
افزایش روند بیکاری در جهان با توجه به رشد فزاینده جمعیت کشورهای در حال توسعه همچنان ادامه دارد، به طوری که سالانه 40 میلیون نفر نیروی تازه نفس به بازار کار جهانی وارد می‌شوند، در حالیکه فقط هشت میلیون شغل جدید در بازار کار جهانی، ارایه می‌شود. در این گزارش آمده است: در دهه آینده 500 میلیون نفر به نیروی کار جهان افزوده می‌شود که 97 درصد آنها متعلق به کشورهای در حال توسعه است. طبق این گزارش، از مهمترین عوامل اقتصادی در جهانی شدن، نیروی انسانی است که می‌توان با سرمایه‌گذاری و ارتقا دانش و مهارت به ارتقا سرمایه‌های اجتماعی، منجر شود. نویسنده این گزارش در خصوص روند جهانی شدن در جمهوری اسلامی ایران گفته است: روند نوین جهانی شدن نیازمند فعال‌سازی بازار کار است که دراین رهگذر توجه به بازارهای خارج از کشور، از اهمیت بسزایی برخوردار است.
بازارهای داخلی با ایجاد مشاغل در بنگاههای اقتصادی کوچک و متوسط و انواع کمکهای فنی، آموزشی، اطلاعاتی، پرداخت وام یا کمکهای خود اشتغالی که در اختیار متقاضیان قرار می‌دهد، رونق می‌یابد. نویسنده این گزارش تاکید می‌کند، تشویق سرمایه‌گذاریهای خارجی به داخل کشور از دیگر راهکارهایی است که جهت فعال شدن بازار کار کشور، ضروری است. پدیده جهانی شدن و حضور در تجارت جهانی مستلزم دیدگاهی همه جانبه است که ضرورت دارد بنیانهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در آن مورد توجه قرار گیرد و ابزارهای تعامل با کشورهای دیگر به گونه‌ای تنظیم شود که تبعات جهانی شدن به حداقل ممکن، کاهش یابد.