فرانسه معلق بین راست و چپ

مترجم: نازنین جم
این روزها بحث انتخابات ریاست جمهوری در فرانسه و این که به احتمال زیاد یک زن قرار است ریاست جمهوری این کشور را در دست بگیرد، موضوع داغ محافل خبری است.
طرفداران سوسیالیست فرانسه پس از این که خانم «سگولنه رویال» ‌53 ساله اکثریت آراء را در انتخابات مقدماتی کسب کرد، بر این باورند که او اردیبهشت ماه آینده در کشورشان به ریاست جمهوری خواهد رسید. پیروزی «رویال»‌ در انتخابات حزب سوسیالیست فرانسه راه را برای کاندیدا شدن او در انتخابات ریاست جمهوری سال 2007 این کشور هموار کرد.
«سگولنه رویال» داری مدرک تحصیلی در رشته علوم اقتصادی و سیاسی است و بیش از 20 سال سابقه کار رسمی در امور دولتی را دارد. او در حال حاضر استاندار منطقه «پوتیو چارنتز» در جنوب غربی فرانسه است.
این‌طور به نظر می‌رسدکه این روزها فرانسه در حال نوشتن صفحه جدیدی از تاریخ خود است، تاریخی که ظاهراً قصد دارد به کلی دگرگون شود و خانم «رویال» تصمیم دارد در چیزی که آن را تغییر و دگرگونی کشورش خوانده، نقش به سزایی ایفا کند.
سوسیالیست‌های فرانسه امیدوارند که با برسر کار آمدن «رویال»‌ کشورشان از نو احیا شود و این امر زخم‌های به جا مانده از رفراندوم سال گذشته براساس معاهده قانون اساسی (اساسنامه) اتحادیه اروپا که فشارهای زیادی را بر حزب سوسیالیست فرانسه داشت را التیام بخشد و به جبران ضررهایی که این حزب در انتخابات ریاست جمهوری گذشته متحمل شد، کمک کند.
خانم «رویال» ‌با نگاهی به انتخابات گذشته، سعی دارد ذهن مردم فرانسه را نسبت به انتخابات سال 2002 تغییر دهد، زمانی که «لیونل ژوسپین» نخست وزیر اسبق و سوسیالیست فرانسه در این انتخابات و درحالی که از جانب طرفداران سوسیالیسم فرانسوی به شدت حمایت می‌شد شکست خورد و همین امر سبب شد «ژوسپین» با وجود کثرت کاندیداهای جناح چپ مورد سرزنش قرار گیرد.
«رویال» در حالی 60 درصد آراء را در انتخابات مقدماتی ریاست جمهوی فرانسه کسب کرد که رقبای سرسخت وی یعنی «لارنت فابیس» نخست وزیر سابق فرانسه با 5/18 درصد آراء و وزیر اقتصاد و دارایی سابق فرانسه «دومینیک استراس کان» با 8/20 درصد آراء در این دوره به راحتی شکست خوردند.
برتری «رویال» نسبت به دیگر کاندیداها نشان می‌دهد که مردم فرانسه خواستار یک تغییر ریشه‌ای و اساسی در رویکردهای سیاسی کشورشان هستند و آماده‌اند تا با انتخاب یک رهبر جدید این تغییرات را در کشورشان مشاهده کنند. بسیاری از تحلیلگران سیاسی اعتقاد دارند سبک و روش سیاسی «رویال» که بر پایه نیازها و تقاضاهای عمومی است، پیش از این در نشست‌ها و از طریق سایت‌های اینترنتی در معرض قضاوت افکار عمومی قرار گرفته است.
«رویال» طرفداران بسیاری دارد که در میان آن‌ها می‌توان حتی حامیان مالی را در کنار رقبای وفادار به اتحادیه اروپا که معمولاً از هم جدا هستند نیز مشاهده کرد. به طور کلی هم چپ‌گرایان و هم راست‌گرایان از «رویال» طرفداری می‌کنند.
«رویال» از روش «دموکراسی مشارکتی» پیروی می‌کند و این نظریه او سبب شده تا مورد انتقاد رقبای خود قرار گیرد، چرا که آن‌ها «رویال» را یک عوام فریب می‌دانند و معتقدند که او با همین سیاست پوپولیستی خود اکثریت جامعه را به سوی خود جلب کرده است. «لیونل ژوسپین» نخست‌وزیر سابق و سوسیالیست فرانسه که تا اواخر ماه سپتامبر نیز آرزوی کاندیدا شدن ریاست جمهوری برای انتخابات سال 2007 فرانسه را در سر داشت در مورد تفکر سیاسی و نظرات «رویال» می‌گوید که روش و سبک سیاسی که او در پیش گرفته غیرقانونی است.
«ژوسپین» در نشستی در اواخر ماه آگوست اظهار داشت که ای کاش موسسه علوم سیاسی پاریس تصمیماتی براساس اعتقادات و قوانین این موسسه اتخاذ می‌کرد نه این که براساس نظرسنجی آراء یک فرد انتخاب شود.
«پاسکال پرینیو» رییس مرکز تحقیقات سیاسی فرانسه در این خصوص اظهار داشت: بسیاری از مردم فرانسه خسارت‌های زیادی از خط‌مشی‌های ایدئولوژیک و سیاسی دیده‌اند به ویژه این که در میان جناح راست و چپ زندگی کرده و مشکلات فراوانی داشته‌اند و به همین خاطر سعی دارند تا این دو گروه را با هم یکی سازند و تفرقه و اختلاف مابین آن‌ها را از بین ببرند. به خاطر همین «پرینیو» معتقد است که سیاست التقاطی (ترکیبی) «رویال» هماهنگ و منطبق با مطالبات ایدئولوژیکی بسیاری از رأی‌دهندگان است.
نظرسنجی‌هایی که در ماه‌های اخیر انجام شده نشان می‌دهد که «رویال» به راحتی می‌تواند پیروز انتخابات سال آینده فرانسه شود. بررسی‌های به عمل آمده توسط پایگاه نظرسنجی سافرس SOFRES در ماه می امسال نشان می‌دهد که «رویال» از تمام کاندیداهای سوسیالیست فرانسه پیشی گرفته است.
نظیر این نتایج تنها برای وزیر کشور فرانسه «نیکولاس سارکوزی» وجود دارد که به احتمال زیاد کاندیدای اتحادیه جنبش مردمی (UMP) خواهد بود.
با نگاهی به تاریخ فرانسه می‌توان مشاهده کرد که زنان نقش بسیار ناچیزی در امور مملکتی داشته‌اند تنها یک بار برای چندماه در اوایل دهه 1990 یک زن فرانسوی حکومت را در دست گرفت. در انتخابات پارلمان فرانسه در سال 2002 تنها 12 درصد از نمایندگان زن بودند و در حال حاضر در مجلس حضور دارند و این تعداد به عقیده مقامات فرانسه نسبت به سال‌های گذشته بسیار زیاد است.
اما فرانسوی‌ها با گزینه دیگی هم روبه‌رو هستند، گزینه‌ای به نام «نیکولاس سارکوزی» که فردی پرجنب و جوش تلقی می‌شود و پیشنهادهای ملموس و برنامه‌های سیاسی تازه‌ای را برای اقتصاد آزاد در نظر دارد.
«سارکوزی» می‌گوید: علاقه‌اش به سیاست ریشه در زمان نوجوانی دارد. او تجربه‌های زیادی را در پست‌ها و مقام‌های بالای دولتی دارد اما از چپگراها و جوانانی که سابقه مهاجرت دارند و آن‌هایی که پیشینه جرم و جنایت و سابقه سیاسی دارند بیزار است. «سارکوزی» 51 ساله سال گذشته از وجود جوانان بزهکاری که برچسب اراذل و اوباش داشتند به شدت خشمگین شد و فریاد اعتراض سرداد. او معتقد است فرانسه از لحاظ سیاسی نیاز به اصلاح و نوسازی دارد و باید نسبت به گذشته تغییرات چشمگیری در آن حاصل شود. «سارکوزی» در مورد 35 ساعت کار در هفته دقیق و موشکافانه عمل می‌کند و معتقد است کسانی که می‌خواهند بیشتر کار کنند می‌بایست توانایی انجام آن را داشته باشند. او همچنین می‌گوید سیستم اقتصادی فرانسه با وجود حمایت‌هایی که از کارگران می‌کند و هزینه‌ای که برای رفاه اجتماعی آن‌ها در نظر گرفته، نمی‌تواند مشاغل کافی ایجاد کند.
برخلاف اظهارات «سارکوزی» خانم «رویال» در کشوری به این مرحله رسیده است که زنان از قدیم تاکنون هیچ گونه دسترسی به مقام‌های دولتی و قدرت سیاسی نداشته‌اند.
«رویال»‌ یک رویکرد پوپولیستی در پیش گرفته و معتقد است که می‌بایست به حرف مردم گوش داد و سپس همانطور که مردم می‌خواهند عمل کرد. او در یکی از سخنرانی‌هایش اظهار داشت: «جهان تغییر یافته است. فرانسه تغییر کرده. پس سیاست‌ها نیز باید عوض شود. من می‌خواهم نه تنها این تغییر را ایجاد کنم بلکه می‌خواهم آن را با وجود شما دگرگون سازم. فرانسه آماده اصلاح و تغییر است. اما من نمی‌خواهم این تغییرات را با زور بر شما تحمیل کنم. شما باید در اصلاح و تصمیم‌گیری در مورد این تغییرات حضور داشته باشید.»
«رویال» حتی از بسیاری از سیاست‌های سوسیالیست‌های فرانسه هم نگران است. برخی از آن‌ها با کار هفته‌ای 35 ساعت موافق نیستند و معتقدند از نظر جهانی قابل اجرا نیست. یکی دیگر از چالش‌های او دوباره جمع کردن فرانسوی‌های چپگراست و این که چطور می‌تواند آن‌ها را به سوی خود جلب کند.
از زمانی که «رویال» عقاید خود را به گوش عموم رساند، یک سال می‌گذرد. دلیلی که «رویال» چنین محبوبیتی را در طول یک سال در میان مردم به دست آورد، این بود که اعلام کرد نیازهای عموم مردم را با یک تغییر تازه در سیاست‌های دولت برآورده خواهد کرد.
«رویال» با ایراد گرفتن از سیستم 35 ساعت کار در هفته توانست توجه مردم را بیشتر به خود جلب کند. سوسیالیست‌های سنتی از عقیده رویال انتقاد کردند و گفتند این امور ارزش حزب سوسیالیست فرانسه را از بین می‌برد. در این حین رقبای او نیز با تمسخر می‌گفتند: «رویال» مردم را با نگاه‌هایش به دام انداخته است، با وجود همه این اظهارات بررسی‌ها نشان می‌دهد خانم «رویال» در راس لیست چپگراها قرار دارد.
می‌توان به روشنی دریافت که با محبوبیتی که «رویال» این روزها بین مردم فرانسه به دست آورده، می‌تواند با وجود سختی‌ها و مشکلاتی که در پیش روی اوست در انتخابات با آراء‌ زیاد پیروز شده و مقام ریاست جمهوری فرانسه را کسب کند.
به نوشته سایت خبری BBC، انگلیسی‌ها «مارگارت تاچر» را به عنوان نخست‌وزیر انتخاب کردند، مردم آلمان «آنجلا مرکل» را به عنوان صدراعظم برگزیدند و در فنلاند و شیلی نیز در 12 ماه گذشته روسای جمهور زن به ریاست رسیده‌اند، آیا سال 2007 می‌تواند سالی باشد که کشور فرانسه اولین زن رییس‌جمهوری خود را انتخاب کند؟