«بیلدربرگ» دولت پنهان جهان

صهیونیست‌ها در راستای اهداف خود برای تسخیر جهان و تشکیل یک «دولت واحد» تحت کنترل خود، پس از برنامه‌ریزی برای در دست گرفتن اهرم‌های سیاسی، اقتصادی و تبلیغاتی جهان، حال به این نتیجه رسیده بودند که باید این اهرم‌ها را در یک نقطه جمع کرده و از یک منبع فکری و ایدئولوژیک تغذیه کنند. «بیلدربرگ» این منبع ایدئولوژیک است که تقریبا هر سال یک‌بار رهبران سیاسی جهان، رئیسان شرکت‌های بزرگ و محافل مالی عظیم که بازوهای اقتصادی و بازرگانی دنیا را در انحصار دارند و نیز صاحب نظران عرصه‌های سیاسی، اجتماعی و تبلیغاتی را در یک نقطه جمع کرده و پشت درهای بسته دستور کار سال آینده جهان را تعیین می‌کند. این نهاد تحت کنترل صهیونیست‌ها همه ابزارهای لازم را برای تحقق اهداف خود در اختیار دارد. با بهره‌گیری از رسانه‌ها و منابع عظیم مالی، قدرت و حکومت در کشورها را به افراد موردنظر خود می‌سپارد؛ با استفاده از اهرم‌هایی چون بانک جهانی، صندوق بین‌المللی پول، سازمان تجارت جهانی و مانند آنها، قیمت نفت و طلای سال را تعیین می‌کند. به واسطه بازوهای اجتماعی و حقوقی خود قوانینی را برای کشورها وضع می‌کند که جلوی هرگونه تحرک علیه اهداف صهیونیسم را بگیرد. براساس مدارک موجود، پیوند اروپا و آمریکا به وسیله ناتو، ایجاد بازار مشترک اروپا، روی کارآمدن کسانی چون کلینتون، بلر و بسیاری که هنوز نامشان در خفا مانده، استعفای مارگارت تاچر، وقوع جنگ خلیج فارس، تحول نهضت اروپا، تخریب وجهه ژان ماری لوپن ناسیونالیست در فرانسه، تحریم آرژانتین در جریان جنگ «فالک لند»، تقسیم آلمان به 2 قسمت شرقی و غربی، همه و همه در جلسات بیلدربرگ تصمیم گیری شده‌اند. بیلدربرگ به دنبال ایجاد یک دولت جهانی است، دولتی که اقتصاد و سیاست و حتی مذهب آن فقط یک بعد داشته باشد: صهیونیسم. جلسات بیلدربرگ هر سال در یکی از هتل‌های 5 ستاره دنیا و تحت شدیدترین تدابیر امنیتی تشکیل می‌شود. از آنجایی که صهیونیسم، رمز موفقیت خود را «پنهان کاری» می‌داند، هیچ رسانه‌ای حق ورود به جلسات آن را ندارد. هتل مورد نظر 48ساعت قبل از شروع اجلاس قرق می‌شود. ماموران سیا و کشور برگزارکننده در جای جای هتل مستقر می‌شوند. به آنها دستور داده می‌شود که هر جنبنده‌ای را در محدوده چند کیلومتری هتل تحت کنترل داشته و در صورت نیاز، افراد مشکوک را به قتل برسانند.
کشور برگزارکننده اجلاس، از سوی منابع مالی بیلدربرگ برای رزرو هتل تغذیه می‌شود. اسامی دعوت‌شدگان به اجلاس کاملا محرمانه می‌ماند و کشور میزبان برای دعوت شدگان ویزا هم صادر نمی‌کند تا نام آنها در جایی ثبت نشود. محتوای اجلاس کاملا محرمانه می‌ماند و هیچ یک از اعضا حق انتشار مطالب مطروحه در جریان نشست‌ها را ندارد. تمام ورود و خروج‌ها در جریان این نشست‌های 4 روزه تحت کنترل است. حتی میوه‌ها و مواد غذایی که برای شرکت کنندگان تهیه می‌شود، کاملا بازرسی می‌شوند.
سؤال منتقدان این است که «اگر هدف از برگزاری این اجلاس توطئه چینی علیه ملت‌ها و کشورها، استثمار جهان سوم، استحمار افکار عمومی، و پیشبرد اهداف شوم صهیونیسم نیست، چرا این اصل دموکراسی مبنی بر «بحث و تبادل نظر علنی درباره مسائل» در بیلدربرگ رعایت نمی‌شود؟» سال‌ها بود که حتی مکان و زمان برگزاری اجلاس بیلدربرگ نیز فاش نمی‌شد اما خبرنگاران جسوری هستند که سال‌ها به تعقیب «بیلدربرگی»ها پرداخته و به اسناد قابل توجهی در این‌باره دست یافته‌اند. (در ادامه این نوشتار از این خبرنگاران و اسنادی که آنها به دست آورده‌اند نیز سخن خواهیم گفت). از آنجایی که سران رسانه‌های بزرگ دنیا خود در خدمت بیلدربرگ هستند، این رسانه‌ها هیچ گاه اقدام به تشریح کارکرد این سازمان مخوف نکرده‌اند. «گوردن تتر» ستون نویس روزنامه انگلیسی «فایننشال تایمز» در سال 4791 طی مطلبی فقط چند سؤال درباره جلسات بیلدربرگ مطرح کرد، اما بلافاصله توسط گردانندگان روزنامه مذکور از کار برکنار شد.
تاریخچه
اولین اجلاس بیلدربرگ از 29 تا 31 مه 1954 در هتل «بیلدربرگ» متعلق به پرنس «برنهارد» ولیعهد هلند برگزار شد. «جوزف رتینگر» یهودی، مشاور سیاسی پرنس برنهارد که در سال 1948 «نهضت اروپا» را بنیانگذاری کرد، چند سال بعد از آن نیز، در راستای اهداف صهیونیسم، پیشنهاد تشکیل این گروه را داد. وی پس از جلب موافقت برنهارد با سفر به اروپا و آمریکا با نخست وزیران، روسای‌جمهوری، رهبران اتحادیه‌های کارگری، مدیران صنایع و حکام غیرکمونیست دیدار و از آنها برای شرکت در یک نشست غیررسمی در هلند دعوت کرد. این نشست که برای نخستین بار در هتل بیلدربرگ برگزار شد، بعدها به همین نام به فعالیت خود ادامه داد. رتینگر توانسته بود با این ابتکار خود اروپا و آمریکا را به هم پیوند بزند، به طوری که «جورج مک گی» مقام برجسته وزارت‌خارجه آمریکا مدعی شد که «سوءتفاهم‌های موجود میان اروپا و آمریکا در اولین اجلاس بیلدربرگ از بین رفت.» موفقیت نخستین نشست باعث شد که سازمان دهندگان آن در پی طرح‌ریزی برای برگزاری سالانه اجلاس «بیلدربرگ» باشند. یک کمیته سازماندهی دائمی تشکیل و رتینگر یهودی دبیرکل آن شد. این کمیته علاوه بر سازماندهی جلسات و ارسال دعوتنامه به اشخاص مورد نظر، اسامی شرکت کنندگان و اطلاعات دقیق آنها را جمع‌آوری می‌کرد. اینگونه بود که یک شبکه غیررسمی نیز تشکیل شد تا اعضای بیلدربرگ بتوانند به طور محرمانه با یکدیگر در تماس باشند.
حال صهیونیسم توانسته بود پا را از تشکیل «نهضت اروپایی» فراتر گذاشته و آمریکا را نیز برای دستیابی به اهداف خود، در کنار اروپا، به خدمت گیرد. از سال 1954 به بعد، تقریبا هر سال یک‌بار، صهیونیسم سران قدرت و سرمایه را در یکی از هتل‌های اشرافی جهان جمع کرده تا به واسطه آنها- که خود اغلب یهودی هستند- درباره آینده جهان تصمیم‌گیری کند. همان‌طوری که پیش‌تر نیز اشاره شد، هر تصمیمی که در اجلاس بیلدربرگ گرفته می‌شود، به دلیل نفوذ و تأثیرگذاری بالای شرکت کنندگان، خود به خود ضمانت اجرایی پیدا می‌کند. از این‌رو آنگونه که بی‌بی‌سی اعتراف کرده است، «بیلدربرگ هدایتگر سیاست‌های بین‌المللی از پشت درهای بسته» بوده و تمام جلسات رسمی و علنی از جمله اجلاس گروه 8 و تصمیماتی که در آنها «اعلام می‌شود»، فقط یک «نمایش» است (در سال 2003 مانند سال 2007، اجلاس گروه 8 دقیقا چند روز بعد از نشست بیلدربرگ برگزار شد).
حال براحتی می‌توان به علل اتحاد اروپا و آمریکا علیه روسیه و نیز تنها مسأله حل نشده‌ای که باعث تبدیل اجلاس گروه 8 سال2007به صحنه مناقشه بوش و پوتین شد، یعنی استقرار سامانه موشکی آمریکا در خاک اروپا، پی برد. روسیه در سازمان بیلدربرگ جایی ندارد و سیاستی که در قبال اسرائیل اتخاذ کرده، متفاوت با چیزی است که آمریکا و اتحادیه اروپایی در آن اتفاق نظر دارند. صندلی روسیه در اجلاس بیلدربرگ 2007 خالی بود و «مذاکره با مسکو» تنها گزینه باقی مانده برای بحث در اجلاس گروه 8 شد.
شرکت‌کنندگان بیلدربرگ
رتینگر که بیلدربرگ را بنیان نهاد و تا آخر عمرش (1960) دبیرکل آن بود، اساسنامه‌ای برای بیلدربرگ تهیه کرد. او سیمای شرکت کنندگان جلسات بیلدربرگ را اینگونه ترسیم می‌کند: «شهروند هر کشوری که به دفاع از اصول اخلاقی و ارزش‌های فرهنگی غرب اعتقاد داشته و در ترویج آن شخصا سهیم باشد، شایسته
دعوت به اجلاس بیلدربرگ است. اما از آنجایی که موفقیت نشست‌ها به سطح شرکت‌کنندگان وابسته است، دعوتنامه‌ها برای افراد مهم و عمدتا سرشناسی ارسال می‌شود که از کانال تجارب، اطلاعات ویژه و نفوذشان در دوایر ملی و فوق ملی، می‌توانند اهداف مورد نظر بیلدربرگ را تحقق بخشند».
شرکت کنندگان عمدتا بانکداران بزرگ، متخصصان جنگی، سران رسانه‌های تأثیرگذار و پرمخاطب، وزیران کلیدی، سرمایه‌گذاران بین‌المللی و رهبران سیاسی اروپا و آمریکای شمالی هستند. براساس اسناد موجود از اعضای فعال بیلدربرگ می‌توان به سران رسانه‌هایی چون «لوفیگارو»، «اکونومیست»، «تایمز»، «هرالدتریبیون» و... و افرادی چون دونالد رامسفلد وزیر‌سابق جنگ آمریکا، «دیوید راکفلر» میلیاردر و غول نفتی جهان، «هنری کیسینجر» از وزیران اسبق خارجه آمریکا،
«پل ولفوویتز» رئیس مستعفی بانک‌جهانی، دیک چنی معاون بوش، رئیسان شرکت‌های بزرگ بین‌المللی مانند نوکیا، کوکاکولا، مایکروسافت، پپسی و... اشاره کرد.
خبرنگاران جسور
در 56 سال گذشته هیچ گونه لیستی از اسامی شرکت‌کنندگان یا محتوای جلسات، از سوی گردانندگان بیلدربرگ منتشر نشده است. اما «جیم تاکر» و «الکس جانز» از جمله خبرنگارانی هستند که موفق شده‌اند پس از سال‌ها تعقیب و گریز و پژوهش، اطلاعات ارزنده‌ای را درباره اهالی بیلدربرگ به دست آورند. تاکر بیش از 35 سال از عمر خود را در تعقیب بیلدربرگ بوده است. او یک روزنامه نگار ورزشی در نشریه کم‌تیراژ Spotlight بود، اما پس از اینکه در دهه 70 به وجود بیلدربرگ پی‌برد، بازی موش و گربه را با اهالی بیلدربرگ آغاز کرد. تاکر هدف خود را افشای ماهیت شوم بیلدربرگ عنوان کرده و می‌گوید: «آنها از من متنفرند، چرا که من اجازه نخواهم داد بیلدربرگ با خیال راحت بر دنیا حکومت کند». این خبرنگار جسور اولین کسی بود که به جست‌وجوی مکان برگزاری اجلاس‌ بیلدربرگ پرداخت. شاید علت اینکه در سال‌های اخیر «کمیته سازماندهی» بیلدربرگ خود اقدام به اعلام شهر و تاریخ برگزاری اجلاس می‌کند، افشاگری‌های مستند تاکر باشد. او می‌داند که اجلاس بیلدربرگ همیشه در ماه مه یا ژوئن و در یکی از هتل‌های 5 ستاره برگزار می‌شود. گاه رسانه‌های تحت کنترل بیلدربرگ به منظور انحراف افکار عمومی، نام هتل‌های دیگری را محل برگزاری اجلاس معرفی می‌کنند اما تاکر بخوبی می‌داند که چگونه از عهده این فریبکاری برآید. او به تمام هتل‌های 5 ستاره شهر اعلام شده مراجعه کرده و در تاریخ مورد نظر بیلدربرگ، درخواست اتاق می‌کند. وقتی مطمئن شد که هتل خاصی در آن تاریخ معین سرویس نمی‌دهد، مرحله بعدی جست‌وجوی خود را آغاز می‌کند. در سال 1999 که اجلاس بیلدربرگ در پرتغال برگزار می‌شد، تاکر به آنجا رفت و هتل مورد نظر بیلدربرگ یعنی هتل قیصر شهر «سینترا» را شناسایی کرد. او سپس با دفتر هتل تماس گرفت:
 «ببخشید، من به اجلاس بیلدربرگ دعوت شده‌ام، اما متأسفانه دعوتنامه‌ام گم شده است. درست تماس گرفته‌ام؟ مکان برگزاری نشست همانجاست؟
 بله، اینجا دقیقاً همان مکانی است که شما باید حضور داشته باشید».
در پرتغال، مأموران سیا به حضور تاکر ‌پی برده و به تعقیبش پرداختند. او که در اطراف هتل قیصر مشغول تهیه عکس بود، سریعاً خود را به اتومبیلش رساند و با «رانسون» همراه انگلیسی خود اقدام به فرار کرد. در حالی که اتومبیل سیا به دنبال تاکر افتاده بود «رانسون» با سفارت بریتانیا در پرتغال تماس گرفت و درخواست کمک کرد اما پاسخ سفارت به او این بود: «بیلدربرگ بسیار بزرگ‌تر از قد و اندازه ماست، ما خیلی کوچک هستیم، فقط یک سفارتخانه کوچک. تنها کمکی که می‌توانیم به شما بکنیم این است که بگوییم سریعاً به محل اقامت خود بازگشته و از آنجا تکان نخورید». تاکر و همراهش به سختی توانستند از دست سیا جان سالم به در برند. شیوه تاکر این است که در اطراف هتل استتار می‌کند و با دوربین خود از خودروهایی که وارد محل می‌شوند، عکس می‌گیرد. او تمام افراد را شناسایی می‌کند. این خبرنگار جسور همه این افراد را در حال ورود به هتل اجلاس بیلدربرگ دیده است: «دیوید راکفلر» رئیس بانک منهتن، «آمبرتو آنی‌یلی» رئیس کارخانه فیات، «ورنون جردن» دوست صمیمی بیل‌کلینتون، «هنری کیسینجر» که هم‌اکنون از سران بیلدربرگ به شمار می‌رود، «ریچارد هالبروک» نماینده سابق آمریکا در سازمان‌ملل، «روبرت زولیک» معاون وزیر خارجه آمریکا و نامزد احراز پست ریاست بانک جهانی، «کانراد بلک» مدیرمسؤول روزنامه «دیلی تلگراف» و صاحب بیش از 480 نشریه در
سرتاسر جهان و بسیاری دیگر از اشخاص قدرتمند و صاحب نفوذ در عرصه‌های مختلف. تاکر هم اکنون به عنوان «پیشگام جبهه ضد بیلدربرگی» از تمام ابعاد پیدا و پنهان این سازمان مرموز آگاه است. او می‌گوید که بیلدربرگی‌ها از سال 1954 بر دنیا حکومت می‌کنند. به عقیده وی، بیلدربرگی‌ها تصمیم می‌گیرند که جنگ‌ها چه زمانی آغاز شوند، چقدر طول بکشند و کی پایان یابند.
پیام تاکر به جهانیان این است: «من از مردم می‌خواهم بفهمند که این اجلاس، یک نشست عادی محرمانه نیست که در آن نخبگان گردهم آیند و درباره مسائل مختلف به تبادل نظر بپردازند. بیلدربرگی‌ها تقریباً تمام امور جهان را در دست دارند... و اگر این حرف مرا باور کنید، لطف بزرگی در حق «خود» کرده‌اید».
در کنار تاکر، می‌توان نام «الکس جانز» از گردانندگان سایت prisonplanet را نیز به عنوان یکی از افشاگران ماهیت بیلدربرگ عنوان کرد. او موفق شد در سفری که به «اوتاوا» در کانادا داشت، به لیست کامل اشخاص دعوت شده به اجلاس کانادا (11-8 ژوئن 2006) دست ‌پیدا کند.