اوباما و تل‌آویو؛ تسلیم شدن یا تسلیم نمودن

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، روزنامه قطری الرایه، در تحلیلی تحت عنوان "از بین رفتن فرصت‌های صلح" آورده است:
«درخواست محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین از دولت آمریکا مبنی بر اعمال راهکار حل بحران فلسطین و اسراییل آن هم با توجه به این که دولت آمریکا پیش از این با چنین درخواستی مخالفت کرده بود، بیانگر این است که این سفر جورج میچل، فرستاده ویژه آمریکا به خاورمیانه نیز هم‌چون سفرهای دیگرش به منطقه به دلیل مخالفت اسراییل با توقف شهرک‌سازی‌ها در کرانه باختری و بیت‌المقدس و سیاست مداوم دولت اسراییل جهت بی‌ محتوا کردن فرآیند صلح با شکست روبه‌رو شده است.
نخست وزیر اسراییل با سیاست فرار رو به جلو از طریق پیشنهاد راهکار تشکیل کشور موقت فلسطین به استقبال میچل رفت. راهکاری که محمود عباس فورا با آن مخالفت نموده و تاکید کرد "ما هرگز کشوری با مرزهای موقت را تحت هیچ شرایطی نمی‌پذیریم."
پس از آن هیچ گونه واکنش جدیدی از سوی دولت آمریکا و یا جورج میچل نسبت به درخواست محمود عباس مبنی بر مداخله آمریکا و یا اعمال راهکارش بر طرف اسراییلی بر اساس قطعنامه‌های بین‌المللی و معادله‌ی زمین مقابل صلح صورت نگرفت و تنها موضع آمریکا در این خصوص مخالفت با تحمیل هرگونه راهکار برای تحقق صلح بود که این موضع بی‌تاثیر بودن درخواست اخیر محمود عباس و پیام غیر مستقیمش به دولت آمریکا را مبنی بر این که فرآیند صلح با دولت اسراییل بی‌فایده است و ادامه‌ی این شرایط در فرآیند صلح برای آینده منطقه و ملت‌های آن خطرناک است، نشان می‌دهد.
شرایط خطرناکی که هم اکنون مساله فلسطین در آن به سر می‌برد، شرایطی که موجودیت و آینده فلسطین را تهدید می‌کند، اتخاذ موضع مدبرانه و عاقلانه گروه‌های فلسطینی به ویژه جنبش‌های فتح و حماس را امری ضروری ‌تر ساخته است و این گروه‌ها باید در چنین شرایطی به دنبال بازگشت وحدت به فلسطین، بازگشت به آغوش ملت فلسطین و پایان دادن به شکافی باشند که مساله فلسطین را بیش از هر چیز متضرر می‌سازد.
اما چالش بزرگ موجود پس از بین رفتن فرصت‌های صلح و بسته شدن درهای سازش که نتیجه‌ی طفره‌روی‌های اسراییل است، نبود وحدت ملی فلسطین است که گروه‌های فلسطینی باید با بازگرداندن این وحدت به فلسطین و تعیین گزینه‌هایشان جهت احقاق حقوق ملتشان این مرحله‌ی سخت و دشوار را با کمترین ضرر ممکن پشت سر گذاشته و اقدام به حفظ مساله فلسطین، ملت آن و دور نگه داشتن آنها از خطرهای ویرانگر موجود کنند.»
روزنامه اماراتی البیان، نیز در تحلیلی دیگر در همین راستا آورده است:
« نهایتا محمود عباس به صورت کاملا آشکار اعلام کرد، چنانچه دولت آمریکا به راه‌کار تشکیل کشور فلسطین ایمان دارد و آن را جزو منافع عالی خود می‌داند، باید راه‌کار تشکیل دو کشور را اعمال نماید.
این یک درخواست مشروع است که بیانگر مخالفت او با سریال شکست مذاکرات است و وی با این کلام خود تاکید کرده که صبرش سر آمده و از همکاری اسراییل با شرط‌های تحقق صلح قطع امید کرده است.
اکنون یا باید واشنگتن تصمیم‌گیری کرده و قواعد بازی را از طریق مجبور کردن اسراییل به پذیرش گزینه تشکیل دو کشور تغییر دهد و یا این که مشخص شود ادامه‌ی این فرآیند بی‌فایده است.
سخنان رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین برگرفته از سختی‌ها و شکست‌های پیاپی موجود در فرآیند صلح است که مسیر دشواری را از توافقنامه‌ی اسلو آغاز کرده است. مسیری پر از وقت‌کشی که این وقت‌کشی جزو اصول سیاست‌های اسراییل در هر گونه مذاکرات محسوب می‌شود.
اسراییل در واقع با از بین بردن وقت، حقایق جدیدی را از گسترش شهرک سازی‌ها تا ساخت دیوار حائل آغاز کرده و این راه را به سیاست یهودی‌سازی قدس ختم کرده است. اقداماتی که به طور کامل با سرپوش گذاری‌های آمریکا انجام شده و هر بار موانع جدیدی به وجود آورده که به موضوع اصلی مورد مذاکره تبدیل شده است. این مساله هم‌چنین موجب شده که موضوعات اصلی و مهم مربوط به فرآیند صلح به حاشیه کشیده شود و نهایتا فرآیند صلح در راه‌های انحرافی غرق گردد.
اکنون با گذشت این همه سال با توجه به پافشاری اسراییل بر ادامه‌ی ساخت و ساز‌ها، توقف شهرک سازی‌ها به یک گره باز نشدنی و درخواستی مهم و دور از دسترس تبدیل شده است.
با وجود این گرداب و پس از مدت‌ها مذاکرات ناکام، دولت نتانیاهو پیشنهاد کشور موقت را مطرح می‌کند و میانجی‌گر آمریکایی نیز جهت بازاریابی برای این طرح به میدان می‌آید. در حالی که این جرقه فلسطینی باید از مدت‌ها پیش زده می‌شد و با توجه به این که دولت اوباما نیز می‌داند، اعمال راه‌کار بر اسراییل تنها گزینه باقی مانده است.
اکنون در این بازی که اسراییل آن را به اوج خود رسانده است، اوباما باید بین دو گزینه تسلیم شدن در برابر اسراییل و یا تسلیم نمودن آن یکی را انتخاب کند.»