تک صدایی راه به جایی نمی‌برد

دبیر کمیته سیاسی حزب کارگزاران سازندگی پرداختن به مقوله اعتماد عمومی و بازسازی و تحکیم آن را مهمترین اولویت سال آینده درحوزه سیاسی دانست. محمد هاشمی در گفت وگو با ایسنا، خاطرنشان کرد: «هم احزاب، تشکل ها و گروه های سیاسی در این زمینه مسوولیت دارند و هم دولت و نهادهای رسمی کشور مسوولیت ها و وظیفه هایی برعهده دارند.» این عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام با اشاره به فراز و نشیب های سال 88 ابراز عقیده کرد: «حوادث پس از انتخابات موجب شد که بخشی یا درصد قابل توجهی از جامعه به ویژه در بین نخبگان پرسش هایی را مطرح کنند.» وی با بیان اینکه نظام جمهوری اسلامی ایران متکی بر مردم و آرای مردم بوده است، افزود: «اصل حمایت مردم از نظام، اصلی است که در طول 31 سال گذشته همواره وجود داشته و یک عامل بازدارنده درمقابل دشمن بوده است به طوری که هرگاه دشمن قصد توطئه داشته، حضور یکپارچه مردم و وحدت مردم و مسوولان بسیاری از توطئه ها را خنثی کرده است.
اصل نظام جمهوری اسلامی در درجه اول متکی به خداوند و در درجه دوم متکی به مردم بوده و با حمایت مردم پیش رفته است.» هاشمی با تاکید بر اهمیت اعتمادعمومی، اظهار کرد: «متاسفانه به جای همدلی و همراهی، نوعی مشاجره بین گروه های سیاسی و بعضا بین نظام با برخی از گروه های سیاسی واقع شد که نتیجه مطلوبی نداشت، بازسازی اعتماد عمومی یکی از مهم ترین اولویت های سیاسی سال آینده است و دولت، ارگان های دولتی، احزاب و گروه های سیاسی باید تلاش کنند که فضای کشور به سمت همدلی برود. این یک وظیفه عمومی و مشترک است که به نسبت وسعت کار و حیطه اختیارات هر بخش، شدت و ضعف خواهد داشت.» عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی در ادامه با اشاره به مهم ترین مسایل و اولویت های غیرسیاسی کشور در سال 89 گفت: «اصل وجود تشنج در جامعه و به تبع آن سلب یا کم شدن اعتماد، پیامدهایی را داشته است که ضایعه سنگینی را دارند که از جمله آن ها می توان به فرار سرمایه های اجتماعی اشاره کرد.
براساس گزارشات اعلام شده درسال 88 رقم قابل توجهی فرار سرمایه و در واقع فرار مغزها داشتیم به طوری که تعدادی از مغزهای متفکر و علمی کشور با توجه به شرایط موجود، کشور را ترک کردند و به کشورهای دیگر رفته اند.» این عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام با اشاره به مسایل مربوط به حوزه اقتصاد اظهار کرد: «در حوزه اقتصاد، سرمایه گذاری کم شده و در نتیجه رکود جدی حاکم شده و رشد تولید کاهش یافته است. این درحالی است که براساس برنامه چهارم توسعه و سند چشم انداز 20 ساله می بایست در سال 88 رشد 8 درصدی را تجربه می کردیم ولی بر اساس گزارش های مراجع اقتصادی، رشد اقتصادی کشور در سال 88 حدود 2 درصد است. کاهش رشد اقتصادی نیز آفت هایی نظیر بیکاری به دنبال دارد، بیکاری در واقع ام الفساد است و تورم، مفاسد سیاسی، اقتصادی و اجتماعی و افزایش نرخ ناهنجاری های اجتماعی را به دنبال دارد که شاهد آن بوده ایم ولی یکی از دلایل اصلی آن به گرانی و تورم و ریشه های اقتصادی مربوط می شود.»
هاشمی با اشاره به مسایل فرهنگی نیز خاطر نشان کرد: «بحث های فرهنگی متاثر از شرایط اجتماعی است و متاسفانه در بخش های فرهنگی نه تنها پیشرفتی نداشتیم بلکه وقتی انسان به مظاهر جامعه نگاه می کند احساس می کند که پس رفت هایی بوده و فرهنگ در کشور متولی مشخصی ندارد و عملا رها شده است و مظاهر موارد ضدفرهنگی را به وفور شاهد هستیم.» این فعال سیاسی ابراز عقیده کرد: «مسایل، مشکلات و تشنج های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی چرخه به هم پیوسته ای است که وقتی به این مجموعه نگاه می کنیم می بینیم که متاسفانه حرکت رو به رشدی نداشته ایم و یک سری مسایل اتفاق افتاده است که زیبنده جامعه اسلامی نیست. در همین رابطه، برخی موارد در سیاست خارجی کشور نیز موجب برخی کمبودها و نارسایی ها شده و این مساله به افزایش ناهنجاری های اجتماعی کمک کرده است. درمجموع مدیریت جامعه در سال 88 کارنامه ضعیفی را عرضه کرده است.» هاشمی در ادامه گفت وگوی خود با ایسنا درباره رویکرد اصلی حزب کارگزاران سازندگی برای سال 89 اظهار کرد: «در شرایط فعلی احزاب چندان نمی توانند نقش تعیین کننده ای داشته باشند چرا که ابزار لازم را ندارند.
احزاب باید پل ارتباطی با مردم یعنی رسانه داشته باشند، ولی درحال حاضر متاسفانه اغلب احزاب از این نعمت برخوردار نیستند و اگر هم رسانه ای داشته باشند نمی توانند آن طور که باید و شاید به رسالت خود عمل کنند و ناچار هستند به برخی از مسایل موردنظر جامعه نپردازند و در حوزه نقد محدودیت های زیادی دارند بنابراین احزاب در چنین شرایطی نمی توانند نقش چندانی داشته باشند.» وی در عین حال تصریح کرد: «به عنوان یک تئوری که همواره در احزاب و جامعه مطرح بوده است و تجربه هم به ما نشان می دهد، جامعه ایرانی اسلامی یک جامعه متکثر و چندصدایی است و نمی شود بدون مشارکت، همه سلیقه های سیاسی و احزاب درون نظام را اداره کرد.
تک صدایی و جریان حذفی راه به جایی نمی برد و همه احزاب و تشکل هایی که رسمی هستند باید بتوانند در اداره کشور مشارکت داشته باشند و این بدان معناست که باید در قوای سه گانه و ارکان و ارگان های رسمی کشور حضور داشته باشند.» این عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام همچنین با اشاره به اینکه رقابت نباید فقط در زمان انتخابات باشد، تاکید کرد: «احزاب رقیب همیشه باید حضور داشته باشند اگر رقابت سالم باشد می تواند برکات زیادی داشته باشد و می تواند جلوی بسیاری از عدم پاسخگویی ها و رویه های نادرست و سو» مدیریت ها را بگیرد. احزاب می توانند این راهکارها را عرضه کنند، ولی چون امکانات اجرایی در اختیار ندارند، بنابراین در شرایط فعلی نمی توانند نقش تعیین کننده ای در اصلاح امور ایفا کنند.»