چهره انقلاب اسلامی (بخش آخر)

پروفسور حمید مولانا
امروز قدرت های بزرگ و ایادی آنها می کوشند انقلاب اسلامی ایران را کوچک و محدود جلوه دهند. یکی از این شیوه ها تکیه بر «ایرانی بودن» انقلاب و حذف «اسلامی» و «جهانی بودن» اهداف این نهضت است. آنها هنگام صحبت از «جهانی شدن» و «جهانی سازی» می کوشند فعالیت بین المللی ایران را به مرزهای ملی محدود کنند. عوام فریبی آنها با این سئوالات همراه است: چرا ایران به جای همکاری با اعراب با آمریکای لاتین و با کشورهائی مانند ونزوئلا، بولیوی و برزیل رفت و آمد دارد؟ چرا ایران به جای کمک به خود به مردم فلسطین کمک می کند؟ بدون اینکه توجه کنند که فلسطین جزو دنیای عرب و اسلام بوده و بخشی از منطقه خاورمیانه است. ولی هیچ گاه به نظرشان نمی رسد که سئوال کنند، چرا آمریکا با 6 تا 10 هزار کیلومتر فاصله با خاورمیانه در مرزهای ایران و در خلیج فارس مستقر شده است؟ تناقضات یکی از بزرگترین عوامل شکست سیاست های استکباری است.
امام خمینی(ره) رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، انقلاب اسلامی ایران را آغاز انقلاب جهانی اسلام شمردند. به عقیده امام، انقلاب اسلامی ایران مقدمه انقلاب حضرت بقیه الله خواهد بود: «انقلاب ما محدود به ایران نیست. انقلاب مردم ایران نقطه شروع انقلاب بزرگ جهان اسلام به پرچم داری حضرت حجت ارواحنافداه است، که خداوند بر همه مسلمانان منت نهد و ظهور و فرجش را در عصر حاضر قرار دهد.» (صحیفه نور، جلد 12، ص 108، 2/1/68). و جای دیگر فرمودند «ما برای خاطر خدای تبارک و تعالی این نهضت را و این ادامه نهضت را دنبال کرده ایم؛ و ملت ما با رشد ایمان و با قدرت الهی این انقلاب را پیش می برد... امیدواریم که این انقلاب یک انقلابی جهانی بشود، و مقدمه برای ظهور حضرت بقیه الله- ارواحناله الفدا- باشد» (همان، جلد 16، ص 88، 12/6/62).
برافراشته شدن پرچم عدالت و رحمت بر بام تاریخ یکی از اهداف اساسی انقلاب اسلامی است. این هدف موقعی عملی می شود که اخلاق و حقوق اسلامی بر انقلاب و جامعه غلبه پیدا کند. وحدت کلمه رمز موفقیت انقلاب اسلامی و ایمان رمز پیروزی آن است ولی این دو عامل زمانی بروز می کند که اتکا مردم به خداوند باشد نه به سیاست به معنی امروزی. به عبارت دیگر و به گفته امام خمینی «مردم برای اسلام خون می دهند، نه برای سیاست.» ملت به واسطه اتکای به اسلام و نه اتکای به زور و زر و قدرت نهضت را پیش می برد. در این مورد امام می فرمایند «ملت ما عاشق شهادت بود، باعشق به شهادت پیش رفت این نهضت، اگر چنانچه این عشق و علاقه نبود، هرگز ما در مقابل آن همه قدرت پیروز نمی شدیم. پیروزی ما دنبال این بود که همه اسلامی بودید، همه توجه به دیانت داشتید.» (همان، جلد 5، ص 244، 16/1/58). فریادهای «الله اکبر» منظور و مقصد حقیقی و ایمانی داشت نه تزئینی و سیاسی. یعنی کسی که این کلمه را به کار می برد به معنی و ذات آن ایمان داشت نه اینکه از آن به صورت یک ابزار پروپاگاند و تبلیغات استفاده کند. تفاوت بین پروپاگاند و شیوه تبلیغات «مدرن» و اسلامی در همین جاست؛ یکی در زبان است و دیگری در قلب و روح.
«توجه داشته باشید که نهضت های سابق نهضت هایی بود که یا سیاسی بود یا نیمه اسلامی. نهضت امروز تمام اسلامی است. نهضت امروز برای خداست. همه فریاد می زنند اسلام، همه فریاد می زنند جمهوری اسلام. این رمز است که ما را پیروز کرد، و شما هم این رمز را حفظ کنید.» (همان، ج6، ص17، 26/1/58). بنابراین در انقلاب اسلامی سیاست نمی تواند از عدالت جدا باشد و برچیدن فساد اقتصادی و اخلاقی و اداری در جامعه و دولت یکی از شرایط استقرار عدالت در انقلاب اسلامی است. تعجب نیست که به گفته امام خمینی(ره) «یکی از خصلت های ذاتی تشیع، از آغاز تاکنون، مقاومت و قیام در برابر دیکتاتوری و ظلم است که در تمامی تاریخ شیعه به چشم می خورد؛ هرچند که اوج این مبارزات در بعضی از مقطع های زمانی بوده است.» (همان، ج4، ص881، 19/10/57).
همانقدر که ساده زیستی و مردم داری رمز بقای انقلاب اسلامی است، به همان درجه نیز قدرت طلبی علامت شکست انقلاب را تشکیل می دهد. از دیدگاه امام خمینی(ره) غرور و غفلت، انسان را به تباهی می کشد (همان، ج16، ص 134، 29/1/61، و ج 16، ص 32-33، 19/11/60). «آنهایی که در داخل با اسم های مختلف ضربه می خواهند بزنند به اسلام، و با اسم امور مختلفه ای به حکومت اسلامی می خواهند ضربه بزنند، اینها همه خیانت کردند. گاهی خیانت اینها راه را باز می کند، برای اینکه آنهایی که مثل صدام و منافقین هستند راهشان باز بشود و خیانت بالاتر را بکنند (همان، ج 19، ص 62، 23/6/63).
ایادی استکبار در صدد رخنه در صفوف انقلاب هستند (همان، ج 91، ص 011، 22/11/36)؛ مراقب نفوذی ها و ایادی استکبار باشید (همان، ج 19، ص 104، 22/11/63).
یکی از شیوه های پروپاگاند و تبلیغات و فریبکاری های قدرت های غرب و رسانه های مسلط آنها این است که آزادی و استقلال فکری را از مردم و از مخاطبان پیام های خود سلب می کنند. امام خمینی(ره) ده ها سال پیش این موضوع را به خوبی تشخیص دادند و معتقد بودند که «اختلاف موجود بین سران اسلامی که میراث ملوک الطوایفی و عصر توحش است و با دست اجانب برای عقب نگاهداشتن ملت ها ایجاد شده است، مجال تفکر در مصالح را از آن ها سلب کرده است.» در آغاز انقلاب ایشان مشکل اصلی مسلمین را این طور تبیین کردند: «مشکل مسلمین فقط قدس نیست، این یکی از مشکلات است که مسلمین دارند، افغانستان مگر از مشکلات مسلمین نیست؟ پاکستان مگر از مشکلات مسلمین نیست؟ ترکیه مگر از مشکلات مسلمین نیست؟ مصر مگر از مشکلات مسلمین نیست؟ عراق مگر از مشکلات مسلمین نیست؟ باید ما تحلیل کنیم که مشکلی که در همه اقطار مسلمین هست، از کجا پیدا شده است و راه حلش چیست؟ چرا مسلمین در همه جای دنیا تحت فشار حکومت ها و ابرقدرت ها هستند و راه حل این مسئله چیست؟ تا اینکه هم رمز پیروزی بر همه مشکلات به دست بیاید و هم قدس و افغانستان و سایر بلاد مسلمین آزاد بشوند. مشکل مسلمین، حکومت های مسلمین است... اگر این مشکل از پیش پای مسلمین برداشته شود، مسلمین به آمال خودشان خواهند رسید و راه حلش با دست ملتهاست.» (همان 18/5/59).
بازگشت به اسلام، تشکیل دولت بزرگ اسلامی، وحدت، و خودباوری عواملی هستند که از دیدگاه امام خمینی(ره) مسلمین را به مسیر مستقیم و درست سوق خواهد داد: «ما تا نفهمیم که خودمان هم شخصیتی داریم، مسلمان ها هم یک گروهی هستند و شخصیتی دارند و می توانند خودشان هم کار انجام بدهند، تا نخواهیم یک کاری را، نمی توانیم و تا بیدار نشویم، نمی خواهیم. ما را در غفلت و خواب نگه داشته اند» (همان، 29/10/59).