تاسیس اولین فرماندهی سایبری آمریکا

به گزارش فارس، بنیاد "پروژه قرن نوین آمریکا " در سند راهنمای سپتامبر 2000 خود که با عنوان "بازسازی پدافند دفاعی آمریکا " منتشر شده پیشنهاداتی را ارایه کرده که از جمله آن‌ها می‌توان به دو مورد زیر اشاره کرد:
- توسعه فناوری‌های پیچیده جدید برای کنترل افراد حاضر در فضای سایبر از طریق زیرنظر داشتن ارتباطات و تراکنش‌های انجام گرفته در اینترنت؛
- ایجاد روش‌های جدید حمله در فضای سایبر و احتمالا در دنیای میکروب‌ها؛
بر اساس این گزارش، "ریک رازوف " فعال ضد جنگ و مدیر گروه "ناتو را متوقف کنید " طی مقاله‌ای در پایگاه خبری‌ - تحلیلی "ولترنت " با بیان این مطلب که کاری که در دوران بوش انجام نشد هم‌اکنون در دوران باراک اوباما در حال تحقق است می‌نویسد: 21 می سال جاری، رابرت گیتس وزیر دفاع آمریکا، آغاز فعالیت اولین فرماندهی سایبری پنتاگون و اولین عملیات سایبری نظامی چندگانه و جامع دنیا را اعلام کرد.
این گزارش می‌افزاید: فرماندهی سایبر ایالات متحده آمریکا موسوم به "سایبرکام " (CYBERCOM) در 23 ژوئن 2009 تصویب شد و 11 ماه پس از آن تاریخ به مرحله‌ای رسید که پنتاگون آن را قابلیت اولیه انجام عملیات می‌نامد.
رازوف با تاکید بر آنکه سایبرکام تا پایان سال جاری میلادی بطور کامل عملیاتی می‌شود افزود: مقر فرماندهی سایبری آمریکا در شهر "فورت مید " ایالت مریلند یعنی جائی که "آژانس امنیت ملی " آمریکا نیز در آن واقع شده است، قرار دارد.
این گزارش حاکیست، رئیس آژانس امنیت ملی و "سرویس مرکزی امنیت " آمریکا، سپهبد "کیت الکساندر " (Keith Alexander) است که در 21 می و ساعتی قبل از اعلام رسمی شروع فعالیت فرماندهی سایبری، به درجه ژنرال چهار ستاره ارتقا پیدا کرد و همان روز نیز فرمانده سایبر آمریکا شد.
رازوف توضیح می‌دهد: سنای آمریکا روز هفتم می الکساندر را برای پست جدیدش تایید کرد. وی در متن گواهی که پیش از این به کنگره تحویل داد تاکید کرد که علاوه بر سیستم‌ها و شبکه‌های پدافند دفاعی رایانه‌ای، "فرماندهی سایبری نیز برای برانگیختن عملیات‌های تهاجمی (و نه تدافعی) آماده است ".
اما تنها دو روز پیش از اظهارات الکساندر، خبرگزاری آسوشیتدپرس نیز طی گزارشی به نقل از وی نوشت: ایالات متحده تشخیص داده است تا جلودار تلاش‌های جهانی برای استفاده از فناوری رایانه به منظور ترساندن و یا شکست دادن دشمن‌ها باشد.
رازوف می‌افزاید: در روز انتصاب الکساندر به سمت فرماندهی سایبر آمریکا، ویلیام لین معاون وزیر دفاع این کشور خواستار ایجاد مقر فرماندهی سایبری ایالات متحده در شهر فورت‌مید شده و گفته بود: امروز آمریکا قادر شده تا عملیات‌های همه‌جانبه‌ای را در یک حوزه جدید هدایت کند.
وی افزود: حوزه سایبر نیز به اندازه حوزه‌های زمینی، دریائی، هوائی و فضائی برای ارتش آمریکا اهمیت داشته و شبکه نظامی حفاظتی، نقش بسیار مهمی در موفقیت وزارت دفاع در میدان نبرد دارد.
گزارش ولترنت ادامه می‌دهد: اما دومین شخص پنتاگون تنها کسی نیست که جنگ سایبری را به عنوان پنجمین میدان جنگ دنیا پس از زمین،‌ دریا، هوا و فضا مطرح می‌کند.
در حقیقت سند بازبینی دفاعی وزارت دفاع آمریکا که هر چهار سال یک‌بار تهیه می‌شود، اوایل سال جاری نیز منتشر شده و روی " حوزه وسیع‌تری از مسئولیت‌های نظامی از جمله دفاع فضائی و سایبری " متمرکز شده است.
در واقع عملیات‌های فضائی پنتاگون هم‌اکنون با میدان جنگ سایبری در یک گروه قرار گرفته و با عنوان فرماندهی جدید سایبری، تحت "فرماندهی استراتژیک ایالات متحده " (USSTRATCOM) دسته‌بندی شده است. این فرماندهی نیز به دنبال نظامی‌سازی فضا و انجام پروژه جهانی دیوار حائل موشکی، نبرد اطلاعاتی و ماموریت‌های مرتبط به آن است.
اما فرماندهی استراتژیک آمریکا در تشریح وظایف خود می‌گوید: این بخش، فرماندهی تسلیحات هسته‌ای ایالات متحده، عملیات‌های فضائی، اصابت جهانی، عملیات‌های اطلاعاتی وزارت دفاع و پدافند موشکی جهانی را انجام می‌دهد و فرماندهی، کنترل، ارتباطات، رایانه‌ها، جاسوسی، تجسس و شناسائی و مبارزه با تسلیحات کشتار جمعی را نیز بر عهده دارد.
این گزارش می‌افزاید: اگرچه فرماندهی سایبرکام تحت "فرماندهی استراتژیک آمریکا " مستقر در پایگاه نیروی هوائی ایالت "نبراسکا "ی (Nebraska) آمریکا قرار دارد. اما در آژانس امنیت ملی واقع در فورت‌مید که بطور فوق سری به امر جمع‌آوری و کنترل ارتباطات می‌پردازد، فعالیت می‌کند.
رازوف در ادامه این گزارش می‌نویسد: سه ماه پیش ژنرال "نورتون شوارتز " (Norton Schwartz) رئیس ستاد مشترک نیروی هوائی ایالات متحده طی سخنرانی خود در اجلاس "جامعه نیروی هوائی " اشاره‌ای به عملیات‌های ویژه و جنگنده‌های نیروی هوائی نکرد و در مقابل روی توانائی‌های فضای سایبر و فضا متمرکز شد.
در همین رابطه نشریه‌ "ایرفورس تایمز " نیروی هوائی نیز با بیان اطلاعاتی مرتبط با اظهارات شوارتز و ارتباط نقش فضا و میدان جنگ سایبری نوشت: ماموریت‌های فضائی و فضای سایبری، سال گذشته و هنگامی که بسیاری از ماموریت‌های رایانه‌ای و ارتباطی به "فرماندهی فضائی " منتقل شد، با یکدیگر ترکیب شده و فرماندهی سایبری نیز به عنوان لشکر بیست و چهارم نیروی هوائی شروع به فعالیت کرد.
همزمان با این اتفاق، مسئولیت موشک‌های هسته‌ای فرماندهی فضائی نیز به فرماندهی جدید "اصابت جهانی " منتقل شد.
این گزارش می‌افزاید: لشکر بیست و چهارم نیروی هوائی آمریکا با "فرماندهی سایبری نیروهای مسلح "، ناوگان دهم و فرماندهی سایبری نیروی دریائی، یعنی نمایندگان چهار شاخه اصلی نیروهای مسلح آمریکا، ترکیب خواهد شد تا هزار پرسنل اول فرماندهی جدید سایبری که چند وظیفه مختلف را به عهده دارد، تامین شده و آماده به کار شوند.
مدیر گروه "ناتو را متوقف کنید " می‌افزاید: روزی که سایبرکام شروع به فعالیت کرد، پنتاگون اعلام داشت که " ارتش آمریکا 21 هزار نفر از سربازان خود را در واحدهای جنگ سایبری و تحت یک فرماندهی متحد به رهبری یک ژنرال سه ستاره، به کار خواهد گرفت. "
"فرماندهی سایبری نیروی هوائی " (ARFORCYBER) نیز از ماه اکتبر در شهر "فورت‌بلوویر " ایالت ویرجینیا بطور کامل عملیاتی شده و اتحاد بی‌سابقه‌ای در تلاش‌ها و هماهنگ‌سازی نیروهای ارتش در یک حوزه سایبر حاصل خواهد شد.
سرلشکر "استیون اسمیت " فرمانده ارشد سایبری ارتش آمریکا در رابطه با این شاخه از پنتاگون می‌گوید: فرماندهی سایبری می‌کوشد تا درک کند که که یک جنگجوی سایبری چه چیزی باید باشد و چگونه باید آموزش ببیند. "
بر اساس این گزارش، چند روز نیز نیروی هوائی آمریکا فاش کرد که از ماه نوامبر در حال انتقال دست‌کم 300 هزار نفر از سربازان خود از ماموریت‌های الکترونیکی و ارتباطی به "خطوط مقدم جنگ سایبری " است.
اوایل ماه جاری میلادی نیز "جیمز میلر " معاون تنظیم سیاست‌های جانشین وزیر دفاع آمریکا اظهار داشت: در صورت بروز یک حمله سایبری علیه ایالات متحده، پنتاگون یک پاسخ نظامی را مد نظر قرار می‌دهد.
این گزارش با تاکید بر آنکه میلر پیشنهاد واکنش مستقیم نظامی به حملات رایانه‌ای را مطرح کرد، می‌افزاید: اینکه امنیت رایانه‌ای را حتی در بخش غیر نظامی، تحت یک فرماندهی نظامی قرار دهند، در حقیقت گامی دیگر به سمت نظامی‌سازی رفتار با موضوعات جنایتکارانه و یا حتی موضوعات صرفا تجاری و اختصاصی است.
رازوف ادامه می‌دهدک پنتاگون و آژانس امنیت ملی دیگر در تلاش برای ایجاد و عملیاتی کردن اولین فرماندهی ملی میدان جنگ سایبری جهان تنها نخواهند بود. زیرا مثل همیشه واشنگتن از حمایت‌های بی قید و شرط سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) نیز برخوردار است. این سازمان نظامی که از سال 1949 آغاز به کار کرد به کل اروپا توسعه یافته و طی 11 سال گذشته در آسیا، آفریقا و خاورمیانه فعالیت می‌کرده است.
ناتو نه تنها 27 رای اضافی را برای ایالات متحده در سازمان ملل فراهم می‌کند، بلکه بر اساس بند پنج قانون مساعدت دو جانبه نظامی خود، اجازه حضور نظامی ارتش آمریکا را داده و بهانه مورد نیاز برای رویاروئی نظامی با دیگر کشورها را با ادعای دفاع از کشورهای عضو ناتو فراهم می‌کند.
بطوریکه با اجرای بند پنجم پیمان آتلانتیک شمالی در سپتامبر 2001، هم‌اکنون سربازان 28 کشور عضو ناتو به همراه سربازان بیش از 20 کشور شریک این پیمان نزدیک به 9 سال است که در جنگ افغانستان حضور دارند.
این گزارش با بیان این مطلب که بند پنج پیمان ناتو بخش مهمی از دلیل و انگیزه به وجود آمدن فرماندهی سایبر پنتاگون است، به بخشی از این بند اشاره می‌کند که می‌گوید: همه طرف‌های این پیمان توافق می‌کنند که یک حمله مسلحانه علیه یک یا چند تن از آن‌ها در اروپا و یا آمریکای شمالی باید به عنوان حمله علیه همه آن‌ها تلقی شود.
رازوف توضیح می‌دهد: اما تقاضا و تاکید مقامات ارشد ناتو و آمریکا برای ایجاد ظرفیت جنگ سایبر بلافاصله پس از آن مطرح شد که در اواخر آوریل و اوایل ماه می سال 2007، سیستم‌های رایانه‌ای استونی مورد حمله قرار گرفت. این کشور کوچک که در همسایگی روسیه قرار دارد و سه سال پیش از حملات مذکور به عضویت ناتو درآمده بود، هکرهای روسی را متهم به انجام حمله علیه شبکه‌های دولتی و خصوصی خود کرد. این اتهام‌زنی در غرب نیز انعکاس یافت و آن‌ها حتی دولت وقت روسیه به ریاست ولادیمر پوتین را در پشت این حملات دانستند.
رازوف می‌افزاید: با اینکه با گذشت سه سال، کسی نتوانست اتهامات وارد شده به روسیه را اثبات کند، اما ناتو طی این سه سال تلاش خود را برای رسیدن به اهدافش انجام داد و کمی بعد از رویدادهای سال 2007 چند متخصص جنگ سایبری را به استونی فرستاد و در سال 2008 نیز "مرکز پدافند دفاعی مشترک سایبر " (CCD COE) را در "تالین " پایتخت استونی بنا نهاد.
در حقیقت ناتو بند پنج پیمان خود را در رابطه با جنایات و حملات سایبری مورد ادعا،‌ اجرا کرد و در نتیجه استونی هم به عنوان قربانی حملات و هم به عنوان مرکز تجمع نبرد جهانی سایبر برای پاسخ به حملات مطرح شد.
این گزارش می‌افزاید: اگرچه همیشه ناتو و آمریکا آشکارا روسیه را هدف خود عنوان نمی‌کردند اما از همان ابتدای شروع عملیات‌های سایبری ناتو و آمریکا، روسیه صراحتا مورد تاکید آن‌ها قرار گرفته بود.
بطوریکه در آگوست سال 2008، جوزف لیبرمن و لیندسی گراهام، دو سناتور برجسته آمریکائی طی مقاله‌ای در روزنامه "وال‌استریت ژورنال " با عنوان " تجاوزگری روسیه چالشی برای نظم جهانی " خواستار قوت بخشیدن دوباره به ناتو به عنوان یک اتحاد نظامی و نه فقط سیاسی، شدند.
این دو سناتور آمریکائی افزودند: برنامه‌ریزی برای دفاع از اعضای ناتو در مقابل حملات متعارف و غیرمتعارف از جمله جنگ سایبری، می‌باید احیا شود. همچنین می‌بایست به اجرای بند پنج پیمان آتلانتیک شمالی که بر اساس آن حمله به یکی از اعضای این پیمان به مثابه حمله به همه اعضا خواهد بود نیز قوت بخشید.
گزارش ولترنت ادامه می‌دهد: ژانویه سال جاری میلادی، موتور جستجوی آمریکائی گوگل، هکرهای چینی را متهم به انجام "حملات سایبری پیچیده " کرد و از آن زمان بود که پکن نیز همچون مسکو به عنوان یکی از مهم‌ترین دشمنان سناریو‌های آینده درگیری‌های سایبری مطرح شد. که این سناریوها به طرز جالبی مشابه به نزاع‌ها بر سر حضور ماهواره‌های نظامی و غیرنظامی در فضا هستند.
رازوف می‌افزاید: مجلس اعیان انگلیس در اواسط ماه مارس سال جاری میلادی طی گزارشی به صراحت اظهار داشت: بریتانیا نیاز دارد تا بطور نزدیک‌تری با ناتو همکاری کند تا از شالوده‌های حساس ملی خود در مقابل "جنگ سایبری " دشمنان سابق دوران جنگ سرد از جمله روسیه و چین، دفاع کند. زیرا خطرات حملات اینترنتی، شبکه‌های تلفن‌همراه و بانک‌ها سه سال پیش و با حمله روس‌ها به استونی آشکار شد.
بر اساس این گزارش، تنها چند روز پیش از اظهارات مجلس اعیان انگلیس، "اندرس راسموسن " دبیر کل ناتو در حالی که طی سخنانی در فنلاند "خط مشی استراتژیک " جدید این اتحاد را تحسین می‌کرد، با اشاره به بند پنج پیمان آتلانتیک شمالی بار دیگر تصریح کرد که دفاع از 28 کشور عضو ناتو همچنان مهم‌ترین عملکرد ناتو محسوب می‌شود. وی همچنین تاکید کرد: اینکه فقط سربازان، تانک‌ها و تجهیزات نظامی را در مرزها به خط کنیم، کافی نیست. بلکه اتحاد ناتو نیاز دارد تا به خطرات فضای سایبر هم توجه کند زیرا دشمن ممکن است هرجائی در فضای سایبر ظاهر شود.
این گزارش می‌افزاید: یک سال پیش از اظهارات راسموسن، "جپ دهوپ شفر " (Jaap de Hoop Scheffer) فرمانده سابق ناتو تدارکات این اتحاد برای خط مشی استراتژیک قرن 21 را پیش‌بینی کرده بود. که این تدارکات 17 می سال جاری توسط مادلین آبرایت وزیر خارجه اسبق آمریکا و "گروه متخصصان " وی در مقر اصلی ناتو فاش شد: " ما نیاز داریم تا یک رویکرد تدریجی و وسیع‌تری را که امنیت جمعی اتحاد را مورد توجه قرار دهد، در پیش گیریم ".
به گفته رازوف، برای آنکه ناتو بتواند ماموریت‌هایش را بطور بین‌المللی گسترش دهد، می‌بایست فرق بین تهدیدات نظامی و نگرانی‌های امنیتی که خود ناتو آن‌ها را تشخصیص می‌دهد، محو شده و یکسان در نظر گرفته شوند.
این نویسنده می‌افزاید: بهانه‌های غیرنظامی برای مداخله‌جوئی‌های ناتو در سراسر جهان اغلب شامل عوامل غیرعینی، غیرقابل تائید و شدیدا وابسته به تفکرات شخصی هستند. از جمله این بهانه‌ها می‌توان به احساس خطر از تهدیدات موشکی، تغییرات آب و هوائی، تغییرات جمعیتی و جابجائی جمعیت و همچنین طوفان‌ها و سیل‌ها که به گفته "لرد پیتر لون " رئیس بزرگترین شرکت بیمه انگلیسی که اول اکتبر گذشته طی یک کنفرانس به توصیف چالش‌های کنونی ناتو می‌پرداخت، تنها یکی از هزاران تهدید مهلک امروزه است.
اما موضوعات امنیت سایبر با توجه به ماهیت آن‌ها از جمله تهدیداتی هستند که به شدت بدون نظم و قاعده مشخص و مبهم هستند که می‌توان آن‌ها را ابداع کرده و وانمود کرد که چنین تهدیدی وجود دارد.
رازوف توضیح می‌دهد: جپ هوپ شفر در سخنرانی خود، بطور خاص به توضیح مسئله امنیت سایبر پرداخت و تاکید کرد که ناتو باید قابلیت‌های منحصر به فردی که در قوای نظامی آن وجود دارد مورد توجه قرار دهد. برای مثال ناتو می‌تواند خدمات پاسخ سریعی را برای حمایت از متحدان و حتی شاید شرکای خود در صورت بروز یک حمله، در نظر بگیرد.
شفر با تاکید بر نقش حیاتی که فضا و ماهواره‌ها در شبکه‌های سایبر بازی می‌کنند این سوال را مطرح کرد که آیا ناتو نیز نباید شروع به دنبال کردن فعالیت‌هائی در فضا کند تا بطور دقیق‌تری مسایل امنیتی خود را مورد توجه قرار دهد؟
گزارش ولترنت می‌افزاید: ژوئن سال گذشته میلادی، "ایوو دالدر " نماینده آمریکا در ناتو، کارمند سابق شورای امنیت ملی و عضو "بنیاد بروکینگ " به بررسی این مسئله پرداخت که آیا می‌بایست بند پنجم پیمان ناو در پاسخ به "اختناق انرژی " و یا "یک حمله سایبر یا زیست‌محیطی از منشا ناشناخته " نیز فعال شود یا خیر؛
اما اختناق انرژی که به معنای قطع جریان انرژی به اروپاست، به همراه اتهام حملات سایبری علیه اروپا، بطور ویژه‌ای به روسیه ارجاع داده می‌شوند. برای مثال پیشنهادات سال گذشته شفر در برنامه کاربردی بند پنج ناتو برای بهره‌گیری از فضای سایبر شامل این موارد نیز می‌شد: قطع منابع تامین انرژی یک کشور می‌تواند منجر به تخریب کالبد اجتماعی و اقتصادی آن شود که همانند جنگی است که تیری در آن شلیک نشود. بنابراین بسیار حیاتی است که ناتو نیز به تعریف اقداماتی بپردازد که قادر به انجام ‌آن‌هاست. برای مثال محافظت از شالوده‌های حیاتی و یا تامین امنیت خطوط انتقال انرژی؛
بر اساس این گزارش، مادلین آلبرایت در جریان سخنان خود در جمع شورای آتلانتیک شمالی ناتو در رابطه با خط مشی استراتژیک جدید این اتحاد گفت: ناتو باید مجموعه‌ای از توانائی‌های نظامی مختلف و انعطاف‌پذیر را از جمله تسلیحات متعارف، هسته‌ای و پدافند موشکی را در اختیار داشته باشد.
وی همچنین با تاکید بر تقدم بند پنج پیمان آتلانتیک شمالی افزود: کشورهای عضو پیمان می‌بایست بر اساس هدف اصلی آن یک پدافند جمعی را شکل دهند.
آلبرایت با اشاره به حضور در فضای سایبر گفت: از جمله تهدیداتی که لزوم فعال ساختن بند پنج پیمان را توجیه می‌کنند، حملات سایبری و حمله به شالوده‌ها و خطوط تامین انرژی هستند.
وزیر خارجه اسبق آمریکا همچنین خواستار تسریع تلاش‌های ناتو برای پاسخگوئی به خطرات حملات سایبری شد و گفت: ناتو برای این کار باید از سیستم‌های فرماندهی و ارتباطات خود حفاظت کرده و به متحدانش کمک کند تا توانائی‌ آن‌ها نیز برای برطرف کردن آسیب‌های ناشی از حملات احتمالی افزایش پیدا کند. همچنین ناتو باید آرایه‌ای از توانائی‌های پدافند سایبری را با هدف کشف و ممانعت موثر حملات ایجاد کند.
گزارش ولترنت ادامه می‌دهد: "جیمی شی " (Jamie Shea) مسئول طرح‌ریزی سیاسی ناتو گفته است: 120 کشور هم‌اکنون دارای توانائی‌های حملات سایبری بوده و یا اینکه در حال توسعه آن هستند. در حقیقت فضای سایبر، پس از فضا، دریا، زمین و هوا، پنجمین بعد میدان جنگ محسوب می‌شود.
شی در 22 مارس سال جاری گفت: افراد زیادی در حوزه استراتژیک هستند که می‌گویند حملات سایبری هم‌اکنون نقشی مشابه با نقش جنگ‌های هوائی در قرن بیستم را ایفا می‌کنند.
بر اساس این گزارش، کمی پس از انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر اوکراین، این کشور تبدیل به اولین کشور غیرعضو ناتو شد که برای همکاری‌ در پدافند سایبری این پیمان به کار گرفته شد.
اسناد ناتو در این باره می‌نویسند: در 11 و 12 فوریه سال 2010، متخصصان پدافند سایبری از اوکراین، ناتو و کشورهای متحد در اولین دوره از "گفتگوهای متخصصین ناتو و اوکراین " در رابطه با پدافند سایبری در کیف شرکت کردند.
این گزارش در ادامه با تاکید بر آنکه مرکز نبرد سایبری ناتو همچنان در استونی باقی خواهد ماند می‌افزاید: سرهنگ "ایلمار تام " مقام بلند پایه نظامی مرکز سایبری استونی ماه گذشته گفت: با توجه به چشم‌انداز فضای سایبر، ما حتی از داستان‌های علمی – تخیلی نیز فراتر رفته‌ایم.
"جاک اویکسو " (Jaak Aaviksoo) وزیر دفاع استونی نیز طی مصاحبه‌ای با خبرگزاری فرانسه در رابطه با رویدادهای سال 2007 و مسایل کنونی پیرامون جنگ سایبری گفت: این مسئله به وضوح منادی شروع دوره جدیدی است. بطوریکه موجب شده تا جرایم سایبر رشد کرده و تبدیل به تهدیدی برای امنیت ملی کشورها شود. در حقیقت این امر یک تغییر کیفی بوده و امنیت سایبر، دفاع سایبر و تهاجم سایبر مسایلی هستند که تبدیل به حقایق زندگی امروز شده‌اند.
رازوف می‌افزاید: در 23 آوریل یعنی دومین روز دیدار وزرای خارج ناتو در استونی، یک سند توافق غیررسمی امضا شد که چارچوب قانونی برای همکاری‌های دفاع سایبری را بین ناتو و استونی تعیین می‌کرد. این امر موجب تسهیل تبادل اطلاعات و تامین ابزارهای مورد نیاز برای ایجاد یک مکانیزم کمک‌رسانی در صورت بروز حملات سایبری می‌شود.
دوم فوریه سال جاری نیز دریاسالار "جیمز استاوریدیس " فرمانده عالی نیروهای متحد اروپا گفت که به دلیل بروز حملات علیه شبکه‌های رایانه‌ای استونی، گرجستان، لاتویا و لیتوانی طی چند سال گذشته، تعریف حفاظت برای اعضای ناتو می‌بایست توسعه یابد.
در همین حال استاوریدیس طی سخنرانی خود در کنفرانس "جامعه الکترونیک و ارتباطات نیروهای مسلح " در رابطه با بند پنج ناتو گفت: احتمالا درگیری‌های آینده با یک حمله سایبری به جای حمله فیزیکی شروع می‌شوند که این امر اهمیت تغییر تعاریف پیمان ناتو را برجسته می‌کند.
وی در ادامه سخنرانی خود افزود: در ناتو ما نیاز داریم تا در رابطه با اینکه چه چیزی به عنوان یک حمله تعریف می‌شود، بحث کنیم. در کشوری مثل استونی،‌لاتویا، لیتوانی و یا همه اعضای ناتو چه چیزی یک حمله تعریف می‌شود؟ من معتقدم احتمال آنکه یک حمله از طریق کابل‌های نوری و لوازم الکترونیکی انجام شود بیشتر از آن است که یک بمب از یک هواپیما پرتاب شده و حمله را آغاز کند.
این فرمانده ارشد ناتو همچنین اظهار داشت: ناتو با تلاش‌های جهانی برای برپائی مرکز عالی پدافند مشترک سایبری استونی در سال 2008، اولین گام را به سوی ایجاد یک مبارزه سایبر برداشت. اما رویاروئی با تهدیدات سایبر نیازمند همکاری‌ آژانس‌های دولتی آمریکا و همچنین همکاری بین دولت‌ها و صنایع مختلف خواهد بود.
استاوریدیس اوایل ماه می نیز طی سخنرانی خود در پاریس بار دیگر اظهار داشت: ناتو با تهدیدات جدیدی از فضای سایبر روبروست. بنابر این نقش ناتو در مقابله با این تهدیدات، طبق بند پنج پیمان آتلانتیک شمالی، پدافند و عملیات‌های جمعی است.
وی 19 ماه می سال جاری به عنوان مهمان افتخاری شورای آتلانتیک در واشنگتن شرکت کرد. جائی که مادلین آلبرایت دو روز بعد از آنکه گزارش "گروه متخصصان " خود را در رابطه با خط مشی استراتژیک ناتو در قرن 21 در بروکسل ارایه کرد، به معرفی استاوریدیس پرداخت.
استاوریدیس در دیدار مذکور گفت: کشورهای ناتو در مجموع، 31 تریلیون دلار تولیدات ناخالص ملی داشته و بیش از دو میلیون مرد و زن را در نیروهای مسلح خود دارند. همچنین این کشورها 130 هزار سرباز، ملوان و خلبان جنگی را به ماموریت‌های مختلف در سه قاره جهان اعزام کرده‌اند. و این‌ها همه در حالی است که در حقیقت هیچ کشوری به هیچ یک از کشورهای عضو ناتو حمله نکرده است.
وی افزود: من فکر می‌کنم که گزارش خانم آلبرایت کاملا درست است. ما باید به عنوان یک اتحاد شروع به بررسی فضای سایبر کنیم. ما در این فضا پرچم چهار کشور را می‌بینیم که مورد نفوذ سایبری قرار گرفته‌اند. من فکر می‌کنم که این برای اتحاد ما مهم است که بپذیرد این مسئله یک حمله سایبر است. ما به روش‌هائی برای تامین ابزارهای دفاعی در دنیای سایبر نیاز داریم.
گزارش ولترنت در ادامه تاکید می‌کند: پدافند سایبر و بخش اجتناب‌ناپذیر آن یعنی جنگ سایبر، اجزای دکترین جنگی ناتو پنتاگون هستند که در سند جدید "بازنگری دفاع چهارساله " ایالات متحده و آخرین خط مشی استراتژیک ناتو که بطور رسمی در نوامبر سال جاری در لیسبون پرتغال منتشر می‌شود، تشریح شده‌اند.
رازوف در انتهای گزارش خود می‌نویسد: جنگ سایبری به عنوان عنصری از عملیات‌های نظامی است که در چهار بعد دیگر یعنی جنگ‌های زمینی،‌ هوائی، دریائی و به ویژه در نبردهای فضائی نیز نقش دارد.
وی می‌افزاید: ارتش آمریکا با دارا بودن شبکه‌های رایانه‌ای بسیار پیشرفته و گروه‌های نظامی متخصص در همه حوزه‌های سایبری، اولین فرماندهی سایبری را تاسیس کرده است.