از کنترل اینترنت تا جنگ سایبر

خیلی جالب است که اوباما در سفر به چین نسبت به نظارت دولت این کشور بر اینترنت انتقاد می‌کند و از سوی دیگر وزارت امنیت داخلی آمریکا، با تصویب قانونی جدید در مورد جرایم اینترنتی، به دولت اوباما اجازه می‌دهد تا در بحران‌های ملی، کنترل اینترنت را در دست بگیرد. چگونگی تعیین «بحران ملی» بر عهده کاخ سفید است اما سوابق قبلی نشان می‌دهند، در چنین مواردی کمترین توهی به حقوق مردم نمی‌شود.
بسیاری از کشورها به طور مرتبط برای محدودسازی دسترسی به سایت‌هایی که از نظر آنها مخرب هستند، به نظارت و کنترل بر اینترنت می‌پردازند.
اما آیا امکان وقوع این اتفاقات در آمریکا نیز وجود دارد؟ جواب کاملا مثبت است. با قوانین جدید وضع شده، کافی است یک اتفاق تروریستی به وقوع بپیوندد تا دولت مجوز قطع اینترنت را صادر کند.
دخالت دولت در زندگی خصوصی مردم، هم‌اکنون به یک واقعیت تبدیل شده، به خصوص در دموکراسی‌های غربی که دولتمردان با داشتن امکانات پیشرفته و نیروهای آموزش دیده، می‌توانند به راحتی به تلفن‌ها و رایانه‌ها نفوذ کرده و آنها را کنترل نمایند.
در اروپا و براساس قوانین سختگیرانه ضدتروریستی، سازمان‌های امنیتی در بسیاری از شرایط می‌توانند بدون داشتن مجوزهای قضایی به کنترل مکالمات تلفنی و مکاتبات ایمیلی بپردازند. در انگلستان، حدود 653سازمان دولت یکه بسیاری از آنها نیز به ارگان‌های امنیتی و اطلاعاتی ربطی ندارند، می‌توانند بدون داشتن دستور قضایی به ریز جزئیات ارتباطات اینترنتی افراد دسترسی داشته باشند. در آمریکا نیز با تلاش‌های پنتاگون گروهی سازماندهی شده‌اند که با نفوذ در رسانه‌های خبری، به ارائه اخبار مثبت در مورد عملکرد دولت و پنتاگون می‌پردازند. وزارت خارجه آمریکا هم بیکار ننشسته و از افسران و کارمندان جوان خواسته تا بر روی وبلاگهای خود به ارائه بحث‌های گوناگون در حمایت از ولت بپردازند.
اوباما برخلاف وعده‌های انتخاباتی خود نه تنها مانع استراق سمع و دخالت سازمان‌های امنیتی در زندگی خصوصی مردن نشده، که در دولت وی این اقدامات شدت بیشتری نیز یافته‌اند. براساس قانون آژانس امنیت ملی آمریکا (NSA) با نام «قانون میهن‌دوستی» ارگان‌های امنیتی و اطلاعاتی برای دسترسی به اطلاعات افراد مظنون نیازی به اخذ مجوزهای قضایی ندارند.
یکی از اقداماتی که بر پایه این قانون صورت می‌پذیرد، ارسال «نامه‌های امنیتی» برای افراد و شرکت‌های مختلف و درخواست اطلاعات است.
سال گذشته حدود 35 هزار نامه از این دست توسط FBI صادر شده است و در یکی از جدیدترین آنه برای یک شرکت ارائه دهنده خدمات اینترنتی در فیلادلفیا، از مدیر عامل خواسته شده بود تا جزئیات تمام پیغام‌های ارسال شده در یک روز خاص به همراه اطلاعات زیر فرستنده شامل شماره کارت اعتباری، شماره بیمه اجتماعی و ... برای FBI ارسال شود.
جنگ اینترنتی علیه ایران
شاید شما همه متوجه تولد وبلاگ‌ها و سایت‌های جدیدی در اینترنت شده باشید که در اغلب آنها از حمله به ایران حمایت شده و به دفاع از اسراییل پرداخته می‌شود.
این سایت‌ها و وبلاگ‌ها که اغلب با زبان انگلیسی دست و پا شکسته و پر از اشکال نوشته می‌شوند، بیشتر اوقات بسیار نامنظم عمل می‌کنند و همگی نشان‌دهنده تلاشی پشت پرده برای القای نظری خاص به کاربران اینترنت و محکوم کردن صداهای مخالف در فضای مجازی هستند.
اسراییل و آمریکا رهبری پروپاگاندا برای اهداف خاص را در اینترنت برعهده دارند. البته بسیاری از کشورهای اروپایی از جمله انگلیس و آلمان نیز برای جلوگیری از انتشار مطالبی که از نظر آنها درست نیست، تلاش‌های سازمان‌دهی شده‌ای در اینترنت انجام داده‌اند. شاید برخی فکر کنند حضور و شرکت دولت در مباحثات آزاد اینترنتی امر خوبی است و باعث تبادل سالم نظرات می‌شود، اما دولتمردان با سوء استفاده از این وضعیت به گسترش اهداف و نظرات خود می‌پردازند. عملیاتی سازمندهی شده که صاحب‌نظران اتحاد جماهیر شوروی در زمان حکومت کمونیستها به آن «agitprop» می‌گفتند.
تمرکز بر روی بحث جنگ، آن هم در اینترنت می‌تواند نشان‌دهنده تلاش گسترده دولت آمریکا برای تبلیغات و پروپاگاندا و دور کردن افکار عمومی از سایر مسائل مهم سیاسی و خارجی باشد. اسراییل با بهره‌گیری از صنایع ارتباطی پیشرفته و نیروهای متخصص در حال پیگیری اهدافش از طریق اینترنت می‌باشد. سازمان‌ها پرنفوذ و لابی‌هایی چون AIPAC نیز در این راه به آن کمک می‌کنند. اسراییل در ماه ژوئن گذشته و در زمان حمله به غزه با کاهش محبوبیت شدید در افکار عمومی جهان مواجه شد و به همین دلیل از افسران و دانش‌آموزان جوان خواست تا در وبلاگ‌های خود به انتشار مطالب با رویکرد حمایت از اقدامات اسراییل بپردازند.
به تازگی نیز کابینه این رژیم با ایجاد جبهه‌ای جهانی به مخالفت با گزارش گلدستون در مورد جنایت اسراییل پرداخته است. آخرین قربانیان این جبهه نیز سازمان‌های حامی حقوق بشر بوده‌اند. نخست وزیر این رژیم نیز در یکی از سخنرانی‌های خود از تلاش برای مقابله با سازمان‌های حقوق بشر (HRW)پرده برداشت. کمی بعد از این سخنان بود که دفتر نخست‌وزیر اسراییل، دیده‌بان حقوق بشر را به عنوان یکی از سازمان‌های مغضوب رژیم صهیونیستی معرفی کرد. کار به جایی رسید که سازمان‌های پرنفوذی همچون NGOMOnitor که در بیت‌المقدس قرار دارد و توسط آمریکاییهای ثروتمند حمایت می‌شود، به انتقاد از دیده‌بان حقوق بشر پرداخت و پس از آن نیز در روزنامه‌های پرتیراژی چون وال استریت ژورنال و نیویورک تایمز، با حمایت ایپک حملات و انتقادات زیادی نسبت به HRWبه چاپ رسید. وزارت خارجه اسراییل به ریاست لیبرمن، یک کمیته نیمه مخفی با نام «تیم مبارزات اینترنتی» تشکیل داده است. این کمیته به استخدام افراد جوان و مستعد پرداخته و از آنها برای انجام عملیات روانی و تبلیغاتی در اینترنت استفاده می‌کند.
در زبان هبروبه پروپاگاندا، a‌Hasbar می‌گویند و تلاش دولت اسراییل روی این امر بسیار زیاد است. از کارکنان این کمیته خواسته شده در مباحثات اینترنتی شرکت کرده و بدون این که خود را کارمندان رژیم صهیونیستی اعلام کنند، به حمایت از اقدامات اسراییل بپردازند. البته برخی منتقدان معتقدند این کار می‌تواند مشکلاتی را هم در پی داشته باشد و به خصوص با توجه به رسوخ اطلاعات سری به رسانه‌ها، تشخیص اخبار صحیح و غیرواقعی بسیار مشکل شده و از اعتماد مخاطبان کاسته می‌شود. در دوران جنگ غزه نیز، هزاران نفر از سوی این کمیته به استخدام درآمدند تا به وب سایت‌های مختلف رفته و با نظرات خود از اقدامات اسراییل حمایت کنند. بسیاری از مهاجران جدیدی که از کشورهای مختلف به اسراییل رفته‌اند نیز توسط این کمیته جذب شده تا بتوانند با زبان مادری خود، به وب‌سایت‌های غیرانگلیسی زبان رفته و آنها را به چالش بکشند.
تحت برنامه مشابه، دولت اسراییل گروهی تحت عنوان «Give Israel Your United Support» (از اسراییل حمایت کنید) با بیش از 50 هزار عضو فعال گردآوری کرده است. اعضای این گروه با استفاده از نرم‌افزار مخصوصی با نام Megaphone با هم در ارتباط بوده و با ظهور اولین اظهارات و اخبار ضد اسراییلی در اینترنت، برای تمام اعضا پیغام فرستاده می‌شود. سپس این اعضا با نظرات و کامنت‌های خود به سایت‌ مذکور حمله کرده و آن را بمباران می‌کنند.
تنها در ماه جولای به 5 هزار نفر از اعضای اتحادیه جهانی دانش‌آموزان یهودی این نرم‌افزار داده شد.
برخی گزارشها نیز نشان‌دهنده علاقه گروه‌های پروتستان به عضویت در این برنامه است. هدف نهایی این برنامه سازمان‌دهی صدها هزار نفر حامی اسراییل در سراسر جهان است تا در موقع مورد نیاز به حمایت از این رژیم در فضای اینترنت بپردازند.
بسیاری از آمریکایی‌هایی که مخالف رفتارهای دولت خود هستند، به اینترنت به عنوان منبع قابل اعتماد اخبار اطمینان می‌کنند و سایت‌هایی چنین آنتی‌وار را مرور می‌کنند. مشاهده سایت‌هایی که هر روز هک می‌شوند و با فعالیت‌شان محدود می‌شود، می‌تواند زنگ خطری برای مردم باشد.