گزارشی که روزنامه نیویورک تایمز آن را به عنوان گزارش محرمانه دولت آمریکا منتشر کرده از خودکفا شدن تروریستهای حکایت دارد. این در حالی است که گزارشهای قبلی از امرار معاش ترویستهای حاضر در عراق و پروژههای آنان با ارقام سرسامآوری خبر میداد که توسط دولتها و گروههای عربی به آنان داده میشد.
گزارش محرمانه دولت آمریکا فاش کرد که گروههای شورشی عراق سالانه دهها میلیون دلار از قاچاق نفت، آدمربایی، جعل پول و دیگر جرایم به دست میآورند. این کار به آنان کمک کرده است تا شورشهای خود را به صورت خودکفا حمایت کنند. گزارشهای به دست آمده توسط نیویورک تایمز برآورد میکند گروههایی که مسئول بسیاری از شورشها و ناآرامیهای عراق هستند سالانه حدود هفتاد تا دویست میلیون دلار از اعمال مجرمانه به دست میآورند. بنابر گزارشها 25 تا صد میلیون دلار این درآمدها از قاچاق نفت و دیگر اعمال مجرمانه داخل صنعت نفت ملی کشور عراق مانند رشوهخواری و... و همچنین حدود 36 میلیون دلار از قربانیان آدمربایی به دست میآید.
سال گذشته دولتهای خارجی که نام آنها در گزارش برده نشده و پیش از این به عنوان آمریکایی، فرانسوی و ایتالیایی شناخته شده بودند حدود سی میلیون دلار در این زمینه پرداخت کردند. نسخهای از این گزارش هفت صفحهای محرمانه از سوی عدهای از مقامات آمریکایی به نیویورک تایمز داده شده تا مسائل و مشکلات عراق بهتر فهمیده شود، بنابراین اگر دادههای این گزارش درست باشد نشان میدهد که گروههای شورشی داخل عراق بدون کمکهای خارجی نیز توانایی باقی ماندن و فعالیت را دارند. این درآمد دویست میلیون دلاری در سال اگر درست باشد با بودجه ماهانه هشت میلیارد دلاری پنتاگون برای جنگ عراق محاسبه میشود.
وزارت نفت بغداد در سال گذشته برآورد کرده بود که 10 تا 30 درصد واردات چهار تا پنج میلیارد دلاری نفت عراق در سال 2005 دوباره به خارج کشور قاچاق شده است.
در همین حال وزارت مالی عراق عنوان کرد که نزدیک نیمی از کل سود این قاچاقها به شورشیان میرسد که در این صورت تنها دویست میلیون دلار از قاچاق درآمد دارند.
هماکنون دولت واشنگتن متقاعد شده است که شورشهای عراق از پولهایی تامین میشود که از فعالیتهای داخل عراق تولید میشود و ربطی به پولهایی که پس از فروپاشی دولت صدام پخش شد، ندارد. به گفته مقامات آمریکایی، «قصی» پسر بزرگ صدام حسین پس از حمله آمریکا بیش از یک میلیارد دلار را با کامیون از بانک مرکزی عراق خارج کرده بود. اما کارشناسان بر این باورند که وفاداران به صدام منبع اصلی تامین مالی گروههای شورشی عراق نیستند. یک بخش از گزارش مربوط به نقش سازمانهای خیریه بنیادگرا و سازمانهای غیردولتی است که بنابر آن، تنها ده تا پانزده گروه غیردولتی از عراق از جمع چهار هزار گروه از تروریسم و گروههای شورشی حمایت میکنند.
این احتمال که گروههای تروریستی عراق بتوانند حملاتی در خارج از عراق را طرحریزی کنند باعث شده است که بوش محوریت جنگ را بر مبنای جلوگیری از تبدیل عراق به بهشت تروریستها قرار دهد. بنابراین گزارش بازرسان و کارآگاهان موفقیت زیادی در نفوذ به شبکههای مالی حمایت از تروریستها نداشته و چند علت را برای آن مطرح کردهاند که ضعف دولت عراق و آژانسهای اطلاعاتی آن، نبود ارتباط بین آژانسهای آمریکایی و همچنین آمریکایی و عراق و ماهیت اقتصاد شورشی در نقل و انتقالات نقدی پول میدانند که مثل حواله و نقل و انتقالات بانکی سنتی خاورمیانه قابل پیگیری نیست. یک بحث دیگر نیز مشکل آمریکا در جلوگیری از پرداخت پولهای کلان دولتی خارجی به آدمربایان است. جزییات بسیاری در این باره نیامده اما مقامات آمریکایی پیش از این اعلام کرده بودند که دولت فرانسه برای آزادی دو خبرنگار خود در دسامبر 2004 چندین میلیون دلار را به گروگانگیران پرداخت کرده است. دولت ایتالیا نیز ظاهرا همین کار را انجام داده است.