نفوذ صهیونیسم در رسانه‌ها

حمید حسین‌زاده
صهیونیستها از ابتدای تشکیل کنگره صهیونیسم به فکر اشاعه تفکرات خود از طریق رسانه ها افتادند.با گذشت زمان و اشغال فلسطین توسط صهیونیستها این روند سرعت بیشتری پیدا کند تا آنکه لابی صهیونیسم عملا بر بسیاری از رسانه های آمریکایی و صهیونیستی مسلط گردیدند.
به عنوان مثال یکى از اسناد و مدارکى که دلالت بر سیطره صهیونیستها بر نشریه هاى اروپایی پیش از برپایى کنگره بال دارد، مقاله اى است که در آوریل 1846. ماهنامه انجمن گسترش مسیحیت در بین یهود منتشر شده، در این مقاله که از کتاب خطر یهود علیه اسلام و مسیحیان، نوشته "عبدالله التل" نقل شده چنین آمده است:
«روزنامه هاى سیاسى اروپا، تا حدود زیادى در سیطره یهودیان است. بر این اساس، چنانچه کسى بخواهد براى دست یافتن به قدرت سیاسى با آنان رو در رو شود، بلافاصله مورد تهاجم گسترده مطبوعات عمده اروپا قرار مى گیرد».
از این حیث صهیونیستها سعی دارند با استناد به رسانه های خود تاثیری مستقیم و البته بعضا غیر مستقیم بر روی افکار عمومی کشورهای مختلف دنیا گذاشته و در عین قوی و شکست ناپذیر جلوه دادن خود،کشورهای جهان را در برابر جریانهای سلطه محکوم به شکست و اطاعت نشان دهند.
در اینجا نمونه های رسانه هایی که توسط صهیونیستها تشکیل شده و هم اکنون اداره می شود را معرفی می کنیم:
خبرگزاری رویتر. مؤسس: ژولیوس رویتر (یهودی)
 روزنامه تایمز. صاحب امتیاز رابرت مردوخ (میلیونر یهودی استرالیایی الاصل)
 مجله سان. مجله ای کفرآمیز؛ پوچگرا؛ فاسد و مبتذل. صاحب امتیاز: رابرت مردوخ.
 روزنامه ها و دیگر مجلات انگلیسی تحت سیطره صهیونیسم: دیلی اکسپرس؛ نیوز کرونیل؛ دیلی میل؛ دیلی بول؛ ساندی اکسپرس؛ سفیر؛ گرافیک؛ هرالد؛ منچستر گاردین؛ جان پول و ... .
اما نفوذ صهیونیستها در رسانه های غربی تنها به نشریات ختم نمی شود!
 چاپخانه های آمریکا روزانه 1759 روزنامه؛ 668 نشریه هفتگی و بالغ بر8000 مجله هفتگی را منتشر می کنند. بر توزیع چنین رقم حیرت انگیزی از مطبوعات حدود 1700 شرکت توزیع؛ اشراف و نظارت می کنند که صهیونیسم بر نیمی از آنها سیطره کامل و بر نصف دیگر تسلط کمتر دارد.از این حیث درآمدهای ناشی از چاپ و فروش رسانه ها در اختیار صهیونیستها قرار می یگرد.
-نیویورک تایمز. صاحب امتیاز آدولف اوش (یهودی)، دیلی نیوز، واشینگتن پست،سان تایمز، نشنال ژئوگرافی،مجله نیوز ویک. صاحب امتیاز: ژان مایر (یهودی)، مجله هفتگی استار و نیویورک مگزین. صاحب امتیاز رابرت مرداک (یهودی)، مجله اکسپرس. صاحب امتیاز: جیمز گلد اسمیت (یهودی)، روزنامه مردم. صاحب امتیاز: لئون بلوم (یهودی)،از جمله رسانه های دیگر در این زمینه هستند.
همچنین در ایالات متحده آمریکا بین 700تا 1100 شبکه پخش امواج تلویزیونی وجود دارد که اکثر شبکه ها از جمله شبکه های ای.بی.سی (لئونارد جانسون)؛ سی.بی.اس (ویلیام بیلی) و ان.بی.سی (آلفرد سیلورمن) که از
شبکه های مشهور به شمار می روند تحت نفوذ صهیونیسم و دارای مالکان یهودی هستند. شرکت آی.تی. وی (لوگریر) و میاکون (موناحم گولان) که از مشهورترین شرکتهای تولیدات تلویزیونی در آمریکا هستند نیز دارای مالکان یهودی و تحت نفوذ صهیونیسم می باشند.
با توجه به نفوذ لابی صهیونیسم در رسانه های آمریکایی و اروپایی،اهداف و استراتژی این رسانه ها در تقابل با افکار عمومی جهان کاملا مشخص است.وارونه نمایی حقایق جاری در جهان امروز و تبلیغ و ترویج آنچه جریان سطله از جمله رژیم صهیونیستی می پسندد از مهم ترین اهداف رسانه های مذکور محسوب می شود.
قابل تاکید است که با تشکیل اوّلین کنفرانس و کنگره صهیونیسم در سال 1897م. در شهر بال سوئیس به رهبرى "تئودور هرتزل"، نقش صهیونیست ها در انحراف مطبوعات از رسالت اصلى خویش شدّت یافت و مهم ترین تحول در شیوه شستشوى مغزى مردم ایجاد شد. شایان توجّه است که مطبوعات اغلب کشورهاى اروپایى، حتّى چند دهه پیش از برگزارى کنگره بال نیز، در سیطره صهیونیست ها بود، امّا فعالیت این نشریه ها چنان نبود که بتوانند چهره یهودیان را در نزد ملّتهاى اروپایى زیبا جلوه دهند، بنابراین صهیونیست ها، در این کنگره به این فکر افتادند تا از طریق فعال کردن نشریه ها، به مقاصد خود برسند.
این همان هدفی است که رژیم صهیونیستی و لابی صهیونیسم در حال حاضر نیز آن را به شدت پیگیری می کند.اگرچه افکار عمومی جهان در خصوص مواجهه با صهیونیستها و افکار نادرست آنها نسبت به قبل آگاه تر شده است اما این آگاه سازی هنوز کافی نیست و باید توسط دولتها و ملتهای آگاه جهان ادامه پیدا کند.