* اقدام اخیر تایوان برای انحلال شورای اتحاد ملی با چین را چگونه ارزیابی میکنید؟
** این اقدام از سوی چین تلاشی تجزیهطلبانه و استقلالطلبانه تلقی میشود. این شورا که در سال 1990 تاسیس شده نقش پل ارتباطی را در دو سوی تنگه تایوان ایفا میکند و در این خصوص دو شورا در امور تایوان در چین و یک شورا در تایوان برای این مساله شکل گرفته است که زمینه وحدت و صلح را فراهم کرده است و توانسته تا در پارهای از موارد گامهای مثبتی را بردارد. در حقیقت چین این شورا را نهادینه شده و در این میان اقدام تایوان برای حذف این شورا ابتکار عمل را از چین میگیرد.
دلیل این امر آن است که کنگره خلق چین در سال 2003 قانون ضد تجزیهطلبی را به تصویب برساند و بر اساس آن چین این اختیار را برای خود قائل شد که با هر اقدامی که منجر به تجزیهطلبی و استقلال در تایوان شود حق برخورداری از نیروی نظامی (توسل به زور) را محفوظ نگه دارد. از این رو به نظر میرسد که هدف چنشویبیان رئیسجمهور تایوان برای حذف این ابتکار این اقدام را انجام داده است.
* تهدیدات نظامی چین تا چه حد میتواند جدی تلقی شد؟
** چین، تایوان را قلمرو و سرزمینی خود میداند و در مقابل هر اقدامی که حامیان تایوان از جمله آمریکا در این زمینه انجام دهند میایستد اما نباید فراموش کرد که ثبات اقتصادی و سیاسی چین دستاوردی است که خیلیها حاضر نیستند برای منافع کوچک آن را از دست بدهند.
* آیا اقدام تایوان را به مثابه اعلام استقلال رسمی میدانید یا خیر؟
** این اقدام یک گام به سمت اهداف استقلالطلبانه تلقی میشود دولت تایوان به خوبی میداند در این اقدام نه جایگاه دفاع منطقی و نه بینالمللی دارد همواره تلاشهای دیپلماتیک تایوان برای عضویت در سازمان ملل و سازمان بهداشت جهانی ناکام مانده است. وجود 27 کشور فقیر جهان از آفریقا تا آمریکای لاتین به عنوان متحد این کشور این ادعا را اثبات میکند که تایوان برای استقلال خود باید هزینه زیادی را بپردازد.
* چین چه نیازی برای الحاق تایوان به خود دارد؟
** چین تایوان را در قلمرو خود دانسته و حاکمیت آن خارج حاکمیت مستقل ملی این کشور نمیداند.