بودجۀ سازمان ملل، گروگان نابودگر

ترجمه: مهران قاسمی
ورود جان بولتون به سازمان ملل به مذاق هیچ کس خوش نیامده بود. دوستان نزدیک آمریکا هم در این میان معتقد بودند که جورج بوش پسر، مطابق معمول بدترین انتخاب ممکن را انجام داده است. درست مانند روزهایی که جان نگروپونته تروریست را به سازمان ملل فرستاد تا در مورد حقوق بشر داد سخن بدهد و دیگران را به رعایت موازینی دعوت کند که خود در آمریکای لاتین نقض کرده بود! نگروپونته به دستور بوش راهی عراق شد. حضور نگروپونته در سفارت آمریکا در بغداد از یک سو با ناخشوندی سیاستمداران روبه‌رو شد که معنا و مفهوم حضور وی را در این منطقه بحران‌زده درک می‌کردند و از سوی دیگر باعث خوشحالی دیپلمات‌هایی شد که می‌دانستند از زحمت قانع کردن مردی که می‌گوید «عمل می‌کنم بعد می‌اندیشم» رها شده‌اند. شادی دیپلمات‌های مستقر در سازمان ملل اما چندان دیری نپایید. جان بولتون، جایگزین نگروپونتهف دارای ریشه‌های عمیق در میان محافظه‌کاران نوین بود. مردی که معتقد بود اگر نیمی از ساختمان سازمان ملل با تمام کارکنانش منفجر و نابود شود نه تنها مشکلی پیش نخواهد آمد، بلکه از بروکراسی حاکم بر آن نیز کاسته خواهد شد، روانه نیویورک شد تا سفیر دایم آمریکا در سازمان ملل شود! نگروپونته هم در میان اعجاب همگان به ریاست بانک جهانی برگزیده شد تا جورج بوش پسر وفاداری یاران پدرش در رسوایی ایران کنترا را همچنان ارج بگذارد.
حضور بولتون در سازمان ملل، با افزایش انتقادات آمریکا از کاردکرد این سازمان هر ماه بود. آمریکایی‌ها که چند سالی است به شدت در پی اعمال تغییرات مورد نظر خود در سازمان ملل هستندف‌حضور بولتون «نابودگر» را در سازمان ملل بهترین فرصت برای تعقیب اهداف خود می‌دانستند. رایزنی‌های بولتون برای همراه‌سازی سایر کشورها با آمریکا، اما عموماً به شکست انجامید، سفیر آمریکا در بهترین شرایط توانست تنها چند اظهارنظر مساعد مبنی بر «ضرورت اصلاح ساختار سازمان ملل» از سیاستمداران اروپای شرقی، با وعده پرداخت وام‌های بلاعوض! کسب کند.
بررسی بودجه 2 ساله سازمان ملل اما بهترین فرصت برای آمریکای‌هاست تا با استفاده از اهرم مالی سازمان ملل را تحت فشار بگذارند. این روند اعمال فشار، اما چنان رسوا و بدیهی است که حتی یاران نزدیک آمریکا هم ترجیح می‌دهند دامان خود را از آن پاک نگاه دارند. بریتانیایی‌ها معمولاً همراه آمریکا و یا حتی ژاپنی‌ها – که برخلاف تصور سهمی عمده در تامین بودجه سازمان ملل دارد – تاکنون ترجیح داده‌اند سکوت کرده و یا مقامات آمریکایی‌ را به خردورزی دعوت کنند. رسوایی به گروگان گرفتن بودجه سازمان ملل آن چنان است که کمتر کشوری حاضر است خود را دچار آن کند.
جان بولتون در توجیه علت مخالفت خود و دولت متبوعش با بودجه پیشنهادی سازمان ملل به این موضوع اشاره می‌کند که «اصلاحات در سازمان ملل به اندازه‌ای که بتواند رضایت آمریکا را جلب کند، پیش نرفته است!» وی با اعلام این نظر در گفت‌‌وگویی کوتاه با خبرنگاران حاضر در مقر سازمان ملل خبر از قصد آمریکا برای به تعویق انداختن بررسی و تصویب بودجهخ سازمان ملل داد.
بولتون چند روز بعد در حالی که اقامتگاه فوق اشرافی خود در نیویورک پذیرای خبرنگارانی بود که خواهان آخرین اطلاعات در مورد مواضع آمریکا بودند، گفت: واشنگتن نمی‌تواند اجازه دهد که بودجه 3/6 میلیارد دلاری سازمان ملل بودن اطمینان از منعکس شدن اصلاحات مورد نظرش، به تصویب برسد.
بولتون در ادامه می‌افزاید: ما دوست نداریم در موقعیتی قرار بگیریم که بودجه 2 ساله تصویب شده باشد؛ اما اصلاحات مورد نظر ما در آن رعایت نشده باشد. در چنین وضعیتی باید 2 سال تمام بیهوده پنجه بر دیوار بکشم!
بودجه سازمان ملل عموماً با اجماع مورد تصویب و تایید قرار می‌گیرد. بدین ترتیب تمامی اعضای سازمان باید موافق بودجه بوده و یا حداقل در قبال آن رای ممتنع داشته باشند. در شرایطی که رای منفی آمریکا به بودجه قطعی به نظر می‌رسد، سازمان ملل با توجه به منشور خود می‌تواند موضوع را به مجمع عمومی احاله داده و با اکثریت آرا بودجه خود را به تصویب برساند. در منشور سازمان هم هیچ نکته‌ای دال بر مغایرت تصویب بودجه با اکثریت نسبی به چشم نمی‌خورد. از سوی دیگر ارجاع این موضوع به مجمع عمومی سازمان ملل می‌‌تواند باعث شود موضع ایالات متحده به شدت تضعیف شود چرا که همراه کردن انبوه کشورهای دیگر در مخالفت با بودجه پیشنهادی به سادگی امکان‌پذیر نیست.
اصلاحات مورد نظر بولتون و دولت متبوع وی، در این شامل تاسیس دفتر قومیت‌ها، افزایش نظارت بر فعالیت‌های سازمان ملل و تایید دفاتر جدید برای حقوق بشر و صلح‌سازی یا نگاهبانی از صلح می‌شوند. آمریکایی‌ها در این میان چند درخواست فرعی دیگر همانند تدوین سیاست‌هایی برای حمایت از افشاگران و افرادی که اسرار مربوط به دولت‌های حکومت‌های غیرمسؤول را فاش می‌کنند و حذف و تعدیل فرآیندهایی که درگذر زمان کارایی خود را از دست داده‌اند، را نیز مطرح کرده‌اند.
نیاز به اعمال برخی تغییرات و انجام اصلاحات در سازمان ملل امری پذیرفته شده است. مواردی که آمریکایی‌ها به آن اشاره می‌کنند، پیش از این مورد حمایت اکثر کشورهای اروپایی، متحدان آمریکا در سرتاسر جهان و حتی شخص دبیرکل سازمان ملل قرار داشته است. تاکیدهای مکرر بولتون بر لزوم اعمال هرچه سریع‌تر ‌این اصلاحات و لحن تهدید‌آمیز وی مبنی بر انسداد روند تایید بودجه،‌در این میان به مذاق هیچ کس خوش نیامده است؛ به نحوی که اگر چند ماه پیش ائتلافی از قریب به 60 کشور جهان خواهان تسریع روند اصلاحات در سازمان ملل بودند، اکنون در پرتو روش‌های منحصر به فرد بولتون، تعداد این کشورها به کمتر از انگشتان یک دست تقلیل یافته است.
این کاهش همراهی، اما باعث نشده است تا آمریکایی‌ها دست از اعمال فشار برای حصول به نتیجه مطلوب خود بردارند. پاترسون، قائم‌مقام بولتون در جریان سخنرانی خود موارد متعددی را به عنوان ایالات متحده نام برده و به صراحت تهدید می‌کند که در صورت عدم توجه به این موارد، واشنگتن نخست نسبت به عدم تایید این بودجه تمامی تلاش خود را به کار بسته و حتی در صورت شکست در این عرصه، اقدامات دیگری را در پی خواهد گرفت. پاترسون هر چند این اقدامات دیگر را بر نمی‌شمارد اما به نظر می‌رسد مقصود وی عدم پرداخت سهم آمریکا از بودجه سازمان ملل و ایجاد بحران در تامین بودجه این سازمان است.
پاترسون در سخنان خود، سازمان ملل را نهادی جدید با کارکردی قدیمی دانسته و با طنزی تلخ از زیرمجموعه‌های این سازمان به عنوان گروه‌هایی با شکل و شمایل قرون وسطا یاد کرد که کارکرد و هدف مشخصی ندارند. وی با اشاره به اختلافات موجود میان طرفین بر سر تصویب بودجه افزود: در حال حاضر بخش عمده‌ای از بودجه سازمان ملل صرف «دوباره‌کاری» و «فعالیت‌های غیرضروری» می‌شود.
قائم مقام سفیر دایم آمریکا در سازمان ملل در ادامه خود اختلاف میان دولت و سازمان ملل را اینگونه برشمرد.
1- افزایش کارکرد مراکز اطلاع‌رسانی عام سازمان ملل
به باور آمریکا این مراکز عمدتاً کارکرد مناسبی نداشته‌اند، به همین دلیل سال‌ها پیش با اصرار آمریکا سازمان ملل دفاتر اطلاع‌رسانی خود در اروپای غربی را جمع کرد و تنها به یک دفتر متمرکز در بروکسل اکتفا کرد. ایالات متحده اکنون خواهان تداوم این روند در آمریکای شمالی و تمامی نقاط دیگر جهان، تا حداکثر میزان ممکن، است.
2- کاهش هزینه، تعداد و مدت زمان کنفرانس‌ها و ملاقات‌ها
تعداد ملاقات‌های برنامه‌ریزی شده که در حدود 2 سال گذشته به عدد حیرت‌آور مورد رسیده است، می‌تواند و باید حداقل پنج درصد کاهش یابد. این کاهش ناچیز پنج درصدی، خود باعث خواهد شد تا مبلغ چهار میلیون دلار صرفه‌جویی شده و این مبلغا صرف اولویت‌های دیگر شود.
از سوی دیگر ملاقات های سازمان ملل باید در فاصله زمانی معین برگزار شده و برآورد منطقی در مورد دوران و تکرار آنها وجود داشته باشد. ملاقات‌های درون گروهی مربوط به گروه‌های فرعی یا زیرشاخه‌های جانبی گروه‌های فرعی باید با کمک‌های داوطلبانه برگزار شود. در موارد بسیاری ضروری باید لزوم برگزاری آنها به اطلاع مجموعۀ مربوطه رسیده و نهایت دقت در مورد مدت زمان برزگرای آن اعمال شود. از سوی دیگر ایالات متحده پیشنهاد می‌کند که کمیتۀ کنفرانس‌ها، که عموماً در سال‌های اخیر به حاشیه رانده شده است حذف شده و از این طریق باز هم دلارهای دیگر برای صرف در اولویت‌های بالاتر فراهم شود. دبیرکل سازمان ملل همزمان موظف است که با شناسایی و به کارگیری ابزارهای ارتباطی مدرن تعداد هزینۀ برگزاری سایر دیدارها و گردهمایی را بیشتر تا حد امکان کاهش دهد.
3- افزایش اقتدار و انعطاف‌پذیری به نفع دبیرکل
در دسامبر 2003 مجمع عمومی سازمان ملل به دبیرکل اختیار داد که 50 پست سازمانی را بتواند در صورت نیاز از دپارتمانی به دپارتمان دیگر منتقل کند. به عبارت دیگر دبیرکل امکان آن را یافت که بتواند با توجه به نیازها و اولویت‌ها نسبت به باز توزیع منابع انسانی و مالی اقدام کند. ایالات متحده هر چند نسبت به عدم استفادۀ کامل از این اختیارات توسط دبیرکل که تا پایان سال 2005 اعتبار داشت – انتقاد می‌کند، اما همزمان معتقد است که دبیرکل سازمان همانند هر مدیرعامل در سازمان‌های بزرگ اداری دیگر نیازمند اختیاراتی است که به وی امکان ادارۀ مؤثر مجموعه را بدهد. بنابراین پیشنهاد می‌شود که دبیر کل اجازه و امکان باز تعریف مناصب و پست‌ها و باز توزیع منابع مالی از اولویت‌های پایین به بالا داده شود. از سوی دیگر بهتر است برای خدماتی چون بخش ترجمه و یا فتوکپی، تاکید بیشتری بر بخش خصوصی شود.
4- کاهش هزینه اضافه مسافرت
در حال حاضر هیات‌های کشورهای عضو و کارشناسان عضو بدنۀ سازمان ملل و مجموعه‌های جانبی آن از خدماتی به مراتب بیشتر از کارکنان ثابت سازمان ملل برخوردار می‌شوند. با حذف این موارد می‌توان سالانه چندین میلیون دلار صرفه‌جویی کرد و آن را اولویت‌های دیگر اختصاص داد. استفاده از سیستم ویدیو کنفرانس می‌تواند مانع تکرار مسافرت‌های غیرضروری شود.
5- حذف سازمان آموزش برای پیشرفت زنان
سازمان‌ بین‌المللی تحقیق و آموزش برای پیشرفت زنان از ابتدا قرار بود برای کمک‌های دواطلبانه فعالیت کند و به تدریج سهمی ثابت از سازمان بودجه را به خود اختصاص دهد. علت این امر را باید در بی‌اعتمادی کمک‌کنندگان اولیه در توانایی این سازمان برای فراهم آوردن خدمات مورد نیاز آنها به صورتی اقتصادی دانست. ما اعتقاد داریم که اینجا سازمان عملاً به دلیل کارکرد ناموفق خود باید حذف شود.
6- حذف و یا کاهش انبوه‌ مشاوران
در بسیاری از دپارتمان‌ها و دفاتر، دبیرکل با بازتعریف پست‌ها خواهان افزایش منابع مالی برای به خدمت‌گیری مشاوران شده است. مجمع عمومی باید توجه خود را به این بخش معطوف کند. استفاده از اشماوران باید منطقی شده و اطمینان حاصل شود که مشاوران جایگزین یک پست حذف شده نمی‌شوند.در حال حاضر در بخش‌هایی چون دپارتمان اقتصاد و روابط اجتماعی، دفتر کمیسیونر عالی حقوق ‌بشر و... این نگرانی وجود دارد.
7- ادغام دفاتر
بسیاری از ادارات و دفاتر سازمان ملل دارای دفاتر فرعی متعدد در شهرهایی نزدیک یکدیگر هستند. برای مثال اغلب دفاتر سازمان ملل در واشنگتن دی‌سی و نیویورک دارای دو دفتر فرعی هستند. در حالی که یک دفتر در نیویورک به راحتی می‌تواند کار هر دو دفتر را انجام دهد. در اروپا نیز غالب دفاتر سازمان ملل دارای شعبی در بروکسل و ژنو هستند. این در حالی است که یکی از این دفاتر می‌تواند کلیۀ امور را سازمان دهد.
8- هماهنگ‌سازی فن‌آوری اطلاعات در میان آژانس‌های سازمان ملل
تدوین استراتژی فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات باید مورد بررسی قرار بگیرد. سازمان‌ها، دپارتمان‌ها و دفاتر نباید سیستم‌هایی جداگانه و مستقل خریداری کنند که با سیستم‌های دیگر موجود در سازمان ملل هماهنگ نباشد. تدوین این استراتژی علاوه بر افزایش بهره‌وری می‌تواند به برقراری ارتباط ساده‌تر منتهی شود. از سوی دیگر با حصول به این هماهنگی هزینۀ گزاف، تهیۀ کپی‌های متعدد از یک گزارش کاهش خواهد یافت.
9- استعمارزادایی بدون تبلیغات
ایالات متحده همراه با منشور سازمان ملل از فرآیند استعمارزدایی حمایت می‌کند. با این وجود معتقد است که بنا بر مادۀ 73 تخصیص زمان دوران سلطه و حکومت در اختیار قدرت مسلط است. ما از هر نوع پیشرفت واقعی در عرصۀ حذف استعمار و استقلال مستعمراتی که هم‌چنان بنا به ملاحظات سیاسی در وضعیت نامشخص به سر می برند، استقبال می‌کنیم. اما همزمان معتقدیم که نیازی به تبلیغات عمومی برای کسب حمایت در این راستا نیست. ما معتقدیم که بررسی وضعیت فعلی باید بر عهدۀ آژانس‌های تخصصی قرار بگیرد و سفرهای زاید و مذاکرات متعدد و بی‌حاصل با قدرت‌های حاکم حذف شود. در حال حاضر آژانس های تخصصی و سازمان‌ ملل به بررسی این موضوع می‌پردازند.
10- مشارکت‌های فنی قطع شود
در حال حاضر سالانه 8/42 میلیون دلار صرف مشارکت فنی میان بخش‌های فرعی سازمان ملل با بخش‌های عمومی یا خصوصی کشورهای دیگر می‌شود. این هزینه در حالی صرف می‌شود که عموماً دولت کشور مزبور از چنین همکاری و یا حتی نتایج آن بی‌اطلاع است. ما معتقدیم که این مشارکت‌های فنی باید به سرعت پایان یابد.
11 –نیازی به صندوق مالی نیست
برای مواجهه با آثار تورم و تلاطم نرخ تبدیل ارز به دبیرکل پیشنهاد صندوقی را داده است که با کمک اعضا شکل گرفته و تجدید منابع مالی آن براساس صرفه‌جویی های پیش‌بینی شده صورت می‌گیرد. ما معتقدیم زمان شکل‌گیری این صندوق فرا نرسیده است وبهتر است صبر کنیم تا دلار قدرت و ارزش خود را به دست آورد. در این شرایط اگر براساس ارزش دلار تقویت شده و تورم پایین و باز هم نیازی به تشکیل این صندوق بود،‌ اعضا می‌توانند در مورد آن تصمیم بگیرند.
12- جلسات گروه‌های کارشناسان دولتی حذف شود
هزینۀ برگزاری جلسات گروه‌های متخصصان و کارشناسان دولتی یا تبدیل به یکی از عوامل نگرانی شده است. برگزاری جلسات متعدد در شرایطی صورت می‌گیرد که نتایج این گردهمایی‌ها هرگز عملیاتی نمی‌شود؛ این جلسات باید تنها در شرایطی برگزار شود که نیازی جدی به آنها احساس می‌شود اما اکنون به صورت پی‌درپی شاهد برگزاری چنین جلساتی در مورد موضوعاتی واحد هستیم. اگر قرار باشد دستاوردهای هر جلسه به کار بسته نشده و کشورهای عضو به همان روش سابق به کار ادامه دهند، جلسات متعاقب هم به شکست منتهی خواهد شد. در شرایطی که با محدودیت‌های مالی مواجهه هستیم و اولویت‌های بسیاری نیز وجود دارد که به دلیل کمبود منابع مالی به آنها پرداخت نمی‌شود. ایالات متحده به شدت مخالف تداوم این جلسات است.
13- تامین داطلبانۀ منابع مالی برای گردهمایی سازمان ملل در مورد جنگل‌ها و برنامه‌های زیست‌محیطی
ما معتقدیم تامین هزینۀ گردهمایی سازمان ملل در مورد جنگل‌ها و برنامه‌های زیست‌محیطی سازمان ملل باید به صورت داوطلبانه صورت بگیرد. بنابراین بودجۀ در نظر گرفته شده از سوی سازمان ملل برای هر دو بخش باید کاهش یابد. در مورد نیز ما خواهان توضیحات دبیرکل و علت نیاز به ایجاد پست‌های جدید هستیم.
14- تعیین معیارهای عملکرد بهتر برای دفتر مبارزه با مواد مخدر و جنایت
درمورد این دفتر معتقدیم از زمان حضور آنتونیو ماریا کوستا به عنوان رییس در سال 2002، پیشرفت‌های قابل توجهی در مورد مدیریت و مسؤولیت‌پذیری روی داده است. ما معتقدیم باید کارهای بیشتری در بودجه‌بندی مبتی بر نتایج حاصل شده از فعالیت‌ها و در نهایت تعیین نشانگرهای دقیق کارایی صورت پذیرد. اقدامات این دفتر در زمینۀ کمک‌های قانون وظرفیت‌سازی برای مبارزه با جریام سازماندهی شدهف تروریسم، مواد خدر، پول‌شویی و قاچاق انسان کاملاً منطبق با سیاست‌های آمریکاست. این دفتر همچنین براساس موادر پیش‌بینی شده در آیین‌نامۀ بودجه، تعداد جلسات و گزارشات خود را کاهش داده است. با توجه به روند موفقیت‌آمیز این دفتر نباید تعجب کرد اگر کمک‌های داوطلبانۀ بسیاری در اختیار آن قرار گیرد تا صرف اجرای برنامه‌های مهم شود.
15- معیارهای عملکرد کمیسیاریای پناهندگان و آوارگان مشخص شود
ما از اقدامات در جهت تقویت فرهنگ مدیریت کارآمدو مسؤولیت‌پذیر حمایت کرده و از تلاش‌های اخیری که برای حصول به اهداف استراتژیک معین شدهف صورت می‌گیرد هم قدردانی می‌کنیم. ما از می‌خواهیم که به تلاش‌های خود ادامه داده و معیارهای مبتنی بر کارکرد و خروجی نهایی تعیین کند. با توجه به حساسیت‌ عملکرد این بخش از می‌خواهیم که برای تحقق اهداف خود تلاش بیشتری به خرج دهد.
16- کمیته‌های مربوط به فلسطین حذف شوند
ایالات متحده خواهان حذف کمیتۀ «اعمال حق غیرقابل انکار مردم فلسطین» و بخش «حقوق فلسطینیان» است چرا که به نظر می‌رسد کارکرد این دو با توجه به روند فعل ضرورتی ندارد و بهتر است هزینۀ صرف شده در این موارد به سمت و سوی یافتن و تحقق راه‌حلی پایدار در نزاع فلسطینیان و اسراییل هدایت شود.
ایالات متحده عملا با فعالیت این دو بخش مخالف است و این مخالفت را در تمامی جلسات مجمع عمومی اعلام کرده است. تعداد قطعنامه‌های پیشنهادی، نهادهای مدنی مرتبط با این مرکز، تعداد بازدید از صفحات اینترنتی پایگاه و حتی ارزیابی مثبت از گراش کمیته، معیارهایی بی‌معنی و نامفهوم هستند. ایالات متحده به شدت با صرف منابع مالی محدود سازمان ملل برای تداوم فعالیت‌های یک جانبه و جهت‌دار سیاسی مخالف است.
17- حذف سه هزار دریف
ایالات متحده با خشنودی از اقدام دبیرکل در جهت حذف سه هزار ردیف بودجه‌ای برای فعالیت‌هایی که عملاً ثمربخش نبوده و یا به نوعی دوباره‌کاری محسوب می‌شوند، تقدیر کرد و از او می‌خواهد که این روند را ادامه دهد. ایالات متحده از دبیرکل می‌خواهد که به جای حذف ردیف‌های اضافی در هنگام ارایه بودجۀ اطلاعات لازم را به تدریج در اختیار مجمع عمومی قرار دهد.
18- اقدام مشترک و تصویب نهایی بودجه
نظرات ایالات متحده در مورد ترکیب بودجۀ دوسالانۀ سازمان ملل مشخص شده است‌، هر چند مباحث متعداد دیگری هم باقی مانده است که در جریان‌ دیدارها و جلسات غیررسمی بیان می‌شود. ما معتقدیم با تیعین اولویت‌ها، حذف فعالیت‌های زایدف افزایش کارایی و یافتن راه‌های ابتکاری برای مدیریت منابع‌،‌ می‌توان در نهایت از وجود منابع مالی لازم برای فعالیت‌های مهم و اولویت‌دار سازمان ملل اطمینان حاصل کرد و در نهایت اطمینان داشت که روند اصلاحات در این سازمان هم‌چنان به پیش خواهد رفت.
اظهارات پاترسون در مورد دلایل مخالفت آمریکا با بودجۀ پیشنهادی هر چند خود دارای تناقضات متعددی است، اما عموماً نشات گرفته از توافق جمعی پیشین بر سر کاهش هزینه‌های سازمان ملل می‌باشد. تناقض موجود در اظهارات پاترسون مربوط به بخشی است که وی خواهان حذف دو کمیتۀ مرتبط با فلسطین می‌شود چرا که نظراتی به زعم وی یک‌جانبه دارند! اما همزمان خواهان افزایش بودجه برای دفتر مبارزه با جنایت سازمان ملل می‌شود چرا که فعالیت‌های آن با سیاست‌های آمریکا در یک راستاست.
چنین تناقضاتی از یک سو و رفتار خشن و لحن گروگان‌گیرانۀ بولتون باعث شده است تا ائتلاف موافقان اصلاح ساختار سازمان ملل عملاً شکسته شود. در چنین وضعیتی است که «امییر جونز پاری» سفیر دایم بریتانیا و سازمان ملل پیشنهاد آمریکا برای تدوین بودجه‌های موقت را تا زمان نهایی شدن تکلیف بودجه 2 سالانه رد کرده و با انتقاد از سیاست آمریکا برای تدوین بودجه‌های موقت را تا زمان نهایی شدن تکلیف بودجه 2 سالانه رد کرده و با انتقاد از سیاست آمریکایی ها می‌گوید که آنها تنها به اهداف خود فکر می‌کنند و نمی‌اندیشند که این بلاتکلیفی چه اثرات نامطلوب و مخربی بر فعالیت سازمان ملل خواهد داشت. ژاپنی‌هاف متحدان و وفادار واشنگتن هم در این میانه به ستوه آمده‌اند. آنها که سهمی در نزدیک به سهم 22 درصدی آمریکا در تامین بودجۀ سازمان ملل را پرداخت می‌کنند، ترجیح داده‌اند در مقابل درخواست‌های مکرر آمریکایی‌ها برای اتخاذ مواضعی مشابه سکوت کنند. این سکوت ژاپنی‌ها آن چنان آزاردهنده بوده است که بولتون خطاب به سفیر ژاپن می‌گوید: تصویب بودجه آخرین پنجرۀ گشودۀ مانده رای اعمال اصلاحات در سازمان ملل است، نگذارید این پنجره بسته شود. جواب سفیر ژاپنی،‌ در برابر اظهارات بولتون باز هم مطابق معمول لبخندی کم رنگ و سکوت بود. سکوتی که به نظر می رسد آخرین امیدهای «نابودگر» را برای حذف نیمی از سازمان ملل نقش برآب خواهد کرد.