هاشمی : حرف اول و آخر را افکار عمومی می‌زند

 مهدی غنی: دیشب در سالن اجتماعات وزارت کشور مردان و زنانی که در سال هایی از جوانی شکنجه و زندان رژیم قبل از انقلاب را تجربه کرده اند، در سنین میانسالی و کهنسالی گردهم آمدند و یاد آن دوران را گرامی داشتند. پس از گذشت ۲۷ سال از پیروزی انقلاب این اولین باری است که از آنها به عنوان پیشکسوتان انقلاب تجلیل می شود. مبتکر این برنامه بنیاد شهید انقلاب اسلامی بود که به مناسبت بیست و هشتمین سالگرد پیروزی انقلاب این برنامه را تدارک دیده بود. این هموطنان در حالی که از نظر فکری و سیاسی گرایشات متفاوتی داشتند اما همگی در براندازی رژیم شاه متفق القول بودند و بدین منظور دست به اقداماتی زدند که منجر به بازداشت و شکنجه آنها شد. شکنجه هایی که سرانجام خشم مردم را برانگیخت و به سقوط رژیم انجامید.جالب است که در جمع آنان از همه اقشار جامعه از بالاترین سطوح مدیریت کشور تا شهروندان عادی و مشاغل آزاد کوچک و بزرگ دیده می شد. برخی از آنان همچنان فعالیت سیاسی را اما در قالب های جدید دنبال می کنند. با این تفاوت که شور و حماسه دوران جوانی با عقلانیت و پختگی دوران میانسالگی عجین شده و از آنها مردانی سیاستمدار ساخته است.کسانی که سال ها در کنار هم در سلولی کوچک روز و شب گذرانده بودند بعد از پیروزی انقلاب و رهایی از زندان پراکنده شدند. هر کس به شهر و دیار خود رفت و در گوشه ای از کشور مشغول شد.
برخی سر ناسازگاری با انقلاب و نظام پیشه کردند و اختلافات درون زندان ها را به جامعه پس از انقلاب تسری دادند و داستان تلخی که ضربه های عمیقی بر پیکر انقلاب نوپا زد.اما آنها که همچنان بر آرمان های انقلاب وفادار ماندند در این سال ها دور از یاران سابق نظاره گر و یا دست اندرکار نگران روند انقلاب و آرمان هایی بودند که برایش هزینه سنگینی پرداخته بودند. دوره اصلاحات که فرهنگ نهادسازی و تشکل گرایی رواج و فضا پیدا کرد، برخی از این آرمان خواهان تشکلی صنفی را به نام کانون زندانیان مسلمان قبل از انقلاب سازمان دادند و تلاش کردند یاران سابق را گرد هم آورند که هم اکنون نیز تداوم دارد. گهگاه یاران سلول گردهم می آیند و از گذشته ها یاد می کنند و شاید درددلی. اما این بار فراخوان این زندانیان سابق از سوی یک نهاد دولتی صورت گرفته است که به منظور بزرگداشت رنج های آنان برپا شده است.
در این نشست بیش از هزار تن شرکت داشتند. حضور خانواده های این زندانیان جمعیت متنوعی را از نظر سنی و فرهنگی و طبقاتی ایجاد کرده بود. حضور روحانیونی که قبل از انقلاب در زندان بودند نیز در این نشست چشمگیر بود.در این نشست جواد منصوری استاد دانشگاه که به تازگی به عنوان هیات مدیره کانون زندانیان سیاسی قبل از انقلاب انتخاب شده است خاطراتی از نحوه دستگیری و بازجویی خود برای حضار بیان کرد.سپس خانم فرنگیس قاسمی قطعه شعری تحت عنوان از محرم تا محرم که از سروده های قبل از انقلاب است اجرا کرد. خانم دباغ نیز با تشکر از برگزارکنندگان که به قول وی بعد از بیست و هفت سال خداوند به دل هایشان انداخته از این پیشکسوتان یادی کنند خاطراتی از شکنجه های ساواک گفت.او توصیف کامل این شکنجه ها را غیرممکن دانسته و به حضار توصیه کرد خود حضوراً از موزه عبرت بازدید کنند. دباغ گفت: نیمه شبی دخترم را برای شکنجه بردند و بعد از مدتی از سوراخ در سلول دیدم دو سرباز زیربغل او را گرفته اند و کشان کشان داخل بند آوردند سپس او را روی پتویی رها کردند که من فکر کردم او مرده است و خدا را شکر کردم که از دست جلادان نجات یافته است.در این نشست از تعدادی از زندانیان به عنوان نماینده سمبلیک جمع حاضر تجلیل به عمل آمده و لوح تقدیر به آنها اهدا شد. اکبر هاشمی رفسنجانی، مهدی کروبی و چند تن دیگر این الواح را به افراد اهدا کردند.کروبی در این مراسم سخنی نگفت اما در پایان هاشمی رفسنجانی سخنان کوتاهی بیان کرد و ضمن اشاره به نقش موثر این پیشکسوتان در ایجاد و پیشبرد انقلاب آنها را مسئول حفظ انقلاب نیز دانست.
وی گفت: نسل امروز تصویر درستی از کاری که شما کردید ندارد. در آن شرایط امید پیروزی نبود. بذری می کاشتند که آیندگان ثمر آن را ببرند.هاشمی سختی شرایط آن زمان را به خرد شدن دانه های روغنی در میان دو سنگ آسیاب تشبیه کرد که حاصل آن روغنی پاک و مصفا است.وی ضمن اشاره به نقش همه اقشار انگیزه مذهبی را در کشاندن توده مردم به صحنه از همه موثرتر و فراگیرتر دانست و گفت: اگر این توده های مذهبی نبودند معلوم نبود ما تا کی در زندان می ماندیم. امام هم می گفتند تا مردم به صحنه نیایند به توفیق نمی رسیم، ایشان همتشان این بود که مردم را به صحنه بیاورند.رفسنجانی به حرکت مردم در جریان انجمن های ایالتی و ولایتی اشاره کرد که پس از سرکوب پانزده خرداد به سکون و محاق فرو رفت و آن را با حرکت مردم در سال ۵۶ مقایسه کرد و نتیجه گرفت که مردم در این سال دیگر عقب ننشستند و تا آخر ایستادند.وی علت این مقاومت را ناشی از تلاش مستمر روحانیت، دانشجویان و نیروهای مجاهد دانست که در این فاصله به مردم آگاهی داده بودند.رفسنجانی سپس به شرایط حاضر اشاره کرد و در اهمیت مسئله افکار عمومی سخن گفت و اعلام کرد: حرف اول و آخر را افکار عمومی خواهد زد و نباید از این مسئله غفلت کنیم.به گفته وی الان دشمنان ما به انقلاب طمع کرده اند و روز به روز هم گستاخ تر می شوند. این وظیفه میهنی و انقلابی است که خودمان در صحنه باشیم و مردم را هم در صحنه نگه داریم تا با حضور مردم بر مشکلات فائق آییم.