دیپلماسى پکن براى سال ۲۰۰۶

* شاخصه‌هاى بین‌المللى در سال ۲۰۰۵ چه بوده اند؟
** اوضاع بین المللى سال ،۲۰۰۵ در مجموع آرام و پایدار بود، اما عناصر مبهم و متزلزل کننده، رویکرد جدیدى را نمایان کرده است. به طورى که بسیارى کوشیده اند تا از طریق همکارى به صلح و توسعه دست یابند. چند قطبى گرایى و جهانى سازى اقتصاد، که با هم در تعامل هستند، تغییرات عمیقى را در روابط بین الملل و ساختار منافع بین المللى ایجاد کرده اند. چند قطبى گرایى تسریع رقابت براى نظم جهانى فشرده تر شده است. جهانى سازى اقتصاد پیوسته عمیق تر مى شود و کشورها نیز به دلیل همکارى هاى بیشتر به یکدیگر وابسته تر شده اند.
تهدیدات امنیتى غیرسنتى نیز سربرآورده اند. تروریسم همچنان اشاعه مى یابد و فجایعى مانند سونامى، توفان ها، زمین لرزه ها و آنفلوآنزاى مرغى بارها و بارها رخ داده و خسارات بسیارى به بشر وارد کرده اند. تمام کشورها بیش از پیش به درک این نکته رسیده اند که براى مقابله با چالش هاى جهانى باید همکارى جهانى داشته باشند. رشد اقتصاد جهانى در کل ادامه داشته، اما چالش ها و ریسک هاى مؤثر در تحولات اقتصاد جهانى افزایش یافته است. حفظ اقتصاد جهانى پایدار و متعادل و توسعه پایدار آن به موضوع مهمى براى همه کشورها مبدل شده است. مشکلات خاص پیش روى کشورهاى در حال توسعه در عرصه جهانى سازى نیز توجه بسیارى را به خود معطوف کرده است.
* چین در سال ۲۰۰۵ در مواجهه با اوضاع پیچیده و پراتفاق بین المللى به چه موفقیت هاى دیپلماتیکى دست یافت؟
 ** از ابتداى سال ۲۰۰۵ شروع مى کنم. ما تحت رهبرى کمیته مرکزى حزب کمونیست چین و با حمایت مردم توانستیم درک خود از خدمت به مردم و تأمین منافع عمومى را افزایش دهیم و با ذهنى آرام با تغییرات وفق پیدا کنیم. ما به خوبى و با موفقیت، مسائل مهم را به انجام رساندیم و براى کمک به توسعه اجتماعى و اقتصادى کشور و تحقق آرمان اتحاد سرزمین مادرى خود با جدیت تلاش کردیم.
ما در حسن همجوارى و همکارى با کشورهاى همسایه به پیشرفت هاى جدیدى رسیدیم؛ اعتماد متقابل و همکارى با اتحادیه کشورهاى شرق و جنوب شرق آسیا (آ.سه.آن) را بهبود بخشیدیم و همکارى عملى با سازمان همکارى هاى شانگهاى را توسعه دادیم. ما موفق شدیم چین را به عنوان یک عضو ناظر وارد سازمان همکارى هاى منطقه اى جنوب آسیا (SAARC) کنیم. در زمینه مسأله هسته اى شبه جزیره کره نیز به نقش سازنده خود و پیشرفت گفت وگوهاى شش جانبه ادامه دادیم. روابط ما با بسیارى از قدرت ها، پیشرفتى پایدار داشته است.
«هو جین تائو» و «جورج بوش» رؤساى جمهورى چین و آمریکا پس از چند دیدار و ارسال چندین نامه و انجام گفت وگوهاى تلفنى به توافق رسیدند که در جهت اعتماد متقابل بکوشند و به منظور بهبود روابط سازنده همه جانبه چین و آمریکا، همکارى ها و تفاهمات خود را افزایش دهند. چین و روسیه نیز بیانیه مشترک نظم جهان در قرن بیست و یکم را امضا کردند و مذاکراتى در باب امنیت استراتژیک انجام دادند. این دو کشور، نخستین تمرین نظامى مشترک خود را با موفقیت انجام دادند و اکنون همکارى هاى استراتژیکى میان روسیه و چین به مرحله جدیدى رسیده است. چین و اتحادیه اروپا نیز در سى امین سالگرد روابط دیپلماتیک خود همکارى هاى استراتژیکى همه جانبه خود را تحکیم بخشیدند. همکارى هاى دوستانه چین با کشورهاى در حال توسعه هم پیوسته عمیق تر شده است.
هو جین تائو در اجلاس آسیا و آفریقا و کنفرانس باندونگ شرکت و پیشنهادهاى جدیدى را براى آغاز شیوه جدیدى از همکارى هاى استراتژیک میان آسیا و آفریقا مطرح کرد. وى همچنین در سازمان ملل متحد، راهکارهاى جدیدى را براى حمایت از کشورهاى در حال توسعه ارائه کرد که با استقبال زیادى مواجه شد. چین در چارچوب اجلاس هاى همکارى چین و آفریقا و چین و اعراب براى همکارى بیشتر با کشورهاى در حال توسعه کوشیده و روابط خود با سازمان هاى منطقه اى آمریکاى لاتین را تعمیق کرده است.
چین در زمینه دیپلماسى چند جانبه رویکرد فعالى داشته است. در روند اصلاح سازمان ملل متحد، چین تلاشهاى زیادى براى هدایت این اصلاحات در مسیر صحیح داشت. رهبران چین در سال ۲۰۰۵ در نشست کشورهاى گروه ۸ و کشورهاى در حال توسعه، اجلاس شصتمین سال تأسیس سازمان ملل متحد، سیزدهمین نشست غیررسمى همکارى هاى اقتصادى آسیا - اقیانوسیه (APEC) دومین کنفرانس جهانى رؤساى مجالس کشورها، نشست جهانى جامعه اطلاعاتى (WSIS) و یک سلسله کنفرانس هاى دیگر شرکت داشتند و سیاستهاى داخلى و خارجى چین را گسترش دادند و نشان دادند که چین به مسیر تحولات صلح آمیز اعتقاد دارد.
چین همواره تلاش کرده است تا از اصطکاک هاى تجارى بپرهیزد و همکار ى هاى سودمند دوجانبه با کشورها را عمیق تر کند. بسیارى از کشورها معترف بوده اند که چین یک اقتصاد بازارى کامل است. ما براى نخستین بار اجلاس وزیران دارایى و رؤساى بانک مرکزى گروه ۲۰ را با موفقیت میزبانى کردیم.
در عین حال چین براى سیزدهمین بار، تلاش تایوان را براى بازگشت به سازمان ملل متحد و سازمان بهداشت جهانى ناکام گذاشت. کنگره ملى خلق، قانون ضدجدایى طلبى را تصویب کرد. گرانادا و سنگال روابط دیپلماتیک خود را با چین از سرگرفتند. چین همچنین سعى کرد منافع و حقوق مشروع شهروندان خود در داخل و خارج را تضمین کند.
* در سال گذشته گرایش به سوى چینى ها بیشتر شد. شما این پدیده را چگونه مى بینید؟ ارزیابى شما از نقش چین در امور بین الملل چیست؟
** چین به عنوان بزرگترین کشور در حال توسعه، طى چند سال اخیر، توسعه اى پایدارو سریع داشته که هم براى مردم چین و هم براى سایر کشورها سودمند بوده است. بخش عمده اى از کشورها از توسعه چین استقبال و حمایت مى کنند. توسعه مسالمت آمیز چین داراى دو بعد توسعه و هارمونى داخلى و گسترش صلح و همکارى هاى خارجى بوده است. چین تلاش خواهد کرد که با گسترش همکارى هاى دوجانبه سودمند با سایر کشورها، توسعه خود را محقق کند و از این طریق، صلح جهانى را بهبود بخشد و دستاوردهاى نوع بشر را ترقى دهد.
در پس زمینه توسعه جهانى و تعمیق وابستگى متقابل کشورها به یکدیگر، چین در سیاست خارجى خود تلاش مى نماید تا منافع خویش را حفظ کند و منافع مشترکى با همه کشورها بیابد. ما دغدغه هاى خود را در نظر داریم، اما به سایر کشورها نیز بى اعتنا نخواهیم بود. چین همواره نیرویى براى حفظ صلح جهانى و بهبود توسعه است.
* سال ،۲۰۰۶ نخستین سال اجراى یازدهمین دوره برنامه پنجساله چین است. برنامه هاى دیپلماتیک بلندمدت و میان مدت این کشور طى این دوره چه خواهند بود؟
** در پنجمین اجلاس عمومى شانزدهمین کمیته مرکزى حزب کمونیست چین (که از ۸ تا ۱۱ اکتبر سال ۲۰۰۵ برگزار شد) طرحى براى دیپلماسى چین تدوین شد.
وظیفه اصلى، آن خواهد بود که با ایجاد، حفظ و گسترش فرصت هاى مهم استراتژیک، یک محیط خارجى آرام و صلح آمیز براى روند نوسازى خود به وجود آوریم و تا حد امکان دوستانى براى خود بیابیم. در این ارتباط، باید چشم انداز علمى خود به توسعه را حفظ کنیم، پرچم صلح، توسعه و همکارى را برافراشته نگه داریم، به سیاست خارجى صلح پایبند باشیم، با زمان حرکت کنیم، دوستى و همکارى با سایر کشورها را گسترش دهیم، با تفاوت ها کنار بیاییم و براى رسیدن به وضعیت هاى سودمند تلاش کنیم.