عمر با برکت

دکتر علی منتظری / رییس جهاد دانشگاهی
برادر جهادگر، زنده یاد دکتر سعید کاظمی آشتیانی بنا به فرمایش رهبر معظم انقلاب اسلامی از فرزندان صالح انقلاب و رویش های مبارکی بود که آینده تابناک توسعه علمی کشور را نوید می داد. وی یکی از جهادگران برجسته و پژوهشگران پرتوان کشور بود که در جهاد دانشگاهی متولد شد، رشد کرد و درنهایت با عزت و افتخار در این نهاد انقلاب اسلامی بالید و عروج کرد.
کاظمی جهادگری مومن، مخلص، معتقد به راه امام (ره)، رهبری، شهدا و حامی محرومان و مستضعفان بود. او به راستی که از دین به دنیافروشان و مرفهین بی درد متنفر بود.
عشق و علاقه او به رهبر فرزانه انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای بر کسی پوشیده نبود. هنگامی که به محضر ایشان نائل می شد به توده ای از انرژی تبدیل می گشت.
اگرچه حیات کاظمی کوتاه بود ولی عمرش با برکت بود. او پروژه های بسیار بزرگی را راهبری و مدیریت کرد که هم برای جهاد دانشگاهی عزت و افتخار به وجود آورد و هم برای ایران اسلامی و جامعه علمی و پژوهشی کشور غرور آفرید.
خدمات بی شمار دکتر کاظمی تنها در سطح جهاد دانشگاهی و کشور خلاصه نشد بلکه او در اوج جوانی به بلوغی بین المللی دست یافت. او را در خاورمیانه و اروپا و آمریکا هم به خوبی می شناختند. پیام های تسلیتی که ما در سوگ او از شخصیت های علمی بین المللی دریافت کردیم گواه این ادعا است.
نقش کاظمی در جهاد دانشگاهی بی بدیل بود. جبران این ضایعه برای ما در جهاد غیرممکن و ناشدنی است؛ اگرچه فرهنگ سازمانی ما تولد «کاظمی»های دیگری را نوید می دهد تا راه او را بپیمایند و تلاش های بر زمین مانده او را کامل سازند که هم ادای دینی باشد به روح بزرگ او و هم تسکینی باشد برای خانواده داغدارش.
کاظمی به معنای واقعی کلمه یک جهادگر بود و به جهاد دانشگاهی و خدمت در آن عشق می ورزید. بی مزد و منت و بی نام و نشان شبانه روز خود را وقف آرمان ها و اهداف جهاد دانشگاهی کرده بود و علی رغم مسوولیت های متعدد و مهم در این نهاد انقلاب اسلامی تنها به حقوقی مختصر بسنده کرده بود. هیچگاه برای خود درخواست مادی نداشت اما همیشه به فکر همکاران و زندگی آنان بود.
کاظمی روح ناآرامی داشت و لحظه ای از حرکت باز نمی ایستاد. هر روز فکر و طرح تازه ای داشت و در عمق وجودش عزت و سرافرازی میهن اسلامی را در عرصه های بین المللی جست وجو می کرد. اقدامات ارزنده او در این زمینه ها خود داستان بلندی دارد که کوتاهی این نوشتار، قلم را عاجز می کند.
دریغ و درد که او ما را با کوله باری از اندوه و غم تنها گذاشت و رفت و اینک ماییم و این ماتم بزرگ. بار سنگینی که در نبود او بر گرده نحیف خود احساس می کنیم درد و اندوه ما را دوچندان می کند؛ اما چه باک که فرزندان معنوی امام (ره) و رهبر فرزانه انقلاب عزم را جزم کرده اند تا با توکل به فضل و رحمت الهی راهی را که او برای ما گشود تا پایان ادامه دهند و نام و یاد این جهادگر فقید را زنده نگاه دارند.
بار دیگر این ضایعه را به رهبر معظم انقلاب اسلامی، مردم شریف ایران اسلامی، جامعه علمی و پژوهشی کشور، تمامی اعضای خانواده بزرگ جهاد دانشگاهی به ویژه همکاران عزیزم در پژوهشکده رویان جهاد دانشگاهی و جهاد دانشگاهی واحد علوم پزشکی ایران و از همه مهمتر به خانواده داغدارش، پدر و مادر، همسر، فرزندان و برادران او تسلیت می گویم و از درگاه احدیت برای آن عزیز سفر کرده علو درجات و برای خود و بازماندگان صبر مسئلت می نمایم.
عاش سعیدا و مات سعیدا