آموزش و پرورش ره به کجا می‌برد؟

علی‌اکبر اشعری
عدالت بستر رویش فضیلت هاست. همانگونه که ظلم شوره زاری است که فضیلت ها را می میراند. انسان نیز فطرتا عدل گرا و ظلم ستیز است، اسلام هم که بنابر اصل چهارم قانون اساسی باید «کلیه قوانین و مقررات مدنی، جزایی، مالی، اقتصادی، اداری، فرهنگی، نظامی، سیاسی و غیر اینها» براساس موازین آن استوار باشد، مردم را به قسط و عدل فراخوانده است: «لقد ارسلنا رسلنا بالبینات و انزلنا معهم الکتاب والمیزان لیقوم الناس بالقسط.» اینها همه مقتضیاتی هستند که حکومت را در برقراری عدالت اجتماعی یاری می دهند. اما حکومت برای استقرار عدالت با یک چالش جدی نیز روبه رو است؛ کسانی که وصول تمنیات خود را در گرو عدالت گریزی و ظلم به دیگران جست وجو می کنند، به هیچ وجه عدالت گستری را برنمی تابند و با تمام توان درصدد مقابله برخواهند آمد و در این رویارویی از همه شیوه های شناخته و ناشناخته بهره می گیرند.
از سویی تجربه سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی نشان داده است که راز و رمز توفیق انقلاب اسلامی در همه عرصه ها مردم مؤمنی هستند که گاه در کسوت بسیج مرزهای جغرافیایی میهن اسلامی را در مقابل تهاجم دشمن پاسداری می کنند و گاه در عرصه علم و دانش مرزها را درمی نوردند و قله های به ظاهر دست نایافتنی علم را فتح می کنند. غرض این که باید راز حضور مردم در صحنه و قدرت اعجاب انگیز ایمان مردم را شناخت و با تبیین سازوکارهای مناسب از آن بهره جست. چه؛ مردم ما، هم بنا به فطرت انسانی خود و هم باتوجه به آموزه های دینی به ویژه با خاطره هایی همواره زنده از عدالت علوی و عاشورای حسینی مشتاق استقرار عدالتند و خوب می دانند مهمترین چالش رویاروی انقلاب اسلامی بی عدالتی است که چنانچه ریشه بدواند، انقلاب را همچون عصای موریانه خورده حضرت سلیمان از درون تهی می کند و می پوساند. اما نکته حائز اهمیت این است که همین مردم باید رایحه عدالت را استشمام کنند تا رفتار عدالت گرایانه را باور کنند. عدالت به شعار نیست و شعار عدالت دیر نمی پاید مگر آنگاه که به عمل درآید.
گسترده ترین عرصه ارتباط دولتمردان در جامعه و با مردم آموزش و پرورش است. حدود یک میلیون نفر شاغل در آموزش و پرورش و میلیون ها دانش آموز و خانواده های ایشان که به صورت مستقیم و غیرمستقیم نظاره گر سیاست ها و عملکرد دولت در آیینه آموزش و پرورش هستند و بسیاری از قضاوت ها درمورد دولت از مدارس به جامعه انتقال پیدا می کند. ضمن اینکه معلمان که قرار است دانش آموزان را به فضائل اخلاقی ازجمله عدالت بیارایند، باید بتوانند به راحتی الگوهای روشن و قابل ملاحظه ای از عدالت اجتماعی را به آنها بنمایانند. نزدیک ترین صحنه های عدالت برای دانش آموزان و معلمین عدالت در آموزش و پرورش است؛ از عدالت در برخورداری از امکانات آموزش و پرورش در همه نقاط میهن اسلامی تا عدالت در برخورداری معلمین در مقایسه با سایر کارکنان دولت و حتی عدالت در برخورداری معلمین در مقایسه با کارکنان ستادی این وزارتخانه و...