محرم و عاشورای 84

محمدکاظم انبارلویی
محرم و عاشورای 84 حال و هوای دیگری دارد. امروزه در محافل عمومی کوچه، بازار و خیابان در حسینیه‌ها، مساجد و تکیه‌ها حتی اتوبوس‌ واحد و تاکسی همه از شرارت آمریکا و غرب علیه منافع ملت ایران سخن می‌گویند.
محرم و عاشورای 84 از جهاتی شباهتی به محرم و عاشورای 57 دارد. در محرم و عاشورای 57 همه مشت‌ها گره کرده و یکصدا علیه تبهکاری‌ها و مظالم و ستم آمریکا و شوروی و قدرت‌های اروپایی بود همه با خود می‌گفتند ، آمریکا از شوروی بدتر ، شوروی از آمریکا بدتر و این دو از انگلیس بدتر و... مردم همه یک حس مشترک داشتند و آن این حس بود که قدرت‌های جهانی دست به دست هم داده‌اند تا ملت ایران را از پیشرفت باز دارند و استقلال کشور را زیر پای قلدری و زورگویی خود له کنند.
در چنین فضایی بود که همه ملت پذیرفتند هزینه ایستادگی در برابر زورگویی‌ها را بپردازند و تردیدی در فداکاری‌ها و جانفشانی‌های خود نکنند.
اکنون موضوع فعالیت‌های هسته‌ای صلح‌آمیز ایران به صورت یک خواست و عزم ملی در آمده است و آحاد ملت یک حس مشترک در این مورد دارند و آن را نماد پیشرفت و جبران عقب‌ماندگی‌ها می‌دانند.
هر جا که می‌روی با هر کس، با هر مرام و مسلکی سخن می‌گویی سخن از ایستادگی و مقاومت و کوتاه نیامدن در برابر زیاده‌خواهی‌های دشمنان اسلام و ایران است.
همه یک تحلیل و یک برداشت و یک فهم از ماجرا دارند. راستی قصه چیست؟ و ماجرا کدام است؟
بهمن سال 57 که امام‌خمینی(ره) اراده فرمود از پاریس به تهران بیاید، همه قدرت‌های عالم جمع شدند تا با واسطه و بی‌واسطه به او بفهمانند به صلاح شما نیست به ایران بیایی، او این ادراک نیرومند را داشت که وقتی قوای اهریمنی و شیطانی همه بر یک چیز توافق دارند و مانع آن می‌خواهند بشوند معلوم است در آن منافعی و خیری نهفته است اکنون ما هم همان وضعیت را داریم.
وقتی دو سال پیش وزرای خارجه سه قدرت اروپایی سراسیمه به تهران آمدند و شرط و شروطی برای فعالیت‌های هسته‌ای ایران گذاشتند آن وقت ما باید درک می‌کردیم که در این نعمت الهی قدرتی نهفته است که این طور سراسیمگی و اضطراب را در آنها برانگیخته و می‌خواهند با هزار التماس مارا از آن باز دارند.
امروز هم که پنج قدرت هسته‌ای جهان که بر انبوهی از سلاح‌های مخرب و کشتار جمعی تکیه زده‌اند به علاوه قدرت اقتصادی اول اروپا بیانیه صادر می‌کنند ملت ما را از هیچ می‌خواهند بترسانند، باید فهمید گوهر گرانبهایی در دست ما است که می‌خواهند آن را بربایند.
طی هفته گذشته شاهد صدور بیانیه‌ها و اطلاعیه‌ها و موضع‌گیری‌هایی از سوی گروه‌ها و احزاب و آحاد ملت بودیم که همه یکصدا مطرح می‌کردند که ما نباید یک ذره هم در این وادی کوتاه بیاییم و این واقعاً درک مهم و تحسین ‌برانگیزی است.
مردم می‌گویند چگونه این ننگ را بپذیریم که اکنون دشمن جدی اسلام و مسلمین یعنی اسراییل غاصب دارای دویست کلاهک هسته‌ای و در قلب جهان اسلام تهدیدی جدی برای مسلمین باشد، اما ایران حق نداشته باشد حتی در مورد مواهب دانش هسته‌ای تحقیق کند!
دولت و مجلس نباید ذره‌ای در این امر تردید کنند که خروج از  ان‌پی‌تی در شرایط فعلی در جهت منافع و مصالح ملت ایران است.
مگر پرونده ایران به شورای امنیت برود چه می‌شود؟حداکثر آنها می‌توانند تحریم‌هایی را علیه ایران اعمال کنند. ملت ایران که      27 سال است مورد تحریم است و در این 27 سال تحریم برای او "نعمت" بوده نه "نقمت"، پس چرا فکر کنیم رفتن پرونده ایران به شورای امنیت برای ایران مضر است.
اگر غرب واقعا با خروج ایران از ان‌پی‌تی و اخراج بازرسان سازمان انرژی اتمی از مراکز هسته‌ای ایران به هدف خود یعنی نرسیدن ایران به چرخه سوخت می‌رسد!، بگذارید این حماقت را مرتکب شوند!
با این موضع شرورانه و درعین حال احمقانه، ما به همه چیز خواهیم رسید وآنها به زودی خواهند دید که در این تعامل چه کسی آسیب می‌بیند. غرب برای تهدید ملت ما روزهای خوبی را انتخاب نکرده است و این ناشی از غفلت ، جهل و حماقت آنهاست. این روزها ملت در سراسر کشور به یاد امام حسین(ع) و یاران او آموزه‌های جوانمردی، پایداری، شجاعت، حریت و شهادت را تمرین می‌کنند.
روزهای تاسوعا و عاشورای حسینی امسال که مصادف است با روز پیروزی خون بر شمشیر و سالروز پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی به رهبری امام‌خمینی(ره)، ملت یکپارچه به خیابانها خواهند آمد و به دولت‌‌های زورگوی جهان خواهند گفت؛ ما زیر بار زور نمی‌رویم و این ننگ تاریخی را نخواهیم پذیرفت و از حق خود دست نخواهیم کشید.