وداع با سستى

بهره بردارى از پروژه عظیم میدان گازى پارس جنوبى، به خودى خود کفایت مى کند تا ذهن جمعى ایرانیان متقاعد شود که ایام پایانى دوره مسؤولیت خاتمى، الزاماً ایام ته نشین شدن انرژى و انگیزه او نیست. کمابیش در خاطره سیاسى جامعه ما جا افتاده است که سیاستگذاران هر قدر به پایان دوران حکمرانى خود نزدیک تر مى شوند به همان میزان از صلابت و جدیت ایشان کاسته مى شود و در ورطه سستى گرفتار مى آیند. خاتمى، اما در سایه منش و عهد خود بر این قاعده نانوشته، قلم بطلان کشیده است. افزون بر «عمل» خاتمى که مؤید انگیزه و انرژى اوست، «سخن» دیروز او هم بر این واقعیت مهر تأیید زد. وى در مراسم افتتاح این پروژه تصریح کرد که به رغم همه بى مهرى ها، حلقه تلاش براى پیشرفت کشور را از گوش خود و کابینه اش به در نخواهد کرد. بر این منش حکومتى، فعل و قول خاتمى گواه است. آن سخنان به خوبى ثابت مى کند که نشاط و طراوت دولت اصلاحات، تنها متعلق به دوره بهار فعالیت دولت نیست بلکه در فصل خزان کابینه هم، زردى و پژمردگى بر چهره خاتمى و یارانش ننشسته است.
آنچه دیروز در صحراى عسلویه به بار نشست، بنیان یک بناى سترگ است که براى پیشرفت و آبادانى ایران، حکم پایه و استوانه را دارد. در سایه این اقدام زیربنایى، گام بلندى در مسیر استقرار شالوده هاى توسعه کشور برداشته خواهد شد. از سوى دیگر نفس انجام چنین طرح سترگى جز بر حسب اشتیاق بى پایان خاتمى براى تحقق ایده «ایران آباد، آزاد و مستقل» قابل تحلیل نیست. نشانه دیگرى که در این اقدام به چشم مى آید، دورى خاتمى از نگرشى است که بعضاً فرایند انتقال قدرت را مبتنى بر استراتژى «زمین سوخته» تدوین مى کند. او دیروز تصریح کرد که به همکاران خود در دولت تأکید خواهد نمود که مراحل عقد قرارداد براى بخش هاى بعدى این طرح را سریع تر عملى کنند تا دولت هاى آینده، بابت انجام بخش هاى دیگر طرح، با مشکلات کمترى مواجه باشند. به این اعتبار خدمت دیروز دولت اصلاحات نشانگر دست کم دو شاخصه مهم در تفکر خاتمى است: نخست آنکه در عرصه آبادانى کشور، روز اول و روز آخر نشناسد و در تمامى ایام با انگیزه اى یکسان خدمت کند. دیگر آنکه طرح ها و پروژه هاى ملى را در کمند داد و ستدهاى سیاسى گرفتار نکند.