سودان، پاداش به شورشیان

عملی شدن پروژه صلح میان دولت مسلمان سودان با مسیحیان شورشی تحت الحمایه آمریکا در جنوب این کشور , اگرچه به ظاهر می رودتا به بیش از 20 سال جنگ و خونریزی و ویرانگری دراین کشور آفریقائی خاتمه دهد , ولی برای نخبگان و دلسوختگان جامعه این کشور , پدیده خوش آیندی نیست . زیرا به منزله اعطای پاداش به کسانی است که طی دو دهه اخیر , به عنوان عوامل مرگ 1,5 میلیون نفر از مردم و هدم و نابودی بخشی از صنایع , کارخانجات و توانمندی اقتصادی این کشور شناخته شده اند.
« جان گارانگ » شورشی مسیحی سودان که اخیرا در میان استقبال دولتیان این کشور وارد خارطوم شد و بالاترین سمت حکومتی پس از ریاست جمهوری یعنی معاون اول رئیس جمهور را برعهده گرفت , از نظر ملت سودان مسبب جنگ بیست و چند ساله میان مسلمانان و مسیحیان سودان و عامل اصلی سوق دادن کشور به سمت تجزیه و خودمختاریهای پر زیان در جامعه این کشور شناخته می شود. با این همه , او نه تنها توانست خود را تا « نفردوم » در هرم قدرت سودان ارتقا دهد , بلکه مهمتر از آن توانست افراد مورد اعتماد خود را در کابینه جدید سودان که کابینه ای ائتلافی با شورشیان مسیحی است جای دهد و تاسفبارتر اینکه به خود مختاری درجنوب سودان دست یافته , رهبری حکومت خودمختار آن سامان را نیز برای مدت 6 سال عهده بگیرد . پس از آن نیز تکلیف حکومت جنوب و سرنوشت تمامیت ارضی سودان نیز قرار است در یک همه پرسی عمومی به رای مردم گذارده شود.
بحران به همین جا نیز خاتمه نمی یابد بلکه قانون اساسی سودان نیز به نفع شورشیان تغییر یافته 28 درصد کرسی های دولت و مجلس به آنان که 7 درصد جمعیت راتشکیل می دهند واگذار می گردد و همچنین ثروتهای نفتی سودان میان شمال و جنوب تقسیم می شود و قوانین اسلامی که قوانین رسمی حاکم بر کشور است درجنوب این کشور که قلمرو مسیحیان سودان است اعمال نخواهد شد.
مع الوصف البشیر رئیس جمهور سودان روز دیدار خود با « جان گارانگ » را « روز صلح واقعی » نامید! یقینا برای گارانگ و طیف کسانی که از روند تجزیه طلبی و جنایات 20 ساله وی در سودان حمایت کرده اند , این روز , روز پیروزی است ولی آیا برای دولتمردان سودانی , می توان این دیدار و توافقهای حاصله را « پیروزی » نامید؟