موانع بصیرت (بخش نهم و پایانی)

علی شیرازی
نامه حضرت علی(ع) به مالک اشتر نخعی، پیامی به همه انسانهاست. به همه زمامداران و رؤسا که قدرتطلب نشوند و به قدرت به عنوان ابزاری برای خدمت به مردم نگاه کنند. اگر همه ما به قدرت نگاه ابزاری داشتیم، در همان حدی که برای هدف نهایی ما کاربرد داشته باشد به آن علاقه پیدا میکنیم و اگر جایی مانع پیشرفت و نیل ما به آن هدف نهایی باشد، به راحتی از آن چشم میپوشیم. اگر قدرت هدف ذاتی و اصیل ما شد، در اینجا دین و ارزشها هم فدای قدرت میشود. انسانها هم فدای قدرت ما میشوند.
امام بزرگوار میفرمود: "هیتلر حاضر بود تمام بشر از بین برود و خودش در آن قدرت ... باقی باشد، آن نژاد بالاتر و این چیزی که در مغز هیتلر است، در مغز همه شما هست."
اگر ما هم غفلت کنیم، قدرت برایمان هدف میشود و از هیتلر بدتر میشویم. قدرتطلبی برای همه، بد و مانع بصیرت است.
بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران میفرمود: "قدرتطلبی از هر که باشد از شیطان است؛ میخواهد رئیس جمهور آمریکا قدرتطلبی کند یا یک طلبهای در مدرسه بخواهد قدرتطلبی کند یا یک امام جمعهای در مرکزی که دارد. اگر وضع این باشد که قدرتطلبی در کار بیاید و کار اینکه: من این طور باید باشم، بشود، بداند که این از شیطان است. شیطان این تزریق را از ابتدا کرده است و ما را هم از این راه، بیشتر از جاهای دیگر میتواند بازی بدهد؛ که تو فلانی هستی! تو چه هستی! دیگران چیاند! از این معانی. هیچ فرقی بین آن آدمی که به حسب ظاهر قدرتمند دنیاست و دارد باز هم دنبال قدرت میگردد، با آن آدم زاهدی که توی یک صومعه نشسته است، در این جهت نیست که اگر هر دوشان بگویند: من اینطور، این زاهد بگوید: من این زاهد هستم! من چه! یا آن بگوید: من قدرتمند هستم! هر دویش از شیطان است، بلکه این فسادش بیشتر از آن است. خودخواهی همیشه اسباب این است که انسان را به فساد بکشد. تمام فسادهایی که در عالم پیدا میشود، از خودخواهی پیدا میشود، از حب جاه، از حب قدرت، از حب مال و از امثال اینهاست و همهاش برمیگردد به حب نفس و این "بُت" از همه بزرگتر است و شکستنش هم از همه مشکلتر است."(1)
وقتی کسی دچار حب نفس، دنیاگرایی و قدرتطلبی شد، کر و کور میشود. قلبش تاریک میگردد. به همین علت بدترین انسانها میشود.
امام صادق(ع) میفرمایند: "بدترین شما آن کس است که دوست دارد سروری پیدا کند؛ تا مردم به سویش توجه کنند و به دنبالش حرکت نمایند."(2)