برای حرکت در مسیر استحکام

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
روزهای آینده برای شکل گیری ترکیب جدید مدیریت کشور , روزهای حساسی است . از یکطرف رئیس جمهور منتخب درحال رایزنی برای انتخاب اعضای هیئت دولت جدید است و از سوی دیگر دشمنان انقلاب و نظام برای آشفته ساختن فضای جامعه در تلاشند تا از هر موضوعی بعنوان یک اهرم فشار استفاده کنند و حتی مسائلی را مطرح سازند که در طرح آن هیچ امیدی به موفقیت آنها نمی رود ولی بهرحال , نوعی « عقده گشائی » تلقی می شود.
تکلیف نیروهای انقلاب در مقطع کنونی چیست نکات مهمی وجود دارد که سرفصل های اصلی تکلیف همه را فهرست می کند و توجه به آنها می تواند گره گشا باشد.
1 ـ فصل انتخابات به پایان رسیده , رئیس جمهور جدید برگزیده شده و امروز حمایت از دولت جدید و همدلی با کسانیکه قرار است برای یک دوره 4 ساله عهده دار مسئولیت باشند , یک ضرورت است که دقیقا بازگو کننده نیازهای مقطع کنونی تلقی می شود.
خوشبختانه اقبال عمومی جامعه و مسئولین نظام نیز در همین مسیر طبیعی , شکل گیری شده و همه نیروهای انقلاب در جهت تلاش برای ارتقا سطح خدمت رسانی دولت آینده به مردم , اعلام آمادگی کرده اند و این حرکت ممدوح و مبارکی است که باید از آن استقبال کرد.
2 ـ یکی از مسائل مهمی که پیش رو قرار دارد , ترکیب دولت آینده است . این از اختیارات قانونی رئیس جمهور منتخب است که با مشاوره ها و بهره گیری از همفکری دلسوزان نظام , ترکیب تیم همکاران خود را انتخاب کند و در معرض قضاوت نمایندگان مجلس شورای اسلامی قرار دهد.
گمانه زنی هائی صورت می گیرد و البته تا حدودی هم طبیعی بنظر می آید که در یک جامعه زنده و فعال سیاسی , دیگران هم درباره احتمالات آینده , نقطه نظرات خود را بیان کنند. اما گاهی اظهارات و مواضعی به گوش می رسد که بوی تحکم دارد و طوری منعکس می گردد که گویا قرار است « بایدها و نبایدها » را برای دولت آینده و کل نظام فهرست کنند که البته مسموع نیست و حتی شایسته بنظر نمی رسد که کسانی خود را در مقام اعلام مواضع رئیس جمهور جدید قرار دهند و احیانا بخواهند نکاتی را دیکته کنند. اهمیت و حساسیت قضیه زمانی بیشتر می شود که توجه داشته باشیم تلاش برخی افراد و گروهها برای تبدیل شدن به سخنگوی رئیس جمهور جدید , یک حرکت فرصت طلبانه است.
نکته مهمی که در این زمینه وجود دارد و مشخصا مورد تاکید رهبری , مراجع عظام , موجهین و خود رئیس جمهور منتخب نیز هست , اینست که بایستی از تمامی ظرفیت های نظام و از همه کسانیکه در خدمت اسلام و انقلاب و کشورند و صداقت و صلاحیت و کاردانی و کارآئی آنها به اثبات رسیده , در جایگاه مناسبی بهره گیری شود. این بهترین موضع برای خدمت به انقلاب و نظام و کشور است.
اینکه کسانی با نگرش خاص و از یک زاویه بسته به رئیس جمهور توصیه کنند که فقط از یک جناح بهره گیری کند و نیروهای خدوم دیگری را که تعلق خاطری به جناح بندیهای رایج در کشور ندارند , کنار بگذارد و تعمدا نادیده بگیرد , راهکار منطقی و عاقلانه ای نیست و با مصالح کشور منافات دارد.
3 ـ صحنه فعالیت دولت با صحنه یادگیری سیاسی برای یک گروه خاص سیاسی , تفاوتهای عمده ای دارد که نخستین مواردش به جامعیت حرکت دولت , مقبولیت عام و ضرورت پرهیز از برخوردهای گروهی و جناحی باز می گردد. اشتباه بزرگی خواهد بود اگر کسانی به دولت جدید توصیه کنند که اشتباهات بعضی دولتمردان گذشته را تکرار کند.
4 ـ نکته مهمی که لازم است به دولتمردان و مسئولین جدید کشور یادآوری شود اینست که از بالا بردن توقعات مردم درحدی که حتی خود نیز قادر به انجام تعهداتشان نباشند , بپرهیزند. در مقام سخن , می توان در یک سخنرانی و اظهارنظر , همه چیز را از نو ساخت و دگرگون کرد. اما در میدان عمل , حتی کوچکترین اقدامات سنجیده و حسابشده هم , بایستی از نظم و قانونمندی خاصی پیروی کند.
به مصلحت دولت جدید نیست که به تردیدها دامن بزند و این باور غلط را ایجاد کند که حتی بخش های سالم , نیرومند , کارآمد و مخلص نظام اجرائی که در خدمت نظام و انقلاب و کشور قرار دارند , احیانا دستخوش تغییرات خواهند شد. مصالح کشور و منافع ملی ما اقتضا می کند که در مسیر تثبیت ارزشها و آرمانها و مشخصا در جهتی حرکت کنیم که نشان دهیم اصول و بنیان حرکت نظام و سیاستهای کشور بویژه در بخش اجرائی , با قوت و قدرت بیشتری در مسیر استحکام به پیش خواهد رفت  انشاالله