بسماللهالرحمنالرحیم
حضور یکپارچه و معنی داری که مردم سلحشور خوزستان در روز جمعه به نمایش گذاشتند، همچون آبی که بر آتش فتنه ها ریخته می شود، صحنه سیاسی خوزستان عزیز را پاک و مصفا ساخت.
در این مراسم پرشکوه، اقشار مختلف مردم خوزستان، ضمن اعلام همبستگی خود با اسلام وانقلاب و نظام مقدس جمهوری اسلامی، اقدامات تفرقه افکنانه دشمنان انقلاب را محکوم ساختند. این برای نخستین بار نیست که دشمنان ملت برای تامین اهداف ناپاک خود، سعی دارند به تحریک قومیت ها بپردازند، ایجاد اختلاف نمایند و با دامن زدن به مسائلی که احیانا بر اثر ندانم کاری این و آن بوجود آمده، در صدد سواستفاده برآیند.
خوشبختانه یاران و یاوران انقلاب اسلامی در طول دوران 27 ساله اخیر، دوستان و دشمنان خود را به خوبی شناخته اند و دیگر در این زمینه به قطعیت رسیده اند که دشمن از هر فرصتی برای عقده گشائی و دامن زدن به مسائل داخلی بهره می برد و برای دامن زدن به مشکلاتی که احیانا دوستان ناآگاه و دشمنان شرور بوجود آورده اند، از هیچ کوششی فروگذار نخواهد کرد.
این روزها مسئولین نظام در هر رده از مسئولیت که هستند، کاملا آگاهند که آمریکا پشت پرده تحریک قومیت ها در ایران و هر کشور اسلامی و حتی غیر اسلامی دیگر قرار دارد. ولی جای تعجب است که چرا همین مسئولین، به دانسته های خود عمل نکرده اند و بر اساس آگاهیهای محرز خود، تصمیم نگرفته اند و نمیگیرند؟
قرار است وزرای اطلاعات و کشور با حضور در کمیسیون امنیت ملی وسیاست خارجی مجلس شورای اسلامی به تجزیه و تحلیل مسائل خوزستان بپردازند و نکات تازه ای را در این مقوله مطرح سازند. وزیر اطلاعات از دستگیری عده ای از عناصر مرتبط با حوادث خوزستان خبر داده و تصریح کرده است که سر نخ های این قضیه را شناسائی کرده است. اما آیا وزارت اطلاعات واقعا تمامی دست اندرکاران تحریک قومیت ها را شناسائی کرده ودر صدد مقابله با آنهاست؟
تلخ است ولی واقعیت اینست که پاسخ سئوال بالا، قطعا منفی است و وزارت اطلاعات در عین آنکه دست اندرکاران تحریک قومیت ها در برخی احزاب حاکم را می شناسد و خطر ناشی از تحرکات روزافزون و شتابنده آنها را کاملا احساس می کند، ولی تا امروز نه تنها درصدد هشدار به آنها ومقابله با آنها برنیامده که حتی بطرز حیرت انگیزی در برابر این اقدامات غیرمسئولانه، سکوت کرده است. فراموش نکنیم که برخی مقامات باصطلاح مسئول که متاسفانه هنوز هم تریبونهائی را هم در اختیار دارند، از هر فرصتی برای تحریک قومیت ها و دامن زدن به مسائل قومی ونژادی، سواستفاده میکنند.
برخی از احزاب حاکم که اتفاقا مورد بی اعتنائی مردم نیز قرار گرفته اند، سعی دارند با تحریک قومیت ها، عقده گشائی کنند و اینهمه اقدامات مخاطره آمیز آنها دقیقا در برابر چشمان مقامات امنیتی کشور رخ می دهد. اما جای تعجب است که چرا واکنش جدی، موثر و متناسب با ابعاد خطرات محتمل، را شاهد نیستیم؟
البته ممکن است در پاسخ گفته شود که ما تذکرات لازم را به افراد و گروههای ذیربط داده ایم. ولی این پاسخ کفایت نمی کند و چنین موضعی، مسئولانه بنظر نمی رسد. چرا که اولا افراد و گروههای عامل تحریکات قومی، چنان اراجیفی را «درگوشی» به کسی نگفته اند که «پاسخ در گوشی» را ایجاب کند و ثانیا حتی هنوز هم به تحریکات قومی خود همچنان گستاخانه ادامه می دهند. آنها تدریجا در مسیری گام برمی دارند که یک «مشکل امنیت ملی» را برای کل نظام به وجود می آورند و این قابل تحمل نیست و بایستی بهرقیمت ممکن به این بازی رسوا و بدفرجام خاتمه داده شود.
هرگز پذیرفتنی نیست که عوامل اصلی تحریک قومیت ها از یک «حاشیه امن» برخوردار باشند و چون درون حاکمیت و درون احزاب باصطلاح حاکم قرار دارند، از هرگونه پاسخگوئی، پیگیری، محاکمه و مجازاتی مصون باشند ولی مشتی عناصر فریب خورده که تحت تاثیر همین تبلیغات قرار گرفته اند، دستگیر و محاکمه و مجازات شوند. این جملات، هرگز بدین معنی نیست که عملکرد فریب خوردگان، توجیه و از آنها «رفع اتهام» شود بلکه مسئله اینست که تا زمانی که با عوامل آشکار و نهان تحریک قومیت در کشور، «برخورد ریشه ای» و متناسب با ابعاد شرارت آنها صورت نگیرد، یقینا این مسائل بطور کامل و برای همیشه، حل وفصل نخواهد شد.
اگر مسئولین نظام پذیرفته اند که آمریکا در پشت پرده تحریک قومیتها در ایران قرار دارد که البته دارد، پس تمامی علل و عواملی که دست اندرکار تحریک قومیتها هستند، حتی اگر در احزاب حاکم «لانه گذاری» کرده اند و از بلندگوهای رسمی نظام اجرائی هم سخن می گویند، یقینا «در خط آمریکا» قرار دارند و لاجرم برای تامین اهداف آمریکا تلاش میکنند؟
نمی توان با این مقوله حساس و سرنوشت ساز که مستقیما به «قلمرو امنیت ملی کشور» مربوط می شود، با رودربایستی برخورد کرد. در طول دوره 27 ساله حیات نظام جمهوری اسلامی، کم نبوده اند عناصر خائنی که در سطوح بالای مدیریت نظام هم قرار داشته اند ولی برای تامین اهداف دشمنان انقلاب و نظام و کشور عمل می کرده اند و البته بعضا به سزای خیانت خود نیز رسیده اند. نباید تصور کنیم که با مماشات در قبال چنین عناصری، می توان سودی را برای نظام جمهوری اسلامی تضمین کرد. بلکه بعکس، فقط با برخورد جدی و موثر در قبال چنین عناصری است که می توان منافع و مصالح نظام و انقلاب و کشور را تضمین نمود.