امروز با جهانگیر شهدادى

* آقاى شهدادى، کتاب گل و مرغ شما اخیراً منتشر شده، انگیزه شما از پرداختن به نقاشى گل و مرغ چه بود؟
** یکى از راه هاى شناخت آثار هنرى، بررسى مفهومى و کشف نمادهاى فرهنگى دگرگون شده در آنهاست. چون بیشتر ماهیت و فضاى کلى نقاشى ایرانى بررسى شده است. اما رابطه شکل هاى تصویر شده با باورهاى زمان خود و دوران گذشته از نظر دور مانده است.
براى بررسى مفهومى، در میان شاخه هاى گوناگون نقاشى ایرانى، من گل و مرغ را انتخاب کردم، چون اولاً به صورت جدى به آن پرداخته نشده است. این نام میان شعر و نقاشى ایرانى قرار دارد و بنابراین احتمال مفهوم هاى مشترک بین این دو هنر احساس مى شود. در هنر نقاشى، گل و مرغ موضوعى بین المللى است. در طول دو قرن و نیم بسیارى از نقاشان سرشناس یا گمنام ایرانى به نقاشى گل و مرغ پرداخته اند. در نقاشى ایرانى عوامل فرمایشى جاى خود را به شکل هاى انتخابى نقاشى داده اند و بیان کننده عواطف فردى او هستند.
* آیا شما بر اساس تئورى هاى از پیش آماده به سراغ تحقیقات نقاشى گل و مرغ رفته اید یا در حین تحقیقات، نتایج کارتان را تئوریزه کرده‌اید؟
** من تمام سعى ام در این تحقیقات این بوده که خودم به کشف تازه اى دست پیدا کنم و اگر پیدا کردم، با دیگران در میان بگذارم. بر همین اساس من از قبل تئورى خاصى نداشتم و نه برنامه اى پیش رویم بوده است. بر حسب یک نیاز ذهنى و هنرى و پرسش هایى که در ذهن داشتم، تحقیقاتم را دنبال مى کردم و به یافته هاى تازه اى هم رسیدم که در کتاب آمده است.
* یافته هاى شما در این بررسى و تحقیق براى کدام گروه قابل استفاده است؟ براى دانشجویان رشته نقاشى یا نقاشان.
** این کتاب متعلق به دسته خاصى نباشد. در واقع این گپى که عمیقاً بین اهل قلم و نقاشان برقرار شده بعد از اواخر قاجار، مى خواستم این کتاب لااقل بتواند اشاره اى بکند که هر دو حوزه متوجه بشوند هنوز نقاط مشترکى بین ادبیات و نقاشى وجود دارد، مخصوصاً در ایران. این نوع پژوهش ها بر این مبنا صورت مى گیرد که مورد استفاده همه قرار بگیرد.