هدف «جهاد اسلامی» حذف رژیم صهیونیستی است

* عقب نشینی یکجانبه رژیم صهیونیستی را از نوار غزه چگونه تحلیل می کنید و چه عواملی را در تصمیم اسرائیل برای تخلیه شهرک های یهودی نشین و اراضی اشغالی غزه موثر می دانید؟
** برای تحلیل این اقدام اسرائیل ابتدا لازم است پشتوانه ایدئولوژیک و سیاسی آن را مورد توجه قرار داد. موجودیت رژیم صهیونیستی از یک طرح و یک کیان متشکل شده به گونه ای که پایه و اساس این رژیم از صد سال قبل بر توسعه طلبی و تثبیت نهاده شده است واکنون ما شاهد یک شکست در این برنامه ها هستیم . برای اولین بار است که رژیم صهیونیستی شهرک های یهودی نشین را تخلیه کرده و بخشی از خاک فلسطین را رها کرده است اگر چه این عقب نشینی ناقص و نیمه تمام است اما مسئله مهم تحول و دگرگونی در جوهره رژیم صهیونیستی است . رژیمی که تا قبل از این , هدف خود را در اسرائیل بزرگ میدید اکنون شاهدیم که این اهداف با بن بست مواجه شده و در حد یک طرح تئوریک باقی مانده است و حدود جغرافیایی آن هم محدود شده است .
اما باید پرسید که چه عاملی سبب شده تا پایه های ایدئولوژیک و سیاسی رژیم صهیونیستی پس از 50 سال متزلزل گردد . مبارزات , مقاومت ها و شهادت طلبی فلسطینی ها بعنوان اصلی ترین عامل در این زمینه مطرح است و این مقاومت ها در راس مبارزات ملت های مسلمان در برابر اسرائیل قرار گرفته است این موضوع موجب شده که ملت فلسطین به درستی راه و شیوه خود اطمینان پیدا کند. این , تنها آغاز راه طولانی پیش روی ماست .
* طرح خلع سلاح گروههای فلسطینی در غزه که از سوی آمریکا و رژیم صهیونیستی دنبال میشود , ممکن است زمینه ای باشد تا حکومت خودگردان و گروه های مقاومت فلسطین را به رویارویی با یکدیگر بکشاند. آیا راهکاری برای جلوگیری از این رودرویی اندیشیده شده است؟
** به اعتقاد ما تازمانیکه تمام گذرگاه ها , حریم هوایی و سواحل دریایی نوار غزه در اختیار اسرائیل قرار دارد و تا زمانیکه کرانه باختری رود اردن و بیت المقدس در اشغال هستند و ظلم و جنایات سربازان اسرائیل علیه فلسطینی ها تداوم دارد , چگونه می توانیم بپذیریم که خلع سلاح شویم در حالیکه هر آن امکان بازگشت اسرائیل به نوار غزه وجود دارد وهیچ اطمینانی به این رژیم وجود ندارد.
علاوه بر آن موضوعی که اکنون مطرح است مشارکت در بازسازی غزه می باشد و در این راه جنبش جهاد اسلامی هیچ مشکلی برای هماهنگی و گفتگو با گروههای دیگر و حتی با حکومت خود گردان ندارد. مهم اینست که مصلحت ملت فلسطین اکنون فراهم کردن زمینه برای ایجاد یک مرجعیت فراگیر ملی و اسلامی با مشارکت تمام فلسطینی هاست . این کانون خواهد توانست برای اداره نوارغزه تصمیم سازی کند و نباید اجازه داد که حکومت خود گردان به تنهایی برای این منطقه تصمیم گیری نماید.
چرا که هم اکنون ما شاهد آن هستیم که مقامات حکومت خودگردان از سوی اسرائیل برای خلع سلاح گروه های فلسطینی تحت فشار قرار دارد. ما به هر شکل ممکن جنگ داخلی میان فلسطینی ها را که یکی از اهداف طرح خلع سلاح است , حرام می دانیم ما معتقدیم که نقش سلاح مقاومت در غزه پایان نیافته چون تهدیدات اسرائیل پایان نیافته و تمام سرزمین فلسطین در اشغال است . شواهد تاریخی ثابت کرده که مذاکرات سازش هیچگونه فایده ای نداشته بلکه این مبارزات و مقاومت مردمی فلسطین بود که رژیم صهیونیستی را مجبور به ترک نوار غزه ساخت . انتظار داریم حکومت خود گردان این معادله را درک کند و با آن همراهی کند.
اگر حکومت خود گردان تحت فشار امریکا و اسرائیل در صدد باشد که گروه های فلسطینی را خلع سلاح کند , بیاید بداند که جهاد اسلامی به هیچ وجه سلاح خود را زمین نخواهد گذاشت و هدف ما حذف رژیم صهیونیستی است .
ما تلاش می کنیم ملت فلسطین را برای حمایت از مقاومت و سلاح آن بسیج کنیم .
* آقای ابوجهاد! نتوانستم پاسخ سوال خود را بگیرم . سوال من اینست با توجه به تعدد گروه های مقاومت و تفاوت در استراتژی و اهداف آنها و همچنین اختلاف دیدگاه با برنامه های حکومت خودگردان فلسطین , آیا درباره طرحی برای پیشگیری از رویارویی میان فلسطینی ها به توافق رسیده اید؟
**  هم اکنون یک کمیته عالی متشکل از اعضای تمام گروه های فلسطینی , وظیفه هماهنگی میان فلسطینی ها و حکومت خودگردان را بعهده دارد و همه طرف ها باید از تصمیمات این کمیته تبعیت کنند. اما هنوز این کمیته نتوانسته به نهاد مورد نظر برای اداره نوار غزه تبدیل شود و حاکمیت این منطقه را در اختیار بگیرد. متاسفانه حکومت خودگردان نشان داده که به شکل گیری این نهاد تمایل ندارد و اصولا نقطه اختلاف ما با آنان همین است . ما به حکومت خود گردان پیشنهاد می کنیم که میان دو گونه اسلحه فرق قایل شود. سلاحی که برای هرج و مرج استفاده میشود و مرجع پاسخگو ندارد و سلاحی که سازماندهی شده و علیه یک هدف والا همچون مبارزه با رژیم صهیونیستی استفاده می شود.
* بنظر میرسد جنبش جهاد اسلامی در مقایسه با حماس تمایل چندانی برای مشارکت در امور سیاسی فلسطین از خود نشان نمی دهد. برای مثال می توان به مشارکت حماس در انتخابات شوراهای شهر و انتخابات شوراهای دانشگاهی اشاره کرد و اینکه حماس تاکید کرده علیرغم ممانعت های موجود , در انتخابات آتی پارلمان فلسطین , فعالانه شرکت خواهد نمود.
دیدگاه جهاد اسلامی در این زمینه چیست؟
** نمی توان انکار نمود که تمام امکانات اقتصادی و سیاسی فلسطینی ها رسما در اختیار حکومت خودگردان به رهبری محمود عباس قرار دارد. در چنین شرایطی اگر در انتخابات شرکت کنیم و هیچگونه اختیار و امکاناتی برای خدمت به مردم و برآورده نمودن خواسته ها و انتظارات آنان نداشته باشیم . قطعا ناکامی ها و نارسائیها متوجه جهاد اسلامی خواهد شد. به همین علت ما اعتقاد داریم ابتدا لازم است وظایف و اختیارات مربوط به شوراها دوباره تبیین گردد تا به یک نهاد مردمی تبدیل شود. نباید شوراهای محلی به صورت یک نهاد اختصاصی در خدمت اهداف حکومت خودگردان و جنبش فتح باشد , اگر قوانین و مقررات شوراها و نیز مدیریت آن اصلاح شود از آن پس هرگونه اختلاف سیاسی بر آن بی تاثیر خواهد بود و بودجه شوراها نیز فقط در راه خدمت به مصالح و منافع مردم هزینه خواهد شد.
و اما درباره انتخابات پارلمانی هنوز مطمئن نیستیم که این انتخابات در راستای اهداف قرار داد اسلو قرار دارد یا نه و یا اینکه اسرائیل نقشی در برگزاری آن دارد یا خیر علاوه بر آن این اطمینان وجود ندارد که آیا حکومت خودگردان قصد دارد این انتخابات را عادلانه برگزار کند یا خیر؟
بدین ترتیب جهاد اسلامی نمی تواند در انتخاباتی مشارکت داشته باشد که درباره شکل و شرایط برگزاری و نیز عادلانه بودن آن تردید وجود دارد.
* البته من برای نقطه نظرات سیاسی و تحلیل شما احترام بسیار قائلم اما بنظر می رسد با تداوم این شیوه , حضور سیاسی جنبش جهاد اسلامی در میان عامه مردم و یا در اداره جامعه همیشه کمرنگ جلوه خواهد کرد. این در حالی است که گروه های جهادی دیگر مثل جنبش فتح وحماس با در پیش گرفتن استراتژی جدید و تفکیک قایل شدن میان عملیات نظامی علیه اسرائیل و مشارکت سیاسی , در واقع در هر دو جبهه نظامی وسیاسی اهداف خود را دنبال می کنند. علاوه بر آن نباید تردید نمود حرکت های سیاسی به همان اندازه اقدامات مسلحانه در پیشبرد آرمان فلسطین موثر خواهد بود. نظر شما چیست؟
**  لازم می دانم در این زمینه مقداری توضیح بدهم . جنبش جهاد اسلامی همواره خود را در حال مبارزه و مقاومت می داند و اعتقاد داریم که هرگونه اقدام سیاسی نیز باید در خدمت مقاومت باشد. باید بررسی کنیم که آیا حرکت های سیاسی در خدمت مقاومت است یا ضد آن و بر همین اساس موضعگیری می کنیم .
از طرف دیگر لازم است یاد آوری کنم که ملت فلسطین هنوز این احساس را ندارد که یک دولت مستقل دارد تا بتواند خود را برای مشارکت در انتخابات آماده کند و انتخابات اصلح را انجام بدهد. شما تصور می کنید که چرا ملت فلسطین به جهاد اسلامی و حماس بیش از سایر گروه ها علاقه و تمایل نشان می دهند؟
علت آن اینست که حماس بیش از سایر گروه ها علاقه و تمایل نشان می دهند اقبال ملت فلسطین از حماس و جهاد اسلامی اینست که این دو جنبش در راس مقاومت ضد صهیونیستی قرار گرفته و در هیچ مذاکراتی هم حضور نداشته اند.
و باز یادآوری میکنم که گستره نوار غزه تنها 1,6 از وسعت خاک فلسطین است نه تمام آن ! کرانه باختری و قدس هنوز در اشغال رژیم صهیونیستی قرار دارد و شهرک سازی ها همچنان ادامه دارد. در چنین وضعیتی ملت فلسطین نیاز به مقاومت و مبارزه دارد نه اقدامات سیاسی !
* همانطور که گفتم به نظرات شما احترام می گذارم و لیکن بسیاری از تحلیل گران بر این اعتقادند که اقدامات سیاسی و عملیات نظامی همچون دو بال پرنده می تواند هدف را پیش ببرد.
** این تحلیل را می پذیرم ولیکن ابتدا باید ببینیم شکل و فرم این اقدامات سیاسی چگونه است؟
تحرکات سیاسی را نباید فقط در مشارکت فعالانه در انتخابات جستجو کنیم بلکه گستره بیشتری را شامل می شود. فعال بودن دفاتر جهاد اسلامی در اروپا و آمریکا و بسیاری از کشورها که آرمان فلسطین را تبلیغ و پیرامون آن فعالیت می کند و مظلومیت ملت فلسطین را اشاعه می دهد , نوعی از حرکت فعال سیاسی محسوب میشود.
* با شما موافقم و می پذیرم که فعالیت این دفاتر در خارج از فلسطین بویژه اروپا و امریکا و نیز کشورهای عربی در شناساندن آنچه بر فلسطینی ها می گذرد , موثر است اما حرف من اینست که تمام عملیات های نظامی کنونی در سرزمین های اشغالی علیه اسرائیل یک هدف مشخص و معلومی را دنبال می کند و آن خاتمه دادن به اشغالگری و کسب استقلال و نهایتا تشکیل دولت مستقل است . بدین ترتیب به عقیده من اقدامات سیاسی چون مشارکت فعالانه در انتخابات گام های اولیه برای تشکیل حکومت و در واقع اخذ مشروعیت از مردم به شمار می رود.
**  تصور می کنم در فهم شما از نظام سیاسی فلسطین نوعی ابهام وجود دارد پس از تشکیل سازمان آزادیبخش فلسطین , مرجعی عالی بنام مجلس ملی فلسطین نیز که نماینده اقشار مختلف ملت فلسطین در داخل و خارج بود , تاسیس شد. اما باتشکیل حکومت خودگردان که پس از قرار داد اسلو اعلام موجودیت کرد , تحولاتی اساسی و ریشه ای اتفاق افتاد. از جمله آنکه سازمان آزادیبخش فلسطین نابود و حکومت خود گردان جایگزین آن شد , سازمانی که حاکمیت آن نیز فقط به منطقه غزه محدود می شود در واقع با قربانی کردن مجلس ملی فلسطین و قربانی کردن سازمان آزادیبخش فلسطین , مرجعیت جدیدی تحت نام حکومت خودگردان بدون مشمولیت تمام گروههای فلسطینی بر فلسطینی ها تحمیل شد که فاقد مقبولیت است . چرا که نماینده تمام مردم فلسطین نیست . بنابراین جنبش جهاد اسلامی فلسطین معتقد است قبل از برگزاری هر انتخاباتی ابتدا لازم است که به گذشته برگردیم یعنی تاسیس مجلسی که نماینده واقعی تمام مردم فلسطین باشد و حکومت خودگردان نیز از آن تبعیت کند تا از دخالت های اسرائیل بدور باشد.
* جناب ابوجهاد! اگر موافق باشید قدری از این بحث فاصله بگیریم تا بتوانیم موضوعات دیگری را نیز مطرح کنیم , جنابعالی روند عادی سازی روابط برخی کشورهای عربی و اسلامی با اسرائیل را چگونه ارزیابی می کنید برخی تحلیل گران اعتقاد دارند که عقب نشینی رژیم صهیونیستی از غزه بهانه لازم را فراهم آورد تا این کشورها رابطه با اسرائیل را علنی سازند. شما درباره این تحرکات که آرمان فلسطین را نادیده میگیرد , چه نظری دارید؟
** باید توجه کرد که اسرائیل در صدد آنست که از طریق عادی سازی رابطه بااعراب به اوج قدرت دست یابد تا بتواند بخش اعظم اقتصاد , سیاست و تجارت منطقه خاورمیانه را در اختیار بگیرد. باید یادآور شد کشورهایی که هم اکنون با اسرائیل رابطه دیپلماتیک برقرار کرده اند ملت هایشان با این اقدام مخالفند و هنوز آن را نپذیرفته اند و همچون گذشته نسبت به اسرائیل کینه و خصومت دارند. مصر از جمله این کشورهاست که اگر چه موافقتنامه صلح را با اسرائیل امضا کرده اما ناکام بوده است . در اردن نیز که تابع قرار داد صلح است , مقامات رژیم صهیونیستی با تهدید و ترور مواجه اند.
در عین حال می بینیم که بعد از حادثه 11 سپتامبر بطور مخفیانه روند عادی سازی رابطه با اسرائیل شتاب گرفته است و جهان شاهد تحول خطرناک جدیدی است . در گذشته اگر کشوری قصد داشت با اسرائیل مذاکراتی انجام دهد ابتدا به امریکا بعنوان واسطه مراجعه می کرد ولی اکنون این معادله بالعکس شده یعنی اکنون هر کشوری که قصد بهبود رابطه با امریکا را دارد ابتدا باید بااسرائیل ارتباط دیپلماتیک ایجاد کند و در همین چارچوب شاهد عادی سازی رابطه کشورهایی چون پاکستان ـ قطرـ لیبی ـ تونس ـ الجزایر مراکش و بحرین هستیم . بدین ترتیب می بینیم که عقب نشینی اسرائیل از غزه فرصت و بهانه مناسبی را برای علنی ساختن ارتباط ها فراهم آورد و همگان می دانند که برقراری این ارتباط ها با هدف مشروعیت بخشیدن به اسرائیل انجام میگیرد. با این همه ما اعتقاد داریم که اسرائیل چیزی ندارد تا به اعراب بدهد نه از لحاظ اقتصادی و تکنولوژیکی و نه از لحاظ تمدن و فرهنگ , چرا که خاورمیانه در درون خود از تکامل برخوردار است . به نظر ما اسرائیل یک موجودیت اشغالگر , سلطه طلب و تجاوزگر است و کشورهایی که در صدد عادی سازی روابط خود با این رژیم هستند , حاکمیت و منافع ملت خود و جهان اسلام را فدای این روابط ساخته اند.
* چنین بنظر می رسد که رژیم اسرائیل استراتژی خود را در مقابله با کشورهای اسلامی و عربی تغییر داده است یعنی اگر تا قبل از این استراتژی اش بر شعار « از نیل تا فرات » مبتنی بوده اکنون « تسلط بر حکومت ها » را دنبال میکند. در واقع استراتژی جدید , این امکان را می دهد تا با تسلط بر دولت ها , کشورها را در اختیار بگیرد. نظر جنابعالی چیست؟
** کاملا با این تحلیل موافقم . در این زمینه اعتقاد ما اینست که مبارزه و مقاومت فلسطین , توسعه طلبی و موجودیت رژیم صهیونیستی را محدود ساخته است اما روند عادی سازی رابطه با تل آویو به مقاومت فلسطین ضربه وارد کرده و به گسترش و توسعه سیاسی و اقتصادی اسرائیل کمک شایانی را کرده است .