دلواپسی رسیدن به کرسی ریاست جمهوری

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
معطوف شدن توجه مسئولان و فعالان سیاسی به انتخابات ریاست جمهوری در عین حال که خوب است نباید موجب بی توجهی به مسائل مهم دیگر شود. این روزها متاسفانه مساله بسیار مهم فعالیت های هسته ای کشورمان و تبلیغات فریبکارانه ای که سه کشور اروپائی انگلیس، آلمان و فرانسه با هماهنگی آمریکا برای محروم ساختن ایران از فناوری بسیار ارزشمند هسته ای می کنند، تا حدود زیادی مورد غفلت قرار گرفته و موضوع انتخابات ریاست جمهوری همه چیز را تحت الشعاع خود قرار داده است.
متاسفانه بعضی از داوطلبان ریاست جمهوری در اظهارات تبلیغاتی خود هیچ اشاره ای به مساله فناوری هسته ای نمی کنند و بعضی از آنها صریحا اظهار داشته اند اگر رئیس جمهور شوند فعالیت های غنی سازی اورانیوم را متوقف خواهند ساخت!
کسی که چنین خودباخته سخن می گوید، خود میداند که برای جلب رضایت و توجه شیطان بزرگ تلاش کرده و در جهت عکس مصالح و منافع کشور و برخلاف خواست ملت سخن گفته است. علاوه بر این، اصولا رئیس جمهور دارای چنین حقی نیست که تصمیم بگیرد کشور و ملت را از موهبت بزرگی همچون فناوری هسته ای محروم کند و همانطور که رهبر معظم انقلاب در جمع مردم کرمان گفته اند: «هرکس در این انتخابات روی کار آید، نه میخواهد و نه ملت اجازه میدهد که برخلاف منافع مردم قدمی بردارد. »
علاقه به قدرت و دلواپسی رسیدن به کرسی ریاست جمهوری، بعضی از داوطلبان دیگر را نیز به اظهارات بی حساب و کتابی وادار کرده است که موجب حیرت است. یکی از داوطلبان ادعا کرده است بیش از 50 درصد مردم طرفدار مذاکره و رابطه با آمریکا هستند!
این آقای داوطلب، مشخص نکرده از کجا چنین اطلاعاتی را بدست آورده و اصولا به چه حقی از طرف مردم اینگونه اظهارنظر کرده است همین شخص گفته است مردم از جنگ خسته هستند و با این جمله در صدد برآمده است چنین القا کند که رقبای وی در صدد برافروختن آتش جنگ هستند و مردم باید از رای دادن به چنین افرادی اجتناب کنند و به من رای بدهند که طرفدار مذاکره و سازش با آمریکا هستم.
چنین افرادی با اینگونه اظهارات ماهیت خود را افشا می کنند و این واقعیت را به اثبات می رسانند که اصولا صلاحیت تکیه زدن به هیچ مسئولیتی را در نظام جمهوری اسلامی ندارند. کسی که نمیداند حتی اگر همه مردم خواستار رابطه با آمریکا باشند، نباید این خواسته را تبلیغاتی کرد بلکه باید برای امتیاز گرفتن از طرف، از بیان مطالبی که طرف مقابل آنها را به نفع خود میداند خودداری نمود، چنین فردی اصولا از الفبای سیاست بیگانه است و از مصادیق «رجال سیاسی» نیست تا بتواند خود را نامزد ریاست جمهوری کند.
البته مردم ایران برخلاف اظهارات این آقای داوطلب ریاست جمهوری، نه تنها طرفدار مذاکره و رابطه با آمریکا نیستند بلکه از آمریکا متنفرند و در انتخابات مجلس هفتم نیز با طرد نمودن دلباختگان آمریکا این واقعیت را پای صندوق های رای به اثبات رساندند.
بسیار عجیب است که این افراد چرا درک نمی کنند با این اظهارات خود آب به آسیاب دشمن می ریزند و به منافع و مصالح ملت و کشور ضربه می زنند! چنین سخنانی فقط در میان معدود افرادی که به عزت و استقلال ایران هیچ اعتقادی ندارند و با آرمانهای انقلابی و ارزشهای اسلامی عناد می ورزند طرفدارانی دارد، کسانی که اصولا اهل رای دادن نیستند و اگر با اهداف انحرافی به پای صندوق های رای بیایند، رای آنها هیچ تاثیری در سرنوشت انتخابات ندارد. با اینحال، معلوم نیست چرا کسانی که خود را در سطح مدیریت اجرائی کشور می بینند حاضر میشوند اعتبار خود و حیثیت کشور را با کسب رضایت این اقلیت ناچیز و لبخند رضایت بیگانگان معامله کنند.
این اظهارات و موضعگیری ها در عین حال که موجب تاسف است، این فایده را هم دارد که مردم را نسبت به ماهیت داوطلبان ریاست جمهوری آگاه می کند. این آگاهی و شناخت، راه را برای هوشیاری رای دهندگان هموار مینماید و به مردم کمک می کند با دقت بیشتر به پای صندوق های رای بروند و به افرادی که برای حقوق اساسی ملت همچون فناوری هسته ای اهمیتی قائل نیستند و به خاطر رسیدن به کرسی ریاست جمهوری حاضرند به آمریکا که «شیطان بزرگ» است امتیاز بدهند و منافع ملی را نادیده بگیرند، رای ندهند.