رشد مدیریتى زنان در ایران لاک‌پشتى است

* الآن هم این NGOها فعال هستند و شما روى آنها نظارت دارید؟
** بله. فعال هستند. مؤسسه اجتماعى و فرهنگى «یاس» یکى از این مؤسسات است که در سال ۷۸ آن را با همکارى چند خانم علاقه مند و فعال ایجاد کردیم و الان هم در حدود دویست دختر بدسرپرست و بى سرپرست را تحت پوشش قرار دارند. انجمنى هم به نام انجمن حامیان تعلیم و تربیت در سال ۸۱ با همکارى همکارانمان در آموزش و پرورش ایجاد کردیم. این انجمن از دختران دانش آموز مستعد و توانمند که از نظر تحصیلى شرایط خوبى دارند ولى از نظر مالى ضعیف هستند حمایت مى کند.
* در تهران؟
** فعلاً استان تهران ولى قصد گسترش آن را به استان هاى دیگر هم داریم. در ۱۳ شهر استان تهران رابط و نماینده داریم که با این انجمن همکارى مى کنند.
انجمن زنان مدیر را هم در سال ۸۰ - ۷۹ ایجاد کردیم. هدف از این انجمن تجمع زنان مدیر و حل و بررسى مشکلات آنها و آموزش و توسعه آموزش هاى مدیریتى براى زنان این انجمن در آن سال بود که هنوز هم فعال است.
* زنان در بخش مدیریتى با چه مشکلاتى روبه رو هستند که مردان مدیر این مشکلات را ندارند؟
** من به شخصه در دوران مدیریتم با مشکل خاصى مواجه نبودم یعنى مشکلى که خیلى ویژه باشد یا مانع براى رشد و فعالیتم باشد و هرجا که احساس کردم موانعى براى پیشرفت وجود دارد آن صحنه و کار را رها کردم و به جایى رفتم که فرصت فعالیت و تلاش وجود داشته باشد. منظورم این است که با شرایط نجنگیدم. چون شرایط متنوع است و فرصت هاى متفاوتى در کشور وجود دارد که مى شود از این فرصت هاى متفاوت استفاده کرد. البته این به آن معنا نیست که مانعى وجود ندارد. موانع براى زن و مرد وجود دارد. هر دو مى توانند مانع درست کنند براى رشد کسانى که علاقه مند هستند و تلاش مى کنند ولى من سعى کردم که مانع ها را دور بزنم و خودم را در شرایط دیگرى قرار بدهم تا کمتر درگیر شوم.
* چه خصوصیاتى داشتید که به این مرحله رسیدید؟
** بله راجع به انگیزه سؤال کردید که چرا اینقدر علاقه مند بودم در این عرصه ها حضور داشته باشم. بخش اعظم آن بر مى گردد به روحیات خودم از دوران کودکى و دبستان و دبیرستان که یک دانش آموز فعال در مدرسه بودم و در همه عرصه هاى فعالیت هاى فرهنگى و اجتماعى مدرسه نقش اول را بازى مى کردم. موفقیت هایى که همان موقع داشتم در دبستان و دبیرستان زمینه سازى بود براى این که اعتماد به نفس را در من تقویت کند و این احساس موفقیت و کامیابى را با خودم همراه داشته باشم.
در اوایل انقلاب فرمایشات حضرت امام و صحبت هایى که ایشان در خصوص زنان داشتند بسیار شنیدنى و جالب براى من بود و تصورات مرا نسبت به آنچه که از قبل داشتم به هم ریخته بود. مخصوصاً جمله خاصى که حضرت امام(ره) در ملاقات با گروهى از زنان سیاسى در آغاز انقلاب فرموده بودند براى من همیشه جالب بوده و به عنوان یک سرفصل اعتقادى است. ایشان فرمودند: «زنان باید در مقدرات اساسى مملکت دخالت کنند.»
این نگاه حضرت امام و توجه ویژه اى که به زنان داشتند علاقه مندى مرا چند برابر مى کرد تا در عرصه ها و صحنه هاى سیاسى، اجتماعى و فرهنگى حضور داشته باشم و یکى از انگیزه هاى قوى من براى ادامه فعالیت خصوصاً در بخش غیر دولتى بود.
* علت این که تا این اندازه موفق شدید و موفق هستید را در چه عاملى مى بیند؟
** موفق بودن را دیگران باید در مورد آدم مطرح کنند، اما احساس موفقیت باید قطعا وجود داشته باشد و من این احساس را معمولاً به جهت بازخوردهایى که از دیگران نسبت به فعالیت هایم مى گرفتم در طول زندگى داشته ام معمولاً در هر عرصه اى که ظاهر مى شدم چون به نظر خودم مى رسد که عنایت و توجه حضرت حق نسبت به آن فعالیت ها وجود داشته آن هم به دلیل این که آن فعالیت ها که تلاش براى مردم بوده، خالصانه بوده است، توفیق همیشه حاصل مى شده است و این احساس موفقیت کمک زیادى به رشد و تعالى من داشته است.
به همین جهت معمولاً در هر عرصه مدیریتى و کارى و شغلى که حضور پیدا مى کردم و حضور پیدا مى کنم و در حال حاضر هم همین طور است دیگران فعالیت مرا مورد تأیید و تشویق قرار مى دهند و یا تقدیر کرده و مرا به عنوان فردى موفق معرفى مى کنند. فکر مى کنم که این نمره اى است که دیگران به من داده اند.
* به عنوان مادر، موفق بوده اید؟
** من سه فرزند دارم که دو تا از آنها مهندسى کامپیوتر و برق را تمام کرده اند و فرزند دیگرم در رشته میکروبیولوژى مشغول به تحصیل است. در طول زندگى زناشویى معمولاً از طرف همسرم تقدیر شده ام چون معمولاً برنامه هاى مرا قبول داشته و تأیید کرده و در واقع کمک من در پیشرفت امور بوده است. فکر مى کنم در همسرى و مادرى با عنایت پروردگار موفق بوده ام.
* بچه ها با شما چه همکارى و همراهى دارند؟
** هر سه با من همراه هستند. در خانه زندگى ما بیشتر به صورت مشارکتى اداره مى شود. بچه ها وظایف شان را به خوبى مى دانند و همکارى مى کنند و کارهایشان را گردن دیگرى نمى اندازند. هر کسى مى داند که باید چه کارى انجام بدهد و در عین حال به غیر از خانه در محیط کار هم با من همراه هستند.
* حضورتان در خانه به علت مشغله هاى کارى کم است به این مسأله اعتراضى ندارند؟
** پسرها معمولاً اعتراضى نداشته و ندارند اما دخترم گاهى گلایه مى کند و دوست دارد من بیشتر در خانه باشم یا او بیشتر در کنار من باشد.
* مشارکت در خانواده و کار به نظر شما چگونه باید باشد؟
** در زندگى ما مشورت نقش خیلى مهمى دارد و پایه و اساس کار ما را تشکیل مى دهد. همان طور که در محیط کار هم من همین طور هستم. در محیط کار هم مشورت و نظر گرفتن و به تنهایى تصمیم نگرفتن اساس کار من است. البته گاهى بعضى از مشورت ها ممکن است حتى به ضرر من تمام شود اما به جهت اعتقاد زیادى که به اصل مشورت و نظرگیرى و مشارکت دادن دیگران در تصمیم ها دارم حاضرم براى این نتایج هزینه هم پرداخت کنم ولى نظر، نظر مشورتى و رأى جمع باید باشد و در حقیقت براساس یک خرد جمعى حرکت بکنیم.
گاهى اوقات بعضى از تصمیمات که در خانه براساس مشورت هم هست خیلى جواب نمى دهد البته این موارد خیلى نادر است اما هزینه اش را هم مى پردازیم و قبول مى کنیم و به اصل مشورت احترام مى گذاریم به همین دلیل در خانه بچه ها عادت کرده اند آنها هم در هر کارى مشورت مى کنند به همین جهت مسائل شان با من و یا پدرشان مطرح مى شود حتى مسائلى که جوان ها معمولاً دوست ندارند مسائل خاص خودشان را با پدر یا مادر مطرح کنند. ولى در خانواده ما این حالت وجود ندارد و بحث و صحبت زیاد است پیرامون عقاید و نظرات مختلف خودشان و دوستانشان و یا تصمیماتى که براى کار، شغل و یا فعالیت هاى مختلف مى گیرند براى نمونه سال ۷۶ وقتى مى خواستم در مرکز مشارکت زنان ریاست جمهورى مشغول به کار شوم چون هر دو پسرم در شرایط کنکور و پیش دانشگاهى و دانشگاه بودند مشورت کردم که اگر من به کارمشغول شوم در این مجموعه ممکن است شما لطمه ببینید و شرایطى بود که من به عنوان مادر براى آنها فراهم مى کردم تا بهتر درس بخوانند و بحران کنکور را پشت سر بگذرانند وقتى با آنها درمیان گذاشتم و مشورت کردند گفتند نه شما باید خاتمى را کمک کنید ما خودمان مشکلات را حل مى کنیم و کمبودها را جبران مى کنیم و انصافاً که این کار را کردند.
* به نظر شما زنان در جامعه ما چگونه مى توانند خودشان را به مدارج بالاى مدیریتى برسانند؟
** رساندن زنان به عرصه ها و رده هاى بالاى مدیریتى بدون اینکه از مراحل کارشناسى و پایین شروع کرده باشند، شاید امرى محال و تجربه اى مفید و مثبت نباشد. لذا زنان باید از مراحل پایین و کارشناسى شروع کنند و در بخش هاى مختلف تجربه کسب کنند، توانمندیهاى خود را افزایش دهند و در حقیقت مرحله به مرحله خودشان را در رساندن به عرصه هاى مدیریتى آماده کنند اینکه فضایى ایجاد شود یا یک شرایط ویژه اى را براى زنان به عنوان حق و یا سهمیه در نظر بگیریم و از این سهمیه و ویژگى بخواهیم استفاده کنیم به نظر من قابل قبول نیست و باید ابتدا شایستگى ایجاد شود و بعد از ایجاد شدن آن، مسائل خود به خود حل خواهد شد.
* نگاه شما به یک زن ایرانى چیست و چه تعریفى از زن ایرانى دارید؟
** زن ایرانى یک شخصیت نجیب، فداکار، ایثارگر و عاشق خانواده دارد. یعنى در هر شرایطى یک زن ایرانى چه شاغل باشد و یا نباشد خانواده اش براى او نسبت به تمام مسائلى که در زندگى اش وجود دارد، ارجحیت دارد لذا این بسیار، ارزشمند است و به همین دلیل است که در کشور ما خانواده مستحکم است و با کشورهاى عربى و غربى متفاوت است. در حقیقت در ایران خانواده مثل خیمه اى است که چوب و عمود این خیمه زنان هستند.
* مهمترین مشکلاتى که یک زن ایرانى در اجتماع با آن روبرو است در چه چیزى است؟
** در حال حاضر براساس طرح و پژوهش هاى مختلف علمى که در سطح کشور انجام شده مهمترین نگرانى و دغدغه دختران خصوصاً دختران تحصیل کرده و دانشگاهى و زنان در این عرصه مسأله اشتغال است. بحث اشتغال الآن مهمترین نگرانى زنان ما را تشکیل مى دهد. البته این بحث نگرانى مردان و پسران ما هم هست و آنان فارغ از این قضیه نیستند اما در گذشته یعنى ۲۰سال پیش این نگرانى، براى زنان نبود. امروز محو خشونت در هر شکل اش چه خشونت خانگى باشد چه خشونت اجتماعى و محیط کار در حقیقت دغدغه هاى دوم و سوم زنان و دختران جوان ما است و بحث ازدواج در دغدغه هاى ششم این پژوهش قرار مى گیرد.
* امنیت اجتماعى را براى زنان در شمیرانات چگونه پیگیرى کرده اید؟
** سؤال خیلى خوبى بود. من از بدو ورودم به موقعیت فرماندارى در شهرستان بازدیدى بلافاصله از دستگاههاى پلیسى و امنیتى و نظامى شهرستان داشتم. به دقت در این بازدیدها توجه و بررسى مى کردیم و مسائل را موشکافى مى کردیم. خوشبختانه رضایت نسبى براى من حاصل شد و به این یقین رسیدم که سیستم نظامى پلیسى و امنیتى این شهرستان با آن اعتقاداتى که در خصوص امنیت داریم همراه است و موافق است و رویکردهاى دفعى بُرنده را معمولاً نفى مى کند و ندارند. این خودش خیلى حرکت خوبى بود و مرا دلگرم مى کرد در این مسأله که بتوانیم سرمایه گذارى کنیم.
بخشهاى مختلف نگهدارى زنان آسیب دیده در سطح شهرستان که معمولاً تحت پوشش بهزیستى قرار مى گیرند هم مرتباً بازدید مى شود و سعى مى کنیم با جلسات متعددى که با مسؤولان این بخش داریم خصوصاً با رئیس اداره بهزیستى تلاش مى شود که مسائل امنیت و نفى خشونت در سطح شهرستان به شکلهاى مختلف هم گوشزد شود هم پیگیرى شود.
* چرا جایگاه مدیریتى در کشور ما به زنان کمتر اختصاص داده شده است آیا دلیل آن این نیست که مردسالارى در جامعه حاکم است؟
** اینکه مدیریت به زنان کم اختصاص داده شده بخشى از آن برمى گردد به اینکه جامعه پذیراى این شرایط نبوده است. سالهاى قبل از انقلاب را به یاد دارم که زنان در عرصه هاى مختلف اگر هم حضور داشتند حضورشان نمادین و تزیینى بود. مثلاً یادم مى آید نماینده مجلس زن داشتیم ولى این حضورها حضورى تأثیرگذار و مؤثر نبود و ویترینى بود اما بعد از انقلاب حضور توده هاى زنان یعنى جمعیت توده اى زنان در پیشبرد اهداف انقلاب و پیشبرد اهداف جنگ خصوصاً در سالهاى دفاع مقدس چشمگیر بود. حرکتهاى خودجوش زنان، نهضت هاى خودجوشى که به وجود آمدند و هدایت و راهکارى کردند بسیارى از مسائل و مشکلات جنگ را سامان داد. زنان در بخش هاى مهمى در کنار مردان بودند و توانستند جنگ را به سرانجام برسانند یا بعد از آن در موارد مختلف حتى در انتخابات هاى پرشور و پرهیجانى که در مقاطع مختلف داشتیم حضور زنان و تأثیر وجودى آنها بسیار بسیار تعیین کننده بوده است در انتخابها مثلاً ما مى دانیم اگر زنان خوب توجیه شوند نسبت به موضوع و نسبت به مسأله و به میدان بیایندو ابتکار عمل را به دست بگیرند نقش تعیین کننده اى در تغییر نتیجه خواهند داشت و این جمعیت کثیر ۵۰درصدى در کشور همیشه در نتیجه مؤثر بوده اند. لذا بعد از انقلاب در حقیقت ما بیشتر رشد جمعیت هاى توده اى زنان را داریم که در عرصه هاى مدیریت هم وجود داشتند منتها خیلى کم و شاخص ها رقم پایینى را نشان مى دهد و در این زمان که من با شما صحبت مى کنم ۲‎/۷ درصد عددى است که مى توانیم به مدیریت زنان در حال حاضر در کشور اختصاص بدهیم که این نسبت به گذشته رشد نشان مى دهد ولى این رشد، رشد لاک پشتى بوده است که به نظرم باید با نهادینه کردن این نوع فعالیتها این ارقام و اعداد را بتوانیم تغییر دهیم.
* خود زنان چه نقشى در ایجاد این فضا دارند؟
** بخش اول بخشى است که جامعه ایجاد مى کند. بخش دوم مربوط به خود زنان است. اگر انگیزه ، علاقه و عشق به تغییر در کسى وجود نداشته باشد به زور نمى شود این کار را انجام داد. بسیارى از خانمها هستند که علاقه مند نیستند در فعالیتهاى اجتماعى شرکت کنند و علاقه مند هستند که بیشتر در بخش فعالیتهاى خانه یا محیط هایى که محدود و بسته است کار بکنند اینها برمى گردد به رفتارهاى شخصیتى افراد و شکل گیرى شخصیت انسانها که مرد و زن هم ندارد و خیلى هم به نظر من متفاوت نیست. لذا اگر ما بخواهیم در این عرصه حضور زنان را تقویت کنیم در بخش دوم باید بتوانیم توانمندیها را در آنها افزایش بدهیم. یعنى احساس مثبت و مؤثر بودن را در آنها تقویت کنیم و این جز با آموزش و تعلیم و یادگیرى در این مقوله ها میسر نمى شودو تأثیرش زمانى است که خود فرد احساس کند مى تواند این کار را انجام دهد یعنى تزریقى نیست.
در فعالیتهاى اجتماعى هم همین طور است. مردان هم تجربه نکرده اند حضور زنان را در سطوح بالاى مدیریت برایشان هم جالب است و براى جنس مرد این نوع مدیریت یک نوع مدیریت جدید است. سرپرستى زنان در فرماندارى، مدیریت ویژه اى مى طلبد. در قبل از انقلاب ما فکر مى کنم نداشتیم.
قبل از انقلاب هم که من تحقیق مى کردم سال ۱۳۴۵ اولین بخشدار زن در ایران در حومه کرج منصوب مى شود. فکر مى کنم یک بخشدار هم در بخشهاى خوزستان منصوب شده باشد بعد از انقلاب هم تا این دوره نداشتیم یعنى این طبیعى است که ما انتظار داشته باشیم مردان ندانند که چگونه با این موضوع برخورد کنند و روابط خودشان را چگونه با این موضوع تنظیم کنند و این خودش خیلى مهم است. اوایل هم که بنده تازه وارد این مجموعه شده بودم تقریباً همین حالت وجود داشت ولى خیلى زود و سریع وقتى که احساس کردم براى کار و خدمت و تلاش در این عرصه حاضر شدیم و وقتى که اندیشه ها - تفکرات در صحبتها و در نشست ها مشخص شد به راحتى بامسأله کنار آمدند و الآن مى توانم با قاطعیت خدمت شما عرض کنم که در مجموعه شهرستان شمیرانات در مجموعه فرماندارى، مسأله جنیست فرماندار یعنى زن یا مرد بودن نه مانعى را ایجاد کرده بلکه به اعتراف بسیارى از بزرگان شهر شرایط کنونى به مراتب از شرایط قبلى بهتر است.
برداشت من از آغاز همین بوده که فرماندارى به عنوان یک هماهنگ کننده و محورى که تبیین کننده سیاست هاى دولت در شهرستان است بایستى این قدرت و توانایى را داشته باشد که همه ادارات را حول محور سیاست کلى دولت هماهنگ کند و خوشبختانه فکرمى کنم به یارى خداوند این اتفاق رخ داده است.
* مهمترین محورهایى را که روى آن کارکرده و به نتایج مثبتى رسیده اید بفرمایید.
** مهمترین توفیق خودم را ابتدا ایجاد روحیه همکارى و تعامل بین تمام مسؤولین شهرستان با تفکرات مختلف سیاسى و فرهنگى مى دانم. خوشحالم که تعامل خوبى را حول محور خدمت به مردم ایجاد کرده ایم.
به نظر من این کارمهمى است و من این را براى خودم یک موفقیت مى دانم که فرماندارى به عنوان یک محور و یک شاخص توانسته همه شهرستان را حول محور سیاست دولت هماهنگ کند.
علاوه بر اینها توجه به شوراها بود، شوراها نفس و جان تازه اى گرفتند و موفق شدند که کارهاى قابل و شایسته اى انجام دهند.
فعالیت هاى عمرانى خوبى در سطح شهرستان انجام گرفته است. مثلاً در روستاى شمشک آب چشمه را از ناحیه کرج خارج کرده و به روستاى کوهستانى شمشک که مشکل آب داشت رسانده ایم. این بود که توانستیم با کمک مردم و با همکارى شوراها و همکارى استاندارى و فرماندارى این هماهنگى را بین همه ایجاد کرده و آب را از چشمه ولاتیرود که در منطقه کرج است لوله کشى نموده که کار بسیارسختى بود.
درمنطقه کنترل براى ساخت و ساز داشتیم. منطقه شمیرانات منطقه اى ویژه است. اینجا اگر خفه شود تهران خفه مى شود. این یک حقیقتى است نه اینکه ما بخواهیم اغراقى روى آن داشته باشیم. به همین جهت پرداختن مسائل زیست محیطى شهرستان و حفظ منابع طبیعى و اراضى ملى در اولویت کارماست و با توجه به اینکه اینجا مثل یک ییلاق براى شهر محسوب مى شود هجوم مردم به این منطقه بسیارزیاد است و تصرف اراضى بخصوص در سال ۸۳ به این طرف بوده که سعى کردیم کنترل کنیم. باتوجه به ابزارکارى که داشتیم به شدت کنترل شده خوشبختانه در اسفند ۸۳ استاندار محترم تهران از بین ۱۳ فرماندارى استان تهران شهرستان شمیرانات را در کنترل ساخت و ساز به عنوان مقام اول اعلام کردند.
این معنى اش این نیست که هیچ اتفاقى در اینجا نمى افتد معنى اش این است که ما توانسته ایم آن را کنترل و اداره مى کنیم. البته هجمه و فشار بسیار زیاد است. علت هم دارد سیاستهاى دولت بر این است که منطقه تقریباً بکر باقى بماند و سیاستهاى زمین خواران و کوه خواران این است که از این بکر بودن سودببرند درحقیقت ما در اینجا با متصرفین تضاد منافع داریم، با متصرفینى که درمنطقه هستند.
یکى از مسائل مهم ما همین بوده و خوشبختانه توانستیم ساخت و ساز را کنترل کنیم. یک مقدارى روى قالبها و قوانینى که فعلاً وجوددارد کارکرده ایم چون قوانین مشکل زیاد دارد و لازم است که اصلاح شود.
بحث حرکت زمین یکى از مهم ترین مسائل روز ما در اسفند گذشته بود که در منطقه حاجى آباد فشم یک کوه ۳۰۰متر جابه جا شد وبیش از دو کیلومتر جاده گم شد و آسفالت اصلاً وجودنداشت. پل ها به هم ریختند و مسیر رودخانه تغییرکرد. اوضاع عجیبى بود در آن منطقه باتوجه به ابعاد وسیع حادثه و قطع تنها راه مواصلاتى که ما داشتیم. مسأله حادى بود که خوشبختانه با تعاملات و همکاریهاى خوبى که در سطح مدیریت استان و شهرستان وجودداشت و هماهنگى هایى که فرماندارى توانست انجام دهد ما ظرف کمتر از سه روز توانستیم در شرایطى به هم ریخته و کاملاً آشوب زده جاده موقت را احیا کنیم. این یکى از حرکتهاى قابل توجهى بوده که در سطح شهرستان انجام دادیم.
توانستیم دهیارى ها را توسعه دهیم و در این مقوله هم تشویق و تقدیر ازاستاندار محترم داشتیم بیش از ۵۰ درصد روستاهایمان الآن دهیارى دارند.
دهیارى درحقیقت همان کار شهردارى ها را در روستاها انجام مى دهد که باتوجه به اینکه روستاهاى ما بعد از اینکه کدخدا را ازدست داده بودند چیزى جانشین شان نشده بود و دهیارها درحقیقت کدخداهاى تحصیلکرده و واردى هستند که قاب بافت روستا را مى شناسند.
* برخورد انتظامى در برابر جرائم به نظر شما چگونه باید باشد؟
** من اعتقادم این است که باید مسائل و مشکلات فرهنگى با برخوردهاى فرهنگى حل شود و با برخوردهاى ایذایى و پلیسى و نظامى مسائل حل نمى شود. لذا در سطح شهرستان هم بخش هاى امنیتى و هم بخش هاى پلیسى و نیروى انتظامى شهرستان با این نگاه موافقند و بیشتر فعالیت ها در کلانترى هاى ما بیشتر جنبه مشاوره و ارشاد و راهنمایى دارد. کلانتریها الآن به بخش مشاوره مجهزند. خانم هایى هستند در کلانترى که نقش مددکار و مشاور را دارند و حضورشان بسیار هم مؤثر است.
یعنى در سطح شهرستان عمده تلاش ها ازطریق ارشاد، از طریق ایجاد آگاهى است ان شاءالله بتوانیم منکرات را کنترل و مهارکنیم.
* در فرماندارى شمیرانات ازچه تعداد زن درکارهاى مدیریتى بهره گرفته اید؟
** ۱۱ نفر در سطح فرماندارى نیروى خانم داریم و ۵۶ نفر آقا هستند. قبلاً حدود ۵ نفر خانم بود و بقیه بعداً اضافه شدند.
البته همینطور که قبلاً خدمتتان گفتم اصل این نیست که حتماً مرد یا زن باشد. اصل این است که شایستگى وجودداشته باشد. همان اصلى که آقاى خاتمى در ابتداى ورودشان درعرصه دولت مطرح کردند و خیلى شیرین بود و امروز به صورت اصل براى همه درآمده است، «اصل شایسته سالارى» بود.