زنگ خطر براى مسلمانان

از هنگام اشغال سرزمین فلسطین توسط نیروهاى انگلیسى و اشغال ۳۰ساله و رسمیت یافته آن تحت عنوان قیمومیت و پس از آن، واگذارى اشغال فلسطین به صهیونیست ها، اشغالگران پیوسته در پى از بین بردن نشانه هاى کهن اسلامى و جعل نشانه هاى صهیونیستى بوده اند تا به زعم خود، پیشینه اى تاریخى براى رسمیت بخشى به اشغالگرى و خشونت افسار گسیخته صهیونیست ها علیه ساکنان اصلى، اولیه و مالکان حقیقى سرزمین فلسطین، جعل کنند.
طراحى و اجراى پژوهشى ساختگى در سرزمین فلسطین با هدف تعیین نقاط گوناگون این سرزمین بر مبناى گفته هاى تورات، این بزرگترین متن تحریف شده تاریخ بشریت، تغییر نام کوهها، دره ها، رودها، شهرها و روستاها از نامهاى اسلامى و اصیل خود به عبرى، تخریب اماکن تاریخى و ا سلامى به بهانه هاى بازسازى و نوسازى شهرها و یا تأسیس و تعریض جاده ها و خیابانها و بعد تعیین نام جدید عبرى براى آن ساخته جدید، فشار به فلسطینیان با هدف زدودن نشانه هاى اسلامى از سرزمین فلسطین و جعل نشانه هاى صهیونیستى به جاى آنها است.
اما نشانه و نماد بزرگى در فلسطین است که حدود ۱۴۰۰سال بر اسلامى بودن سرزمین فلسطین دلالت داشته و دارد و آن، قدس شریف و اماکن مقدس آن بویژه مسجدالاقصى است و تا حرم قدس، محترم و برپاست، تمام تلاش اشغالگران محکوم به شکست است. بنابراین حذف این نشانه بزرگ ومقدس و قبله اول مسلمین در کنار همه تلاشهایشان در دستور کار اشغالگران صهیونیست قرار گرفته است و هرازگاهى، به حرمین شریفین قدس اهانت روا مى دارند.
حفارى چندین ساله به بهانه یافتن نشانه هاى معبد موهوم سلیمان در زیر حرم و با هدف بسترسازى پایه هاى این بناى پرشکوه اسلامى، حمله به نمازگزاران، برپایى تظاهرات خشونت آمیز توأم با حمله به مسجد، آتش زدن مسجدالاقصى و غیره همه در راستاى این هدف انجام گرفته است. اما هوشیارى مسلمانان فلسطینى و حضور گرم و جان نثارانه آنان صهیونیست ها را ناکام گذاشته است.
۳۰مرداد، سى و پنجمین سالروز آتش زدن مسجدالاقصى به دست صهیونیست ها در سال۱۳۴۸ (۱۹۶۹) است؛ واقعه اى که خسارات بس جدى به این مکان مقدس وارد آورد. این روز، زنگ خطرى است براى همه مسلمانان که دشمن درخواست خود بر تخریب بزرگترین نشانه اسلامى فلسطین که تعلق به همه مسلمین دارد، اصرار و ابرام دارد و تدبیرى جدید را از سوى مسلمانان طلب مى کند.
در این میان، دولتهاى حاکم بر کشورهاى اسلامى به دلیل فقدان پایگاه مردمى وناهمسویى با مردم خویش و وابستگى شدید به کشورهاى استکبارى، نه تنها اقدامى در خور در جلوگیرى از برنامه هاى پیوسته و هدفمند صهیونیست ها انجام نمى دهند، بلکه به بهانه هاى واهى و همسو با خواست قدرتهاى استکبارى و صهیونیست ها، مانع حرکت مؤثر مردم کشور خود نیز مى شوند.
اما تکلیف ملت مسلمان چیز دیگرى است. این امت باید با درک درست خطر به یارى فلسطین بشتابند. اکنون که احداث دیوار حائل در پیرامون بیت المقدس با هدف ایجاد مانع براى حضور فلسطینیان در هنگام حمله هاى آتى و تخریب گرایانه صهیونیست ها علیه مسجدالاقصى در مراحل پایانى خود دارد، خطر حمله و تخریب مسجدالاقصى بیش از پیش است و ضرورت دارد مسلمانان سر تا سر جهان فعالیت هاى گسترده، دامنه دار، منسجم و درابعاد گوناگون حقوقى، سیاسى و فرهنگى و با به کارگیرى ابزارها و امکانات پیشرفته روز با محوریت قدس شریف و صیانت از حرمین شریف آن را در سرلوحه کارهاى خود قرار دهند و در کنار آن، فلسطینیان را براى رساندن در فلسطین و قدس شریف براى دفاع از هویت اسلامى آن یارى رسانند.
تکلیف دیگر بر آوارگان فلسطینى است که بیش از ۵۷ سال است که در غربت وطن به سر مى برند و در این غربت جز تلخى و تحقیر و سختى چیزى ندیده اند. آیا زمان آن فرا نرسیده است که امید از سازمانهاى به اصطلاح بین المللى و دولت مردان وابسته و حاکم بر کشورهاى اسلامى بریده و راه وطن را در پیش گیرند و آنچه را که به زور از آنان ستانده اند، به زور بازستانند؟ پاسخ این پرسش با خود آنان است.