آینده با کیست؟

پروفسور حمید مولانا
در قرن بیست و یکم این هنوز قانون جنگل است که بر سیستم و روابط بین المللی حکومت می کند. تمدن چیست؟ متمدن و وحشی کیست؟ عقلانیت و خردگرائی نظام سیاسی، اقتصادی، و امنیتی حاکم بر دنیای امروز را در عملیات و تصمیمات حاکمان و سیاستگذاران آن جستجو کنید. این تئوری زور و قدرت است که سیستم امروزی بر دیگران تحمیل کرده و آن را رواج می دهد و نه تئوری و نظریه عدالت.
امروز نزدیک به یک ماه از تجاوز صهیونیست ها به لبنان و مناطق فلسطینی نشین سرزمین های اشغالی می گذرد. جنگ و قصابی، هزاران مردم بیگناه را کشته و آواره کرده است ولی شورای امنیت سازمان ملل متحد که وظیفه آن حفظ امنیت و صلح در دنیاست هنوز نتوانسته است حتی یک قطعنامه جهت آتش بس صادر کند. ولی همین شورای امنیت در حالیکه چنان خونریزی و جنایت و فاجعه ای ادامه دارد همین هفته وقت کافی پیدا کرده است که طی قطعنامه ای به ایران اخطار کند که در عرض 23 روز فعالیت غنی سازی اورانیوم و فناوری صلح آمیز هسته ای خود را تعلیق کند! آیا تعلیق فعالیت هسته ای ایران مهم تر از جلوگیری از بمباران و کشتار زنان، مردان و کودکان بیگناه لبنانی و فلسطینی است؟ از رهبران اعضای دائمی شورای امنیت که حق وتو دارند سؤال کنید. زورگوئی و توطئه قدرت های بزرگ قرن نوزدهم و رهبران آنها امروز در چارچوب شورای امنیت سازمان ملل متحد انجام می گیرد، با این تفاوت که این عملیات و تصمیمات برعکس قرون گذشته، بر صفحات رسانه ها ضبط می شود و همه مردم دنیا تقریباً بطور واضح آن را ملاحظه می کنند. این چنین عقلانیت و خردگرائی نمی تواند و نباید پایدار بماند. دنیا احتیاج به یک سیستم جهانی دیگری دارد که ما باید به کشف و تبیین آن بپردازیم. این اصطلاحات و الگوهای مدرن، فرامدرن، که لیبرال، سوسیال، ایده آلیسم، رئالیسم و غیره همه کهنه، حتی پوسیده و بی جان شده اند. چالش ها و فجایع عصر ما بسیار عمیق تر از آن است که دولتمردان، سیاستگذاران و باصطلاح روشنفکران و کارشناسان امروزی مسلط بر این سیستم فکر می کنند.
در اواخر قرن نوزدهم در سال 1886 میلادی قبل از اینکه هواپیما اختراع و ساخته شود و بمباران هوائی معمول گردد، نویسنده ای اروپایی بنام «ژول ورن» کتابی منتشر کرد که در آن بطریق خیالی یک کشتی هوانوردی با تاباندن نور بر فراز شهر پاریس و رودخانه سن و پل ها و خیابان ها، مردم را به شوق و شعف وا می دارد. و اهالی پاریس زیر نورافکن های این کشتی هوائی در شب، بدون ترس در معابر عمومی قدم زده تفریح می کنند. ولی این کتاب تصویر دیگری از همین کشتی هوائی ترسیم می کند که در آن نورافکن های قوی این فناوری عصر جدید در شب تاریک بر فراز قاره آفریقا به ناخدایان (خلبانان) این کشتی هوائی کمک می کند تا مردم «وحشی» را به راحتی از چند کیلومتری هدف قرار دهند و به قتل برسانند. تصویر نقاشی شده در این کتاب آفریقائی ها را در حال فرار از بمباران نشان می دهد. این رساله تصویری پایه های استعمار غرب علیه مسلمانان و بومیان ستم دیده را نمایان می سازد.
در دهه دوم قرن بیستم غرب هنوز به توان وحشیگری خود پی نبرده بود. چرا که «علم»، «صنعت» و «فناوری ترابری» جدید که محصول انقلاب صنعتی بود نخبگان و حاکمان اروپا و آمریکا را غرق مستی کرده بود.
علیرغم تلفات سنگینی که بشریت در جنگ اول بین المللی متحمل شد، هنوز اروپا و آمریکا قادر نبودند فاجعه ای را که در پیش بود پیش بینی کنند. شهرهای اروپا به بهای بمباران کشورهای استعمار شده هنوز از بمباران ها و صدمات مصون مانده بود.
در سال 1920 یک نویسنده انگلیسی بنام «جرمی تافت» در کتاب داستان خود بنام «مردم خرابات» نشان می دهد که لندن بمباران هوائی شده و پایتخت امپراطوری بریتانیای کبیر با خاک یکسان شده است. وقتی که جرمی تافت که خود یکی از میلیون ها کشته شدگان و مجروحان این داستان است بطور معجزه آسائی نجات یافته و به هوش می آید خود را در یک عصر جدید (قرون وسطائی) می بیند: انگلیسی ها به وحشی ها مبدل شده اند و تمدن جدید برای جرمی تافت قابل درک و فهم نیست.
جنگ اول جهانی ده میلیون و جنگ دوم جهانی یکصد میلیون کشته داد که اکثر آن را جوانان و کودکان تشکیل می دادند. آیا این دو جنگ علیه حقوق بشر و انسانیت نبود؟ آیا جنگ و فاجعه کنونی در لبنان و فلسطین علیه حقوق بشر و علیه کرامت انسانیت نیست؟ مگر اینکه قبول کنیم قتل و کشتار و قصابی جوانان و کودکان عیبی ندارد. کشتار مردم بیگناه بخاطر منافع استکبار و امپریالیسم و مصونیت قشون و سربازان آنها مورد قبول نظام حاکم بر این جهان قرار گرفته است.
در مقابل این فجایع باید ایستادگی و مبارزه کرد. سرنوشت مردم لبنان و فلسطین و عاقبت فناوری هسته ای ایران را مردم بیدار و مبارز و با ایمان این سرزمین ها تعیین خواهند کرد و نه قطعنامه ها و تصمیمات و عقلانیت و خردگرائی نمادهائی مانند شورای امنیت سازمان ملل.