نقاب تغییر بر چهره اشغالگری

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا اعلام کرد واشنگتن به وعده‌هایش برای خروج کامل نظامیان آمریکائی از عراق حتی 16 روز زودتر از موعد مقرر عمل کرده و بدین ترتیب آخرین نفرات نظامی مرتبط با عملیات رزمی از عراق خارج شده‌اند.
در برخورد اول چنین تصور میشود که گویا پرونده اشغال عراق توسط آمریکا و مزدورانش بسته شده و ملت عراق از زیر یوغ اشغالگران آزاد گردیده است. اما بررسی‌های بیشتر نشان می‌دهد که عملاً تغییر چندانی در اصل ماجرا پدید نیامده و آمریکا همچنان به حضور نظامی خود در عراق ادامه می‌دهد.
وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) اعلام کرده است با خروج یک تیپ رزمی از عراق، آمریکا از این پس هیچگونه نیروی رزمی در عراق نخواهد داشت ولی همچنان 50 هزار نظامی آمریکائی در این کشور باقی خواهند ماند. بعلاوه قرار است طی یکسال آینده، ترکیب نیروها نیز تغییر نماید ولی در عوض حدود 7 هزار تن تحت عنوان شرکتهای امنیتی خصوصی، به عراق اعزام شوند یا آنکه تعداد نیروهای امنیتی موجود به 7 هزار تن افزایش یابد.
مقامات پنتاگون و ارتش آمریکا تصریح کرده‌اند آمریکا به تمامی مأموریت‌های قبلی خود در چارچوب مقابله با تروریسم در عراق همچنان ادامه خواهد داد و حتی درصورت نیاز به عملیات رزمی در عراق نیز در هر مقیاسی که لازم باشد، خواهد پرداخت. علاوه بر این واشنگتن به شرکتهای امنیتی خصوصی این امکان را می‌دهد که با دست بازتری در عراق عمل کنند.
بدین ترتیب کاملاً روشن است اولاً قرار نیست تحت هیچ شرایطی تعداد واقعی نیروهای آمریکائی در عراق به "صفر" برسد بلکه از سال آینده فقط عنوان و تعریف نیروهای آمریکائی مستقر در عراق تغییر می‌کند و آنها به بهانه آموزش نیروهای عراقی و نظارت بر ساماندهی و عملیات ارتش عراق همچنان در این کشور باقی خواهند ماند. ثانیاً شرکت‌های باصطلاح امنیتی قرار است دقیقاً به همان کاری مشغول باشند که ارتش آمریکا در چارچوب طرح اشغال عراق سرگرم انجام آن بوده است.
از این پس نظامیان ارشد و حتی نظامیان سطوح پائین تر، در چارچوب شرکتهای امنیتی خصوصی، سازماندهی شده و به عراق باز می‌گردند و حتی نظامیان داوطلب تحت همین عنوان در عراق باقی می‌مانند ولی از طریق فرماندهی نظامی فعالیت نخواهند کرد بلکه در چارچوب شرح وظایف سازمانی بعنوان یک کارمند شرکتهای امنیتی خصوصی به انجام همان کارها می‌پردازند. این بدان معنی است که فقط اونیفورم نظامی متعلق به ارتش آمریکا را تحویل می‌دهند و از اونیفورم شرکتهای جدیدالتأسیس امنیتی و تحت فرمان شرکتها استفاده می‌کنند که در اصل، همانها نیز توسط نظامیان ارشد با تغییر لباس نظامی اداره می‌شوند.
با اینهمه، حتی همین طرح نیز هیچگونه ضمانت اجرائی ندارد که عیناً عملی شود و آمریکا هیچگونه تعهدی را در این زمینه نمی‌پذیرد. دریادار "مایکل مولن" رئیس ستاد ارتش آمریکا تصریح کرده است که آمریکا تا 10 سال دیگر در عراق باقی خواهد ماند و تا هر زمان لازم باشد برای مبارزه با تروریسم، وارد عمل خواهد شد. دریادار "مولن" می‌گوید آمریکا از تعهداتش برای سرکوب تروریسم و حمایت از مردم عراق تخطی نمی‌کند و هر جا لازم باشد به حضور نظامی در هر اندازه‌ای که ضرورت ایجاب کند، متعهد است. این اظهارات رئیس ستاد ارتش آمریکا نشان می‌دهد که سرفرماندهی ارتش آمریکا هم نمی‌داند واشنگتن در قبال جنگ عراق، چه برنامه‌ای دارد و اقدام بعدی چیست؟ یا آنکه میان بخش‌های سیاسی و نظامی در قبال مدیریت جنگ در عراق، اختلاف نظرهای جدی وجود دارد که در عین اعلام کاخ سفید در مورد خروج نظامیان، هنوز ژنرالها بر طبل جنگ می‌کوبند. جدی‌ترین نمودهای ناشی از اختلاف نظر نظامیان و سیاستمداران را در اظهارات ژنرال "استنلی مک کریستال" درباره رئیس‌جمهور آمریکا و سیاستمداران پیرامونش دقیقاً شاهد بودیم که البته به برکناری وی انجامید لکن تضاد آشکار نظامیان و سیاستمداران را به نمایش گذاشت. با قطع نظر از این مسائل، اکنون لازم است اشغالگران شرور آمریکائی درباره کارنامه سیاه خود در عراق پاسخگو باشند. راستی اشغال عراق برای تامین چه اهدافی صورت گرفت و اشغالگران کدام هدف اعلام شده را تحقق بخشیدند؟
* قرار بود عراق، بهشت دمکراسی خاورمیانه شود ولی عملاً به "بهشت تروریستها" مبدل شده است و کمترین امیدی به پایان این روند فاجعه بار وجود ندارد.
* قرار بود بعثی‌های شرور برای همیشه از قدرت در عراق کنار گذاشته شوند ولی امروزه به اصلی‌ترین انتخاب اشغالگران برای تصاحب قدرت مرکزی حکومت در عراق تبدیل شده‌اند.
* قرار بود بازسازی و نوسازی و رشد و شکوفائی عراق و سطح رفاه عمومی در این کشور به جائی برسد که مردم عراق علیرغم تحمل سالهای سختی و رنج و فلاکت در رژیم صدام احساس آرامش خاطر کنند که سرانجام به رفاه و شکوفائی و بالندگی رسیده‌اند ولی تصویر تاریکی که اشغالگران برای عراق امروز ترسیم کرده اند، جائی برای خوشبینی باقی نگذاشته است. به راستی سئوال جدی اینست که آمریکا به کدامین هدف و برنامه‌اش در عراق دست یافته است؟ دو میلیون کشته، 5/4 میلیون یتیم و بی سرپرست، 4 میلیون آواره، سه میلیون مجروح و معلول در کشوری که تقریباً بدون استثنا تمامی زیرساختهای آن به کلی ویران و یا غیرقابل استفاده شده است، دستاورد اشغال عراق است.
مطابق گزارشات نهادهای نظارتی فدرال و کنگره دستکم یکصد میلیارد دلار از بودجه‌های تخصیصی به بازسازی و نوسازی عراق توسط مقاطه کاران و شرکتهای آمریکائی حیف و میل شده و اساساً در عراق هزینه نشده است بلکه با حساب سازی، جعل سند و گزارشات غیرواقع به طرز فریبکارانه ای، در دفاتر مربوطه "حساب سازی" شده است. این درحالی است که مطابق برآورد اولیه قرار بود این جنگ 50میلیارد دلار هزینه در برداشته باشد ولی تاکنون بیش از هزار میلیارد دلار هزینه شده است و قرا ر است ارتش آمریکا با نام دیگری 10 سال بیشتر در عراق حضور خود را حفظ کند.
مرور کارنامه سیاه اشغالگران عراق واقعیت‌های فراوانی را در ذهن‌ها تداعی می‌کند و مشخصاً به ملت عراق، دنیای اسلام و مجامع بین‌المللی این حق را می‌دهد که آمریکا و سایر اشغالگران عراق را محاکمه کنند و خواستار پرداخت غرامت بخاطر جنایات ارتکابی در عراق شوند.