آیا ما می‌توانیم؟

صالح اسکندری
از امروز هفته دولت آغاز می شود. این هفته فرصت مناسبی است تا دولت کارنامه یک ساله اش را به مردم نشان دهد و آن را در معرض ارزیابی افکار عمومی قرار دهد. البته نباید فراموش کرد که هنوز قضاوت زود است و یک سال فرصت کوتاهی برای بروز و نمود عملکرد یک دولت است. بی تردید نقص ها و کاستی هایی در عملکرد یک ساله دولت وجود داشته که طالب نقد مشفقانه و نیز درون گفتمانی کارشناسان و دلسوزان نظام است. امروز اصولگرایی متعلق به یک جناح نیست و درون گفتمان اصولگرایی تمام احزاب و گروه ها بایستی کمبودها را به دولت گوشزد کنند.
اما آنچه که بیش از دولت های گذشته در عملکرد دولت نهم قابل مشاهده است تلاش مجدانه مبنی بر ترمیم سرمایه اجتماعی است که به نظر می رسید در دوره های سابق نسبت به آن بی مهری شده بود و این ناشی از اعتماد مردم به دولت است.
عدالت، خدمت به مردم، مهرورزی با بندگان خدا و پیشرفت و تعالی کشور، شعارهای دولت احمدی نژاد است که امروز تجلی آنها را در اعتماد اجتماعی موجود باید جستجو کرد. اما در کنار این دستاورد مهم نقص جدی که در عملکرد یک ساله دولت مشاهده شد فقدان یک نگاه راهبردی و کلان و حرکت بر مبنای یک استراتژی بود.
اگرچه راهبردهای استراتژیک نظام در سند چشم انداز بیست ساله معین شده اند اما دولت نیز می بایستی در ذیل این چشم انداز نگاه کلان حرکتی خود را سامان می داد و همان گونه که هنرمندانه از تاکتیک های اداره کشور بهره می جوید از استراتژی نیز استفاده می‌کرد.
برای اینکه ایران در پایان چشم انداز بیست ساله به کشور اول منطقه از لحاظ اقتصادی، علمی و فناوری برسد باید از درآمد سرانه بالاتری نسبت به سایر کشورها برخوردار شود. این در حالی است که هم اکنون درآمد سرانه ایران نصف درآمد سرانه ترکیه و چهار پنجم کره جنوبی است.
به هر حال انتقاد و یا تمجید از عملکرد یک ساله دولت یک مجال کارشناسانه و تخصصی می طلبد و در این مختصر نمی توان تمام جوانب را منصفانه مورد تدقیق و بررسی قرار داد.
اما به هر حال روزها به سرعت سپری شدند و یک سال از عمر دولت احمدی نژاد گذشت؛ دولتی که مولود گفتمان اصولگرایی است و پختگی خود را در تحقق «دولت اسلامی» می دید. سه سال دیگر نیز به همین سرعت سپری می شود و این دولت اصولگراست که باید اصولگرایی را ثابت کند و در این گفتمان «ما می توانیم» را عینیت ببخشد.
بار سنگینی بر دوش دولت نهم است. انتظارات مردم ما همواره از یک دولت اصولگرا به مراتب بیشتر از دولتی بوده که با شعاری به غیر از اصولگرایی بر راس کار آمده است. تاریخ به تجربه نشان داده است که مردم ما از متدینین و کسانی که دغدغه اصول و مبانی دین دارند بیشتر توقع دارند. لذا دولت نهم بایستی ثابت کند که با اصولگرایی می توان به قلل رفیع و عادلانه پیشرفت و تعالی رسید. می توان به سرمایه اجتماعی سامان داد و اعتماد عمومی را جلب کرد. اما آیا ما می توانیم؟
باید به تردیدها در این اعتقاد پایان داد.