تحلیل سیاسی هفته

بسم الله الرحمن الرحیم
هفته جاری به لحاظ اینکه سالگرد دو واقعه تروریستی توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه انقلاب اسلامی ایران را در خود دارد , حائز اهمیت و یادآور خاطرات تلخی از دو مقطع تاریخی این انقلاب است .
12 تیرماه سالروز حمله تروریستی ناو آمریکایی « وینسنس » به هواپیمای مسافربری ایرانی است که در مسیر بندرعباس به دوبی بر روی خلیج فارس در پرواز بود. این هواپیما که طبق مقررات بین المللی پروازی به راه خود ادامه میداد ناگهان هدف موشک ناو آمریکائی مستقر در خلیج فارس قرار گرفت و سرنگون شد و 290 مسافر آن که مجموعه ای از زنان , مردان و کودکان بودند در همان لحظه به شهادت رسیدند و قطعات پیکرهای آنها به همراه قطعات هواپیمای مسافربری به عمق آبهای خلیج فارس فرو رفت . این جنایت را آمریکائیها در هشتمین سال جنگ تحمیلی رژیم بعثی عراق به سرکردگی صدام علیه ایران (1367 ) مرتکب شدند تا به مسئولان ایرانی بفهمانند که به شکست رژیم بعثی عراق رضایت نخواهند داد و علیه ایران به هر شکل که صلاح بدانند وارد عمل خواهند شد.
این اقدام جنایتکارانه آمریکا یکبار دیگر چهره سیاه شیطان بزرگ را افشا کرد و سکوت مجامع بین المللی و مدعیان حقوق بشر در برابر این وحشیگری نیز نشان داد که موضوعاتی از قبیل حقوق بشر اصولا چیزی بیش از بهانه هائی برای تحت فشار قرار دادن مخالفان جریان استکباری حاکم بر جهان نیستند و مجامع مدعی حقوق بشر نیز فقط ابزارهائی برای تحقق اهداف استعمارگران هستند. گلباران محل شهادت 290 مسافر هواپیمای مسافربری ایرانی در 12 تیر ماه که هر سال انجام میشود , اقدامی است برای تجدید عهد با شهدای این فاجعه و تاکید بر ضرورت مبارزه علیه زورگوئی ها و زیاده خواهی های آمریکا که در راس جریان آلوده استکباری جهان قرار دارد.
14 تیرماه نیز یادآور ربوده شدن 4 دیپلمات ایرانی توسط ماموران رژیم صهیونیستی در لبنان در 24 سال قبل است . این 4 نفر که برخلاف مقررات بین المللی و درحال ماموریت رسمی و قانونی ربوده شدند , تاکنون دربند صهیونیست ها هستند و اخبار غیررسمی حاکی از مطلع بودن مسئولان لبنانی وقت و رژیم صهیونیستی از سرنوشت آنهاست . هر چند دولتمردان ایرانی اقداماتی برای روشن شدن وضعیت این دیپلماتها بعمل آورده اند ولی هنوز مشکلی از خانواده های آنان حل نشده و این خانواده ها همواره از روند امور ابراز نارضایتی می کنند.
واقعیت اینست که خواسته های این خانواده ها برحق است و این انتظار از دولتمردان وجود دارد که اقدامات موثرتری برای روشن ساختن وضعیت این 4 دیپلمات ربوده شده ایرانی بعمل آورند. این مساله فقط به این خانواده ها مربوط نمی شود , بلکه متعلق به ملت ایران است و ایران باید برای حفظ منافع ملی خود تلاش قابل ملاحظه ای در تعقیب این موضوع در زمینه های سیاسی و تبلیغاتی بعمل آورد.
سفر آقای احمدی نژاد , رئیس جمهور منتخب , به قم در هفته جاری و دیدار وی با حضرات مراجع عظام تقلید نیز از رویدادهای قابل ملاحظه بود. مراجع عظام تقلید در این دیدارها متفقا بر ضرورت توجه دولت آینده به معیشت مردم و تلاش برای حل مشکلات مربوط به آن , تقویت ارزشهای دینی و استفاده از همه نیروهای معتقد به نظام جمهوری اسلامی تاکید کردند. قطعا توجه دولت آینده به این توصیه ها و تحقق آنها میتواند در توفیق دولتمردانی که قرار است در 4 سال آینده مدیریت اجرائی کشور را در اختیار داشته باشند موثر باشد.
در هفته جاری بحث مربوط به ایجاد تغییرات در سازمان ملل , متعاقب انتشار نامه آقای خاتمی به کوفی عنان به صفحات اول مطبوعات ایران و بسیاری از کشورهای جهان راه یافت . آقای خاتمی رئیس جمهور طی نامه ای به دبیر کل سازمان ملل , طرح وی را که از آن به عنوان راهکاری برای اصلاحات در این سازمان خوانده شده مورد نقد و اعتراض قرار داد.
وی بااشاره به ضعفها و نقایص طرح دبیر کل , آنرا زمینه ساز وسوسه قدرتهای مسلط , به استفاده از زور و چیرگی منطق قدرت در سراسر جهان دانست و تاکید کرد که طرح دبیر کل , تهدید زرادخانه های انباشته از سلاحهای کشتار جمعی از کشورهای قدرتمند علیه جامعه جهانی را نادیده گرفته است .
شک نیست که سازمان ملل به عنوان مجمعی که حافظ منافع قدرتهای صاحب حق وتو می باشد , نیاز به اصلاحات بنیادین دارد. ولی تفسیرهای مختلفی که از واژه اصلاحات تاکنون ارائه شده و دیدگاه های مختلفی که نسبت به ایجاد تغییر و تحول در سازمان ملل وجود دارد , همواره مانع از آن بوده تا ضعفها و ایرادات اصلی سازمان ملل شناسانده شود و اراده جدی برای رفع آنها به کار گرفته شود. از این رو بزرگترین خطا همواره آن بوده که طرحهای اصلاحی با در نظر گرفتن حفظ « وضعیت موجود » یعنی حفظ تبعیض , حفظ حق وتو و حفظ سلطه امریکا بر مصوبات شورای امنیت ارائه گردد. سازمان ملل مجموعه ای است که از بنیان بر پایه تامین منافع بانیان و بوجود آورندگان آن شکل گرفته و تنها با حفظ همین چارچوب و ساختار درصدد ورود به معضلات جهان برآمده است . در نتیجه در اکثر مواقع نه تنها بحرانهابه طور ریشه ای حل و فصل نگردیده اند بلکه بخاطر اصرار بر حفظ همین چارچوب طی 60 سال اخیر هیچ طرح اصلاحی نیز نتوانسته است ثمربخش واقع شود. این وضعیت کار را به جائی رسانده که بسیاری از مفسران و تحلیلگران سیاسی از سازمان ملل به عنوان سپر بلای قدرتهای پیروز جنگ دوم جهانی یاد کرده اند. از این رو تنها بر طرحهائی می توان نام « اصلاح » نهاد که بتواند به این ارتباط استعماری میان سازمان و موسسانش خاتمه بخشد.
رهبران جمهوریهای آسیای مرکزی وقفقاز همراه با روسای جمهور چین و روسیه در قالب کشورهای عضو گروه « شانگهای » از روز سه شنبه هفته جاری نشست مشترکی را برگزار کردند تا طی آن , راههای مقابله با نفوذ آمریکا در منطقه را مورد بحث و تبادل نظر قرار دهند.
طی یکی دو سال اخیر آثار دخالتهای پنهان و آشکار آمریکا در ناآرامیهای اوکراین , قرقیزستان و گرجستان عیان بوده است و هر کشوی که با شورش و ناآرامیهای داخلی روبرو بوده بلافاصله دستهای مداخله گر خارجی را در پس اراده عوامل ناآرامیها جستجو کرده است .
با آنکه بیش از یک دهه از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و استقلال جمهوریهای تشکیل دهنده آن امپراطوری می گذرد ولی نه روسیه ونه این جمهوریها هنوز نتوانسته اند بر مشکلات عدیده داخلی و خارجی مبتلا به خویش فائق آیند. در حال حاضر مشکلات قومی یا مذهبی داخلی , نفوذ روز افزون ناتو , لاینحل ماندن رژیم حقوقی دریای خزر , اختلافات ارضی و بحری , افزایش تولید و توزیع مواد مخدر , رواج اسلحه , نقش مخرب افراطیون وهابی , گسترش فقر و بیکاری , نبود بهداشت , توقعات امنیتی آمریکا پس از حادثه 20 شهریور سال 1380 و از همه مهمتر عملکرد جاسوسی و اطلاعاتی گروهها و سازمانهای آمریکائی یا اروپائی رئوس مهمترین مشکلاتی است که روسیه و جمهوریهای جدا شده از پیکر شوروی سابق همچنان با آن دست به گریبان هستند و هنوز فرمولی برای فائق آمدن بر آن ارائه نشده است . بخشی از این بحران ها مانند فقر اقتصادی و بیکاری و یا اختلافات آبی و خاکی ریشه های داخلی دارد و بخشی دیگر مانند توسعه طلبی ناتو و چنگ اندازی منابع غربی به نفت وگاز خزر منشا خارجی دار د.
محافل غربی نه تنها کمکی به حل معضلات داخلی جمهوریهای جدا شده از پیکره شوروی سابق نکرده اند , بلکه تا سر حد ا مکان تلاش کرده اند تا برای تسهیل در نفوذ خود در قلمرو شوروی , روسها را منفعل سازند و با مواضع فریبکارانه خویش از عکس العمل آنان جلوگیری به عمل آورند.
امروزه تلقی روسیه , چین و یکایک جمهوریهای جدا شده از پیکره شوروی سابق این است که برای حفظ اقتدار , تمامیت ارضی , حاکمیت ملی و بنیانهای استقلال خود باید با سلطه استکباری و نفوذ توسعه طلبانه امریکا در منطقه به مبارزه برخاست . زیرا امروز بهتر از گذشته دریافته اند که در پس هر ژست انسان دوستانه آمریکا هزاران توقع شیطانی و شرارت آمیز نهفته است .
در هفته ای که پشت سر می گذاریم منابع خبری آمریکا از تصمیم دولت این کشور برای تولید نسل جدیدی از سلاحهای غیرمتعارف هسته ای خبر دادند. بر اساس این خبرها که در مطبوعات آمریکا بازتاب گسترده ای داشت سنای آمریکا با طرح تخصیص یک بودجه 4 میلیون دلاری برای تحقیق و تولید نوع جدیدی از سلاحهای مخرب اتمی که اهداف پنهان شده در اعماق زمین را هدف قرار میدهد , موافقت کرده است . این مصوبه چنان غیرقانونی و در تضاد آشکار با قوانین بین المللی است که بعضی سناتورهای آمریکائی از آن به عنوان یک حرکت غیراخلاقی یاد کرده و آن را علنا مورد انتقاد قرار دادند.
طی ماههای اخیر به دفعات منابع خبری آمریکا از عزم اشکار یا پنهان مقامات پنتاگون برای تولید جنگ افزارهای جدید کشتار جمعی سخن به میان آورده اند و دست کم 3 سال است که تخصیص هزینه های فوق العاده برای تولید این گونه جنگ افزارها و سلاحهای مخرب جدا از هزینه های نظامی سالانه کشور , جای خود را در ردیف های بودجه دولت بوش باز کرده است .
این اقدامات غیرقانونی در شرایطی صورت می گیرد که آمریکا خود را پیشتاز تلاش جهانی برای خلع سلاح هسته ای کشورها و امحا تسلیحات کشتار جمعی آنها می شمارد. آمریکائیها در راستای این سیاست فریبکارانه تاکنون جنگهای خونبار و کشتارهای متعددی را در نقاط مختلف جهان بویژه در عرصه خاور میانه براه انداخته اند و در خلال این جنگهای تحمیلی و یکسویه کمترین اعتنایی برای قوانین و مقررات شناخته شده بین المللی قائل نبوده اند.
از این رو تصمیم پنتاگون برای تولید نسل جدید سلاحهای هسته ای در شرایط فشار آمریکا بر کشورهای جهان برای متوقف ساختن فعالیتهای هسته ای و حتی بازداشتن آنها از روند صلح آمیز این فعالیتها , توهین آشکار به افکار عمومی همه ملتها و کشورهای جهان است .