پرونده اتمی و دو شرط اساسی

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
پنجشنبه این هفته , سوم آذر ماه , موعد اجلاس جدید شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی است . در این اجلاس قرار است پرونده اتمی ایران نیز مطرح شود.
هرچند شیوه برخورد دولتمردان جدید ایرانی با مقوله انرژی هسته ای و پرونده آن نسبت به آنچه در دولت گذشته مطرح بود متفاوت است , ولی در ذهن و باور مسئولان ایرانی هیچ تردیدی وجود ندارد که فناوری هسته ای به معنی برخورداری از چرخه سوخت , حق انکارناپذیر ایران است و بهیچوجه از این حق قانونی و طبیعی صرفنظر نخواهند کرد. اینکه کدامیک از دو شیوه برخورد بهتر است , مبحثی است که باید در جریان عمل , پاسخ خود را بیابد. بنابر این , اکنون زمان صرف وقت در این زمینه و مقولاتی از این دست نیست و همه باید با تمام توان برای پیشبرد اهداف نظام و احقاق حقوق ملت ایران در زمینه انرژی هسته ای و برخورداری از چرخه سوخت تلاش کنیم .
خوشبختانه موضوع انرژی هسته ای به یک محور قوی در چارچوب منافع ملی تبدیل شده و ملت ایران یکپارچه از مسئولین نظام و دولت برای تامین این حق قانونی حمایت می کند. در تاریخ ملت ها کمتر موضوعی پیدا می شود که به این اندازه مورد توافق جمعی باشد و آحاد مردم , آنرا به عنوان محور منافع ملی مورد حمایت جمعی قرار دهند. این , یک موقعیت استثنائی است که باید آنرا غنیمت شمرد و حداکثر بهره برداری را از آن بعمل آورد.
مسئولان ایرانی با این پشتوانه مردمی عظیم که در مقوله انرژی هسته ای دارند قطعا در این زمینه موفق خواهند شد. دستیابی به این موفقیت البته به دو شرط اساسی نیازمند است که خوشبختانه این دو شرط نیز قابل تحقق می باشند.
شرط اول , تدبیر است . بجا سخن گفتن , بجا مواضع را اعلام کردن , پرهیز از اظهارنظرهای ناپخته , تصمیم سازی های اصولی و به اجرا درآوردن این تصمیم ها , اجزا حتمی تدبیر هستند. احساس می شود در این زمینه مشکلات و نارسائی هائی وجود دارد که باید برطرف شود. تعدد افراد و عناصری که در زمینه موضوع انرژی هسته ای اظهارنظر می کنند , یکی از مشکلات کار است که میتواند لطمات سنگینی به اساس کار بزند. حرفها باید یکی شود و یکنفر آنرا بیان کند و چه بهتر که آن یکنفر نیز به محفوظات خود تکیه نکند و مواضع را از روی یادداشت بیان نماید.
شرط دوم , برخورداری از عقل جمعی است . ضرب المثل معروف « همه چیز را همگان دانند » که ترجمان اصل بسیار ارزشمند ضرورت بهره مندی از تجربه دیگران و توصیه ارجمند مشورت با صاحبنظران است , در مقوله بسیار حساس پرونده اتمی و چگونگی برخورد با آن کاربرد زیادی دارد. نادیده گرفتن تجربیات صاحبان تجربه , بی اعتنائی به نقظه نظرات صاحبنظران و حذف افراد توانا و کاردان , نه تنها هنر نیست بلکه موجب خسران های جبران ناپذیر می شود و مسئولان را از عقل جمعی محروم مینماید.
واقعیت اینست که اکنون در عرصه تلاش برای حل مشکلات بوجود آمده بر سر راه پرونده اتمی کشورمان , این دو نارسائی وجود دارد. مقوله اتمی متعلق به همه ملت ایران است و نباید با آن برخورد اختصاصی کرد. تدبیر و عقل جمعی , دو شرط بسیار مهم برای موفقیت در احقاق حقوق ملت ایران بشمار میروند که باید مورد توجه مسئولان و دولتمردان قرار گیرند.