تشکیل کشور فلسطین، وعده توخالی بوش

جرج بوش , رئیس جمهوری آمریکا روز گذشته در دیدار با محمود عباس , رئیس حکومت خودگردان فلسطین گفت تعهد نمی‌دهد تشکیل کشور مستقل فلسطینی تا دی ماه 1388 , پایان دوران ریاست جمهوری وی محقق شود. این گفته بوش خلاف تمامی وعده هایی است که وی تا پیش از این در مورد تشکیل دولت فلسطین داده بود. با این اظهارات , بوش هرگونه انتظار تشکیل کشور فلسطینی را , حداقل در چند سال آینده , از میان برداشت .
درسال 1380 , یعنی اولین سال روی کار آمدن بوش , وی طرحی را ارائه کرد و براساس آن مدعی شد تا سال 1384 , به شرط آنکه فلسطینی ها « خشونت » علیه اسرائیلی ها را خاتمه دهند , دولت مستقل فلسطینی تشکیل خواهد شد. این طرح وی که به طرح « نقشه راه » موسوم شد به تائید روسیه , سازمان ملل و اتحادیه اروپا نیز رسید.
بوش سال گذشته , یعنی در پایان مهلت داده شده برای تشکیل کشور فلسطینی , تحقق این هدف را تا پایان دوران ریاست جمهوری اش در سال 1388 به تعویق انداخت . اکنون با شانه خالی کردن رئیس جمهور آمریکا از وعده تشکیل دولت فلسطینی , یکبار دیگر پوچی شعارهای صلح خواهانه و ادعاهای بیطرفی دولتمردان آمریکا در قضیه فلسطین به اثبات رسید. این درحالی است که طی یکسال گذشته , « خشونت » مورد نظر بوش علیه اسرائیلی ها , با « اهتمام » حکومت خودگردان به ریاست محمود عباس متوقف شد و در واقع بهانه ای برای بوش باقی نبود تا عدم پایبندی به وعده مذکور را توجیه نماید.
اظهارات اخیر بوش , این واقعیت را می رساند که هدف از وعده تشکیل کشور مستقل فلسطین در آن زمان , همانا نجات دادن صهیونیستها از انتفاضه مردم فلسطین بود که در پرقدرت ترین مرحله قرار داشت . گرچه همان هنگام بسیاری از شخصیتها و گروههای مبارز فلسطینی این وعده را , یک فریب و اقدام تاکتیکی برای فرونشاندن شعله های انتفاضه تلقی کردند ولی سیر حوادث و تحولات ناشی از مرگ یاسر عرفات , شکل جدیدی به مسائل فلسطینی داد و گروههای فلسطینی در شرایط جدیدی قرار گرفتند که بالاجبار و برای پرهیز از تفرقه و درگیری های داخلی و به جهت اینکه متهم به صلح ستیزی نشوند , ابتکار عمل را به حکومت خودگردان دادند , که وعده می داد می تواند در سایه آرامش حقوق فلسطینی ها را بهتر بازستاند.
اکنون بوش در دیدار با محمود عباس , آب پاکی را بردست فلسطینی ها ریخت و تمامی وعده ها را منکر شد. با این اظهارات بوش , به نظر می رسد کلاه گشادی بر سر حکومت خودگردان گذاشته شده است و این حکومت در ازای اقداماتی که در جهت اجابت شروط آمریکا و صهیونیستها صورت داده , درباره وعده طرح تشکیل کشور فلسطین فریب خورده است .
البته کسانی که واقعیت های موجود را مدنظر دارند و با ماهیت روابط حاکم میان آمریکائیها و اسرائیل و عمق ارتباطات آنها آگاهی دارند , این موضع گیری بوش را چندان نیز دور از انتظار نمی دانند. براساس قواعد سنتی میان آمریکا و اسرائیل , رضایت صهیونیستها , فاکتور اصلی انتخاب یک رئیس جمهور در آمریکا محسوب می شود و هیچ رئیس جمهوری مجاز نیست برخلاف خواسته صهیونیستها تصمیم بگیرد. از اینرو هرگونه انتظار از آمریکا برای ایفای یک نقش منصفانه و عادلانه در قضیه فلسطین , یک انتظار بی پایه است و اظهارات تازه بوش , این واقعیت را بار دیگر اثبات کرد.