انتخابات، بوته آزمایش اصحاب قلم

انتخابات ریاست جمهوری در راه است . هرچه به زمان برگزاری انتخابات نزدیک می شویم , آمادگی مردم برای حضور در صحنه و نقش آفرینی در انتخاب چهره مورد نظر خود برای اداره امور اجرائی کشور بیشتر می شود. این آمادگی مردمی را بایستی به فال نیک بگیریم و برای ازدیاد چنین علاقه ای نزد مردم , تلاش سازمان یافته ای را به انجام برسانیم .
برای درک اهمیت این شرایط عینی و مطلوب , یک راهکار اینست که وضع کنونی را با وضعیت پیش از پیروزی انقلاب اسلامی مقایسه کنیم . شاه معدوم که برگزیده آمریکا بود , توسط کودتای ننگین 28 مرداد 1332 بر مقدرات کشور حاکم شده بود. نمایندگان مجلس هم به اعتراف شاه معدوم در کتاب « ماموریتی برای وطنم » , سفارتخانه های آمریکا و انگلیس تعیین می شدند و فهرست آنرا برای دربار می فرستادند. باقی می ماند نمایش انتخابات مجلس , که آنهم بقدری بی رمق و بی جاذبه بود که هیچکس زحمت حضور در آنرا به خود نمی داد و معمولا همه اش « صوری » برگزار می شد.
نتیجه طبیعی آن وضع را همه می دانند. هیچکس از آن ترکیب مفلوک مجلس دوران ستم شاهی که عناصرش را بیگانگان فهرست کرده اند , انتظاری نداشت و در چنان شرایطی , واقعا فرقی هم بین عناصر باصطلاح انتخابی و انتصابی وجود نداشت.
زمان گذشت و به برکت مجاهدات ملت و خون دل خوردنهای مبارزان مسلمان و درصدر آنها روحانیان جان برکفی که از هر فرصتی برای بیداری ملت بهره می گرفتند , انقلاب اسلامی شکل گرفت و مرکز ثقل سیاسی کشور به درون مرزهای جغرافیائی ایران منتقل شد.
این افتخار بزرگی برای ملت بزرگ ایران است که در طول این دوره 26 ساله , تقریبا هر سال بطور متوسط یک انتخابات یا مراجعه به آرا مردم در این کشور برگزار شده است . اگرچه ممکن است که در مقاطع مختلف , کسانی هم برگزیده شده باشند که صلاحیت واقعی نداشته اند , ولی بهرحال به آرا مردم بایستی احترام گذاشت و اصل حضور مردم در پای صندوقهای رای را مورد تشویق و حمایت قرار داد.
اصحاب قلم , روزنامه ها و گردانندگان رسانه ها در این میان مسئولیت بزرگی را برعهده دارند. متاسفانه در طول سالهای اخیر , سواستفاده از مطبوعات در جهت اهداف تنگ نظرانه و جناحی , ابعاد چندش آوری به خود گرفته و « اخلاق مطبوعاتی » را به شدت خدشه دار کرده است .
در این نکته تردیدی نیست که به هر حال هرنامزدی در انتخابات ریاست جمهوری ممکن است موافقین و مخالفینی داشته باشد. طبعا هیچکس انتظار ندارد که همه , درباره همه نامزدها , به تعریف و تمجید و ستایش بپردازند ولی سمپاشی , جوسازی و تلاش برای لجن مال کردن این و آن هم زیبنده اهل قلم و اهالی مطبوعات نیست که اهالی مطبوعات باید حیثیت مطبوعاتی خودشان را تا این اندازه ارزان و بی مقدار , عرضه کنند و اخلاق مطبوعاتی را به حراج بگذارند.
ناگفته پیداست که « نقد ناصحانه » , مشروط بر اینکه پوششی برای غرض ورزیهای جناحی نباشد , فرصتی برای آگاه ساختن مردم از کم و کیف قضایای سیاسی ـ اجتماعی کشور پدید می آورد که بایستی در هر شرایطی , از آن استقبال کرد و حتی زمینه های عینی و ملموسی برای رشد و گسترش این شیوه برخورد انسانی ـ اسلامی با مسائل را فراهم ساخت .
مردم ما تشنه آگاهی های بیشتر درباره روند تحولات کشورند. مردم دقیقا مایلند بدانند که در شرایط کنونی در مراکز قدرت چه می گذرد و احیانا چه نکات مهمی وجود دارد که ممکن است بر تصمیم و انتخاب آنها بطور مستقیم یا غیرمستقیم اثر بگذارد. اگر اصحاب قلم و رسانه های مکتوب ما بتوانند این نیاز عینی و محسوس را برآورده سازند , قطعا مقبولیت مضاعفی را تجربه خواهند کرد. ولی هرزه دری , جوسازیهای غیراخلاقی , دروغ پردازیهای موذیانه و هر اقدام ناشایست دیگری که فضای سیاسی ـ اجتماعی کشور را ملتهب , مسموم و ناآرام سازد و امواج بی اعتمادی , یاس , تردید و بدبینی را به درون فضای جامعه تزریق کند , یقینا برخلاف مصالح جامعه است و به زیان منافع ملی تمام خواهد شد.
جای تاسف است که برخی اصحاب قلم در خدمت و استخدام مراکز و محافل قدرت طلب درآمده اند و برای آنها نقش « توپخانه تبلیغاتی » را ایفا می کنند تا یک « جنگ روانی » را بر جامعه تحمیل نمایند.
اصحاب قلم نباید کاری کنند که قضاوت افکار عمومی درباره آنها این باشد که چشم و گوش خود را هم بهمراه عقل و هوش و وجدانشان « پیش فروش » کرده اند , ولی آحاد مردم با شناخت این مسائل به خوبی می توانند به جمع بندی مناسب و اطمینان بخشی برسند و دریابند که چه کسی می تواند برای یک دوره 4 ساله , سکان امور اجرائی در این آشفته بازار تبلیغات خصمانه و غیراخلاقی را برعهده بگیرد.
شاید این روزها , شعارهای زیادی را بشنویم ولی پس از 26 سال تجربه , دیگر دل بستن به شعارها نمی تواند چندان گره گشا باشد و به انتخاب مناسبی منجر شود. طبعا راهکار بهتر آنست که کارنامه داوطلبان انتخابات ریاست جمهوری با یکدیگر مقایسه شود تا دریابیم چه کسی واقعا برای تصدی این مسئولیت بزرگ و خطیر , سزاوارتر است .
انتخابات ریاست جمهوری با اینکه باید عرصه آزمایش احزاب , گروه ها , جناح ها , فعالان سیاسی و خود نامزدهای ریاست جمهوری باشد , اکنون به بوته آزمایش اصحاب قلم و اهالی مطبوعات تبدیل شده است .
حیثیت و حرمت اهالی مطبوعات ایجاب می کند از این آزمایش سربلند بیرون بیایند.