آیا این در شان نظام جمهوری اسلامی است

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
در آستانه نیمه شعبان , سالروز میلاد حضرت بقیه الله الاعظم امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف قرار داریم , مناسبتی که از یکطرف شور و شعف فراوانی در پیروان مکتب اهل البیت علیهم السلام پدید می آورد و همه را به لحظه پایان انتظار می برد تا افق روشن برپائی حکومت عدل جهانی به پرچمداری امام معصوم را شاهد باشند و از طرف دیگر این نگرانی را یکبار دیگر به رخ می کشد که از مجالس جشن نیمه شعبان بهره برداری واقعی صورت نگیرد و بجای آن مطالب سطحی , دروغ و متکی بر خواب و خیال به خورد مردم داده شود و این « فرصت » بسیار ارزنده به « تهدید » ی خطر آفرین تبدیل گردد.
گویا از این واقعیت تلخ گریزی نیست که دنیا ترکیبی از شیرینی ها و تلخی هاست و به تناسب همین اصل انکارناپذیر , همواره در کنار هر فرصتی , تهدیدی نیز در کمین است . شاید لطف زندگی این جهانی نیز در همین باشد چرا که چنین دوگانگی هائی موجب رشد انسان های مقاوم و آشکار شدن ارزش موجودات قیمتی , افکار عمیق و رفتارهای هنجارمند می گردد. انتظار ظهور و لوازم آن نیز مشمول همین قانون طبیعی و منطبق با حکمت های نهفته در کار بزرگ آفرینش است که خدای قادر متعال دست اندرکار آن می باشد.
کار خدا بی عیب و نقص است , اگر ایرادی وجود دارد محصول کج تابی های ما بندگان و مخلوقات است . زندگی 14 معصوم سراسر درس معرفت , خدا شناسی و آموزش چگونه زیستن است و امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف , عصاره و خلاصه این معارف الهی است . به همین جهت است که از وجود مبارک آنحضرت با عناوینی از قبیل « بقیه الله » و « ولی الله الاعظم » یاد می شود و پرچم حکومت عدل جهانی که در هیچ زمانی تشکیل نشده , با اراده الهی به دست با کفایت آن حضرت سپرده می شود.
این وجود عزیز و مبارک , گرامی تر از آنست که عده ای سودجود و سوداگر برای گرم کردن بازار خود , هر مطلب سطحی و سخیفی را از خورجین خرافات خود بیرون آورند و به آنحضرت نسبت دهند. منتظران واقعی امام زمان علیه السلام , با آرمان بزرگ حاکمیت عدل جهانی در برابر بزرگترین قدرتهای مادی جهان , که مدعی رهبری همه کشورها و ملت ها هستند و کره زمین را دهکده جهانی می نامند و خود را کدخدای آن می دانند , قرار دارند. در این مصاف تاریخی , آیا جای ذره ای مسامحه و سهل انگاری و میدان دادن به سوداگران و سطحی نگران برای پائین آوردن ارزش والای متاع بی نظیر و گران قیمتی که پیروان مکتب اهل البیت علیهم السلام در اختیار دارند , وجود دارد !
افسوس و صد افسوس که در نظام جمهوری اسلامی به سوداگران اجازه سو استفاده از والاترین متاع معنوی ما یعنی مکتب پر افتخار اهل بیت و معارف پر ارج شیعه داده شده و مجالس جشن و عزاداری به محافل ترویج قشری ترین مطالب تبدیل شده اند. از تعدادی خطیب والامقام و مداح واقعی و معارف پرور که بگذریم , اکنون منبرهای خطابه و مداحی با معارف اهل البیت علیهم السلام فاصله گرفته اند و به مطرح کردن خواب و خیال و چشم و ابرو , آنهم با آهنگ های تداعی کننده ابتذال , روی آورده اند...
بالاترین افسوس را باید نثار صدا و سیمای جمهوری اسلامی کرد که قرار بود دانشگاه سیار باشد ولی بلندگوی همین جماعت قشری شده است و فرصت های گرانبهائی را با پخش همین مطالب ناروا به هدر می دهد. پخش کف زدن های مخصوص , همراه با رقص کمر در جشن های مربوط به معصومین علیهم السلام , که از مصادیق روشن استخفاف آن بزرگان است , داستان غم انگیز دیگری است که معلوم نیست سیمای جمهوری اسلامی ایران برای آن چه توجیهی دارد کسانی که سالهای قبل از پیروزی انقلاب واستقرار نظام جمهوری اسلامی را به یاد دارند , قطعا تصدیق می کنند که جشن ها و عزاداری های آن دوران از نظر محتوا , وزانت و عمق , بسیار بهتر از مجالس دوران کنونی بوده است . آیا این عقبگرد در شان نظام جمهوری اسلامی است !        ادامه دارد ...