امام حسین(ع) مدافع بزرگ ولایت و امامت

امامت وولایت یکی ازمحوری ترین تعالیم اسلام است و تشیع بر حول این محور اساسی قوام یافته و آن را بهترین محمل برای استمرار آیین وحی و تجلی بخشیدن به میراث الهی رسول گرامی اسلام در گذرگاه تاریخ انسان ها می داند.
امامت و ولایت از آن نظر بهترین و مناسب ترین محل استمرار آئین محمدی است که از سوی خداوند تبارک و تعالی برای مسلمانان تعیین و معرفی شده است و رسول اکرم در واپسین سال حیات خویش به هنگامی که از حجه الوداع باز می گشت , به دستور خداوند بزرگ امامت و ولایت را به عنوان بهترین راه استمرار آیین سعادتبخش خویش اعلام کرد و جانشینان خویش را در طول زمان معرفی فرمود.
باوقوع این رخداد مهم و تعیین کننده در تاریخ صدر اسلام که به فرموده قرآن کریم به واسطه آن رسالت حضرت ختمی مرتبت به اکمال و نعمت حضرت احدیت به مسلمانان به اتمام رسید , نبوت در جامه امامت در خاندان رسول اکرم استمرار یافت وامامانی که منصوب از جانب خدا بودند به استمرار خط رسالت قیام کردند.
پس از آن که امامت و ولایت به عنوان بستر راستین حرکت و بالندگی اسلام تعیین شده و وظیفه هدایت جامعه اسلامی به امامان منصوب از جانب خدا سپرده شد , هر یک از امامان خاندان عصمت و طهارت در زمان خویش تلاش کردند برای نگهبانی از خط امامت و ولایت و انجام دادن تکلیفی که خداوند در هدایت و نگهبانی از دین برعهده آن ها نهاده بود , اقدام کنند تادین خدا و شریعت محمد مصطفی در بستر راستین خود استمرار یابد و از خط انحراف مصون بماند.
از نظر ائمه بزرگوار دین , خط ولایت و امامت سنگ زیربنای اسلام و یکی از ارکان محوری دین خدا است و اهمیت آن به حدی است که همه شئون دیگر دین نیز از آن متاثرند. از نظر معصومین سلام الله علیهم بسیاری از تعالیم و احکام و عبادات در پرتو ولایت و امامت مفهوم و ارزش می یابند و حیات دینی مسلمانان با محوریت این اصل تجلی حقیقی پیدا می کند و اگر رفتار دینی مسلمانان حول این محور نباشد , حیات ورفتار دینی در مفهوم واقعی خویش متجلی نمی شود و ارزش مورد نظر خداوند تبارک و تعالی را به دست نمی آورد.
دوره ی حاکمیت معاویه وپسرش یزید , از نظر تعرض به ساحت ولایت وامامت یکی از فاجعه آمیزترین دوره های تاریخ اسلام است . در این دوره شکستن حریم اهل بیت عصمت و طهارت به عنوان هولناک ترین منکر در جامعه تحت سلطه امویان رواج پیدا کرد و امویان همه ی امکانات تبلیغی فرهنگی خویش را در جهت تعرض به ساحت اهل بیت به کار گرفتند. نتیجه شیوع این منکر فاجعه آمیز این شد که سرانجام در عاشورای سال 61 هجری اهل بیت عصمت و طهارت با فجیع ترین وضع قتل عامل شدند و جامعه ی آن روزگار حساسیت قابل توجهی به هنگام وقوع این حادثه نشان نداد و آل الله که از مقدس ترین و پاک ترین ناموس خلقت بودند به شهادت رسیدند و یا به اسارت گرفته شدند.
بی توجهی به حقوق اهل بیت و هتک حرمت خاندان عصمت و طهارت در اوج قدرت معاویه و فرزندش یزید به بدترین شکل رخ نمودو منکر عظیمی شد که سیمای جامعه آن روزگار را سیاه و غم آلود کرد.
به هر تقدیر در دوره ی امامت امام حسین علیه السلام جامعه سیاسی و طبقه حاکمه و هواداران و پیروان آن ها بستر ارتکاب عظیم ترین منکر تاریخ اسلام بودند و جفا به اهل بیت به اوج رسیده بود.
امام حسین علیه السلام به منظور پالایش جامعه اسلامی از این منکر عظیم و صدها منکر دیگری که سیمای آن عصر را تباه و سیاه کرده بود , شجاعانه به پاخاست و برای تغییر اوضاع و تطهیر جامعه و دین از لوث منکرات عظیم . خون خود و جمعی از بهترین افراد اهل بیت و یارانش را در این راه نثار کرد.
سالروز ولادت مدافع بزرگ امامت و ولایت را که به حق « روز پاسدار » نام گرفته است و یادآور رشادتهای این دلاورمردان می باشد , به همه پیروان راهش تبریک می گوییم.